nldaendees

AnimalinNeed

Happy Homes

In deze rubriek delen wij de succesverhalen van honden die vanuit ons asiel een fijn thuis hebben gevonden. Mocht u het leuk vinden om ook uw verhaal met ons te delen, stuur dan een mail met foto's (maximaal 4) naar: info@animalinneed.com. Vermeld daarbij ook de naam van de hond toen hij of zij nog in het asiel verbleef en waar hij of zij nu woont.


Bubbles nu Rafi

december 2020
 
Raffie moest even wennen aan het leven in huis, maar nu is hij helemaal op zijn gemak. Hij heeft een tomeloze energie en gaat het liefst iedere wandeling rennen in het bos. Hij wil met iedere hond die hij tegenkomt spelen en ook in huis is het speelgoed niet aan te slepen. Wij zijn heel blij met Raf en willen jullie bedanken voor de mogelijkheid om zo'n leuke hond te adopteren!
 
groetjes,
Nora, Jens, Moos en Reza

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Cammy

december 2020

Cammy (in het asiel Sjaan) :

Cammy woont nu al een paar maanden met onze 2 anderen Koekebakkers, Toti en Nino bij ons in Nederland. In het begin was ze wat onzeker, maar met veel liefde, geduld en vertrouwensoefeningen kruipt ze iedere dag iets meer uit haar schelp en is inmiddels een speelse, blije pupke van 7 maanden oud. Ze is een slim meisje, welke graag leert, rent en knuffelt. We kijken er naar uit om met haar nieuwe dingen te leren en beleven en hopen dat we vele, vele jaren met haar, Toti en Nino genieten mogen. 

Liefs Michelle en Remco 



Deel via facebook

Submit to Facebook

Ducky (voorheen Duquesa) & Blanca

november 2020

Ik viel gelijk op Ducky maar ook omdat ik haar zielig vond omdat zij slechte heupen heeft.24 Oktober was het dan zo ver en kwam Ducky naar Nederland ik vond het erg spannend maar meer van hoe zal ze lopen en kan ze wel nog redelijk bewegen enz. Tot mij grote verbazing liep ze veel beter dan ik had verwacht en ze rent zelfs en ook nog eens hard. Ze was gelijk al dankbaar en super lief in begin erg bang maar dat ging elke dag wel beetje beter. Nu is zij een grote lieve knuffelhond en toch zag ik dat ze iets miste. Totdat ik hoorde dat ze samen was binnen gebracht met Blanca, viel bij mij het kwartje en was het duidelijk dat ze Blanca erg miste. Ik heb gelijk contact gezocht met mijn lieve contactpersoon Nathalie en ik had gevraagd of zij kon regelen of Blanca zo snel mogelijk naar ons toe kon komen. En dat had ze super geregeld!! Na 3 weken werden Ducky en Blanca herenigd. En wat was dat MOOI om te zien Ducky kon haar ogen niet geloven alsof ze een spook zag ze begreep er niets van toen gingen ze aan elkaar snuffelen en toen had Ducky door dat het toch echt Blanca was. Blanca was doodmoe van de lange reis natuurlijk dus ze reageerde niet zo in eerste instantie, maar de volgende ochtend had Blanca het ook door en wat hebben die twee met elkaar geknuffeld - gespeeld en kusjes gegeven. Nu blijven ze lekker hun hele leven samen bij ons en de andere dierenvriendjes. Wij hebben nu inmiddels 5 koekebakkertjes en allemaal SUPER LIEVE Schatten daarnaast 4 andere lieve honden.

Onze 1e koekebakker Derio voorheen Dexter

Onze 2e koekebakker Qwessy voorheen Marques

Onze 3e koekebakker Amora voorheen Cuqui

Onze 4e koekebakker Ducky voorheen Duquesa

Onze 5e koekebakker Blanca zo heette ze ook in t asiel

Wij gaan lekker genieten met onze 9 honden 5 paarden 2 katten en 2 cavias.

Liefs Rene en Carmen en alle Dieren.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Nena (voorheen Ally) en Odin (voorheen Pudin)

November 2020

Op 26 januari 2012 haalden we haar op bij haar pleegmoeder in Etten-Leur. Drie dagen daarvoor was ze in Nederland gearriveerd.

Wat een mooi, klein en apart beestje vonden we haar! Aan alles merkten we, dat ze in een hele vreemde omgeving terecht was gekomen. We kenden het ras Podenco niet. We vonden haar iets sfinxachtigs hebben, zo met die grote oren en de wat gelige ogen. En wat een mooie roodbruine kleur had ze! Echter, vrij snel na haar aankomst waren er een aantal nare gebeurtenissen voorgevallen. We zaten niet lekker in ons vel, dus Nena ook niet. Ze moest dus aan heel veel zaken wennen en dan waren haar bazen ook nog gestrest! Maar na veel geduld van onze en haar kant raakten we steeds meer verslingerd aan elkaar. Nu woont ze aweer bijna 9 jaar bij ons en we denken naar volle tevredenheid. Ze is nu ongeveer 11 jaar en de roodbruine haren worden steeds grijzer. Ondanks haar leeftijd en een beetje artrose in haar rechter voorpoot is ze heel erg levendig en speels. Elke ochtend gaat ze met de tweede geadopteerde Podenco (Odin, voorheen Pudin) naar het bos om daar met al haar vriendjes en vriendinnetjes te ravotten, te zwemmen en te jagen. Ze is altijd bang gebleven voor vreemden, vooral voor mannen. Na Nena kwam Odin, voorheen Pudin, bij ons. Ook Odin heeft zo zijn trauma’s, maar sinds er een derde Podenco, van een ander organisatie, bij ons woont, is hij heel erg ten goede veranderd. We hebben nu dus twee kleine Podenco’s Andaluz in huis, gered door Peter en een Podenco Orito, een heel open en traumloze hond. We zouden ze voor geen goud willen missen.

Joyce en Rupert

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Pip (voorheen Sally)

november 2020

Het kleine, bange opdondertje dat we op 5/09/2020 in ontvangst namen, is nu een deugniet van 6,5 maanden oud, 52 centimeter schofthoogte en 12 kilogram zwaar en kerngezond.

Wat hebben we plezier met deze kleine ondeugd !

Ze is heel sociaal, zowel naar mens als naar dier en dagelijks geeft ze op de grote hondenweide nabij onze woonplaats, sprintles aan de andere honden. Én wat een karaktertje. Het is een dametje dat “er staat” en niet met zich laat sollen. Iedereen kent haar en tijdens de wandeling horen we regelmatig haar naam roepen door een passant, die ze dan ook uitgebreid gaat begroeten.

Wij wisten niks over het karakter van windhonden maar ondertussen hebben we uit ervaring én van kenners, geleerd dat ze alles kunnen gebruiken. Wat een dievegge  ! In zowat alles ziet ze een handig hebbedingetje en we moeten dan ook geregeld naar één of ander mensending op zoek.....

maar wat een verrijking van ons leven na alle droefenis van augustus van dit jaar, toen we onze prachtige Duitse herder Kanchi moesten afgeven wegens een uitgezaaide hersentumor. Ze werd niet eens 18 maanden oud maar Pip heeft ons in een mum van tijd geholpen met de verwerking van dit drama.

Bijgaand een aantal foto's van Pip en andermaal wil ik gebruikmaken van de gelegenheid om de organisatie “Animal in need”, hartelijk te danken om ons deze lieveling toe te vertrouwen.

Onze welgemeende dank.

Vera en Marianne

Deel via facebook

Submit to Facebook

Luna

november 2020

Zondag 27 september hebben we Luna opgehaald bij Griselda in Kampen. Ze was toen net 1 dag in Nederland. De eerste dagen een lieve maar bange hond. Een plasje als je haar riep of aanhaalde. Bang voor een bromfiets, bang voor een voorbij rijdende bus. Blaffen was er niet bij. Ze sliep veel. Maar na een dag of 10 werd het een stuk beter. Ze ging rondjes rennen in de kamer als ik thuis kwam. De plasjes verdwenen en ze werd steeds stoerder buiten. Inmiddels zijn we 6 weken verder. Ze zit op cursus speuren, is nagekeken door de dierenarts en gedraagt zich voorbeeldig. We zouden haar al niet meer willen en kunnen missen.
 
Groetjes uit Dronten

Deel via facebook

Submit to Facebook

Mulan

Ik wou graag nog eens laten weten hoe het met Mulan gaat. We hebben hem nu iets meer dan een jaar en hij doet het echt fantastisch bij ons. Hij is een deel geworden van onze familie en we kunnen hem helemaal niet meer missen. Ook Mulan wilt kort iets kwijt na een jaartje bij ons te wonen:
 
Hallo opvangmama’s en papa's,
 
Ik woon nu meer dan een jaar bij mijn familie en ik moet toch zeggen dat ik met mijn harige kont in de boter ben gevallen. Ik mag elke dag mee op avontuur en ik wandel wel 13km op een dag. Mijn baasje staat hiervoor extra vroeg op zodat we samen meteen actief zijn. Soms lig ik op dat moment nog lekker in de zetel te dromen, maar ik ontdek de wereld rondom mij zo graag dat ik na mijn ontbijt meteen sta te springen om te vertrekken.
Ik ga nu ook ongeveer een jaartje naar school en ik moet toch zeggen dat ik al heel wat geleerd heb. Zo kan ik al mooi voor en naast mijn baasjes zitten en heb ik ook geleerd om te liggen, te staan, en te komen als ze me roepen. Zoentjes geven kan ik als de beste van mijn klas!
Elke avond mag ik ook mee lekker in de zetel hangen en kijken we samen tv. Ik doe niets liever dan een filmpje kijken en rustig wegdommelen samen met mijn familie. 
 
Heel veel harige groetjes,
Mulan
 
PS: mijn baasjes hebben nog enkele foto’s toegevoegd.

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Amora (voorheen Cuqui)

Op 25 April 2020 kregen wij onze Amora, in het asiel heette ze Cuqui. Dit is onze 3e hondje via jullie en ook zij heeft een enorm mooi karakter. Inmiddels is ze nu 6 maanden en een blije vrolijke speelse knuffelige pup die goed groeit en ze loopt tussen onze andere 6 honden alsof ze niks anders is gewend. Paarden, cavia's en katten zijn ook geen enkel probleem.

Amora is een Mastin Mix (Berghond) die heel nuchter is, zacht en voorzichtig bij mensen en lekker speels met andere honden en erg waaks vanaf dag 1 op ons terrein. Ook houdt ze heel erg van op haar gemakje lekker te lopen te snuffelen in de tuin of weiland of in bos. Ook heeft ze een soort mama onze Boeffie een labrador van 1 jaar die twee zijn onafscheidelijk sinds dag 1. Op de bank en in bed liggen vindt Amora ook helemaal geweldig.

Liefs van ons uit Geffen Rene en Carmen en de dieren xxx

Deel via facebook

Submit to Facebook

Wapi (nu Fausto) in Finland

We live hard times but wanted to share some joy from Finland. My wife Anna picked up a dog named Wapi from your shelter in 2007. Wapi was 4 to 4,5 years old at that time. Peter was the contact person. We renamed Wapi with Spanish name Fausto. Fausto is a super smart little dog and always wants to be involved in everything. He has never been very interested in going for walks but he loves the sun and sunbathing, something that must be from his Spanish roots, and always keeping an eye on our garden too. Last weekend we celebrated Fausto's 17th birthday, since we got him on Easter 2007. He has been the best friend to us and there couldn't have been a better dog for us, so thank you for your important work with animals.

Best regards
Sami and Anna Juhola
& Fausto
Finland

Deel via facebook

Submit to Facebook

Blanca

Toen ik haar koppie op de website van Animal in Need zag, wist ik het zeker. Zij hoort bij mij. Ik was op slag verliefd. Ook wilde ik een hondennaam die begon met een B. Dus toen ze Blanca bleek te heten, was dat direct perfect.

Blanca kwam op 27 april 2019, Koningsdag, naar Nederland. Ze was vier maanden oud. Vanaf de eerste dag was ze een zeer aanhankelijk hondje en ook wel een beetje onzeker.

We hebben haar met heel veel liefde en geduld opgevoed en nu is het inmiddels een puber. En soms zelfs met een beetje lef. Ze was vanaf het begin eigenlijk al direct niet bang van vreemde dingen, zoals een stofzuiger of een vrachtauto. Alles bekeek ze eens op haar gemak en ze besliste dat het prima was.

Ze gaat elke dag mee naar kantoor en heeft daar haar eigen plek. Ze is afgelopen zomer ook mee geweest op vakantie en ook dat beviel haar prima. Wij zijn heel blij met haar.

Ik zag pas een spreuk die helemaal van toepassing is: Ik zag je, ik wou je, ik heb je, ik hou je!

We zijn blij dat we Blanca een veilig plekje hebben kunnen geven. En we hopen dat dat voor de andere honden in het asiel ook gaat lukken.

Heleen de Waard

november 2019

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Giny

Acht jaar geleden kwam je, je zou nog maar een paar maanden leven over hebben. Ik dacht te weten waar ik aan begon...ik had het fout.

Acht jaar geleden...Je leunde tegen een muur, zo ontzettend mager en veel te zwak om zonder overeind te blijven. Je oren gerafeld en bloedende wonden op je pootjes. Ik keek naar je, wij mensen kijken zo vaak maar zelden zien we echt wat er voor ons staat.
Maar jou kleine Ginny, jouw zag ik... en ik voelde je intense pijn, je ellende, je door de chronische ziekten gekwetste lijfje, je wanhoop van de illusie dat het leven toch meer had moeten zijn.

Mijn meisje klein, bruin mager hertje, mijn ginnegappie...ik zag jou, en jij zag mij. Datzelfde moment had mijn hart het al besloten, jij hoort bij mij.
Je had nog maar maanden te leven en dus moest ik snel gaan loslaten, dat nam ik op de koop toe. Jij mocht mijn hart breken, dat had je eigenlijk al bij je eerste blik gedaan.

Acht jaar geleden, de kracht van liefde gaat soms alle ratio voorbij. Nog steeds ben je bij ons, nu lig je naast me, opgekruld te slapen. Ik staar naar je aandoenlijke bruine snuitje, maar stiekem naar je staren lukt nooit lang, altijd gaan je oogjes weer open en kijk je naar me en zien we elkaar❤️

Irma Neijman

november 2019

Deel via facebook

Submit to Facebook

Léo

Thank you for saving little Léo (oktober 2018). Almost one year he’s living with us and we are so happy together, what a beautiful sweet loving soul. A blessing having him in our lives. Thank you for your good work!

Greetings Hannah & Léo

november 2019

Deel via facebook

Submit to Facebook

Yumi

Ik kom me even voorstellen, ik ben Yumi een pekinees mix geboren rond 26-09-2016. Ik ben in Spanje samen met mijn broertjes Salero en Chispi en mijn mama in een patio gevonden en ow wat hadden wij honger, je kon mijn ribjes letterlijk tellen. Mijn mama en broertjes zijn naar Nederland vertrokken en hebben ook allemaal een gouden mandje gekregen, ik bleef alleen achter. Er werd getwijfeld of ik gesocialiseerd kon worden want ik was extreem bang. Maar uiteindelijk mocht ik ook naar Nederland en kwam op 04-02-2018 bij een opvang baasje terrecht, die heeft hard gewerkt om mijn vertrouwen te winnen en beetje bij beetje lukte dat.
 
Maar op een dag het was op 28-04-2019 stonden er ineens twee vreemde mensen binnen een mannetje en een vrouwtje en die kwamen voor mij en ik was niet blij!! Ze probeerden mij te aaien maar ik liep telkens weg maar uiteindelijk kreeg ik een tuig om en ' moest' met al mijn spulletjes mee met deze vreemdelingen de auto in. Ineens moest ik overgeven in de auto ik zat in een bench die open was met een vrouwtje langs mij en die was helemaal niet boos toen ik over moest geven, volgens mij hadden ze er al rekening mee gehouden want er lag een grote handdoek bij mijn bench.
Plotseling stonden we stil en moest ik de auto uit en een vreemd huis binnen en ook nog eens trap lopen, maar ik was een beetje te dik geworden dus lopen was goed voor mij.
 
Ik kwam van allerlei vreemde dieren tegen 2 hondjes een kleine en een ongeveer net zo groot als ik, 4 poezen en 2 katers en ook nog konijnen in een hok, tjee wat een dieren mensen zijn dit dacht ik. En wat bleek mijn broertje Salero woont ook hier, yeeeehhh. Ik was blij en er liep nog een hondje met vlinderoren een blinderhondje genaamd Nino dus ik was niet het enige hondje maar de derde. Mijn baasjes hebben hun best gedaan mijn vertrouwen te winnen en ik heb veel gezien van de andere hondjes dus het gaat heel goed met mij. Het was net of ik in een keer mijn broertje herkende, wij gaan altijd samen uit en zijn 2 poten op een buik en we kunnen niet meer zonder elkaar. Het is hier erg gezellig met alle dieren en mijn broertje Salero en dat grappige hondje Nino, wij hebben lieve baasjes en slapen gezellig alle 3 op de slaapkamer van onze baasjes. Ik ben blij dat ik samen met mijn broertje hier woon en ook de andere diertjes zijn lief voor mij, en vaak komen er ook van die rare 'diertjes' met 2 benen en nog een heel kleintje die nog niet kan lopen alleen kruipen.
 
Ik ben ook niet meer zo bang en ga uit mezelf mijn baasjes begroeten als ze thuis komen, wij hebben wel geluk dat onze manelijke baas thuis is en mogen daarom ook 4 keer per dag uit. Wij gaan hier allemaal nog heel lang wonen tot we heel oud zijn. Heel veel pootjes en knuffels van Yumi en ook van Salero mijn broertje en ons maatje Nino en van alle andere diertjes en natuurlijk van de baasjes Jan en Mianda.

juli 2019

 
 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Nino en Toti

Wij zijn Nino en Toti (roepnaam Totti), een zus en broer van zo 9 maanden oud. 
 
Toti :
4 maanden geleden mocht ik naar mijn nieuw leven in Nederland vertrekken. In het begin was alles nog eng. Vreemde mensen, een huis en het ergste...de stofzuiger! Toch vond ik alles niet meer zo erg na een paar daagjes, alleen met de stofzuiger ben ik nog steeds geen vrienden. Ik hou van wandelen en in het water zwemmen. Met de bal spelen is nog beter. Soms ga ik met mijn baasjes naar Michelles familie in Duitsland. Daar hebben ze ook 3 honden, met de 2 jonge broertjes speel ik het liefst en daar krijg ik altijd eten. Een maand geleden zag ik ineens mijn broer Nino voor mijn huis staan. Ik dacht eerst ik droom maar hij stond daar echt. Nu zijn wij niet meer uit elkaar te krijgen en ik vind het super leuk om met hem te spelen, maar hij wil niet altijd, dus dan pest ik hem.
 
Nino :
Nadat al mijn zussen en mijn broer uit het asiel waren en ik nog over bleef, was het heel eenzaam, maar een maand geleden mocht ik dan ook naar Nederland vertrekken. Toen ik thuis was heb ik een bekende geur waargenomen. En toen ik mijn zus zag wist ik dat alles goed zou komen. Nu ben ik hier bijna al een maand en het kan mij niet beter gaan. Lieve baasjes welke met mij knuffelen en ook als Toti mij soms pest omdat ze spelen wil (ik speel niet zo vaak), wil ik nooit meer zonder haar. 
 
Groeten Michelle en Remco 

juni 2019

Deel via facebook

Submit to Facebook

Asta (voorheen Bambina)

Hoi ik ben nu Asta, ik kwam op 22 december in de opvang in Nederland.
Meggie en Fien van Peter, en Lot en TJ uit Portugal wonen daar al, en ik mocht daar helemaal thuis zijn.
Ik genoot van alles, vooral het zachte bed en het lekkere eten.
Maar ook de vriendjes en de mensen waren zo fijn.
Ik ben al snel een echte huismus geworden en geniet van het leven.
Maar er kwam geen eigen huis voor mij, en na 5.5 maand kreeg ik goed nieuws, ik mocht voor altijd blijven.
Ik ben een bofhond, samen met de 4 andere honden en de baasjes geniet ik elke dag en ben Peter en alle vrijwilligers die mijn galgomaatjes en mij redden, veilig zetten en een toekomst geven.
Ik ga van mijn leven genieten, dus stop met mijn verhaaltje xxx
Asta, Meggie, Fien, Lot, TJ, Carola en Will.

juni 2019

Deel via facebook

Submit to Facebook

Marques en Dexter

Dit is Dexter zo heette hij maar nu Derio deze hebben wij vanaf 15 december 2017 via jullie en asiel Rijpickerwaard te IJsselstein. Derio is een heerlijke knuffelkont en is de baas over de andere 7 honden. Rennen, spelen, eten en slapen in bed en vooral veel knuffelen op je schoot doet hij ‘t liefst. Marques hebben wij sinds 4 juni 2019 ook via jullie. Hij heet nu Qwezzy, een kleine vrolijke lieve knuffel.

Wij wonen met deze schatten en de rest van de honden en 5 paarden en 2 katten en 2 cavia's in een heerlijke boerderij met veel grond en land. Alles is goed omheind en zo kunnen ze elke dag lekker ravotten en hun energie kwijt.

Wij hopen dat alle hondjes een goed liefdevol huis vinden.

Liefs van ons uit Geffen

juni 2019

Deel via facebook

Submit to Facebook

Elsa

Liebe Grüße aus dem Norden von Hamburg,

Wir haben die kleine Elsa jetzt fast 3 Monate und Sie hat sich schon gut eingelebt. Was Sie schon gelernt hat? Sitz, Platz, eine Stunde alleine bleiben, Autofahrten mag Sie sehr gerne und wir gehen in die Hundeschule. Wir haben ein großes Blutbild von Elsa machen lassen und leider stimmen hier einige Werte überhaupt nicht. Aber wir sind dabei damit die Kleine sich gut fühlt. Sie ist bei uns zu Hause die Größte und darf einfach alles. Ich würde mich freuen, wenn diese Bilder und mein Text auch auf die Seite von Salva gestellt werden. Erfolge sind doch einfach das Schönste was diesen tollen Hunden passieren kann. Ich wünsche allen Mitarbeitern von Salva weiterhin viel Kraft und Energie und bedanke mich noch einmal für diese kleine Maus.
Liebe Grüße
Sabine Goetz

Deel via facebook

Submit to Facebook

Salero

Hallo ik ben Salero een Pedenco/Pikenees mix reu geboren rond 26-09-2016.

Ik was op 24-03 een jaar bij mijn nieuwe familie en zelfs een grote familie vooral dieren. Ik heb 2 baasjes een man met zijn vrouwtje, een vlinderhond speelkamaraadje Nino en 4 konijntjes en 2 katers en 3 poesjes. Dat was wel wennen zoveel diertjes, ik was gelukkig al aan honden en katjes gewend. Er komen hier ook vaak 3 lieve kleinkinderen en daar kan ik het goed mee vinden eigenlijk met iedereen. Toen ik pas hier was was ik nog wel bang en schrok van alles, nu ben ik helemaal niet meer bang maar schrik nog wel eens van onverwachte geluiden. Ook zeggen mijn baasjes dat ik een ontzettend lieve knuffel ben die graag op de bank ligt, maar dat vinden mijn baasjes prima, op de foto sta ik samen met Nino en ik ben de grootste. Ik ga hier zeker heel oud worden.

Een poot en knuffel van Salero en de beestenboel en van mijn baasjes Jan en Miranda

Deel via facebook

Submit to Facebook

Koen

Op 27 oktober 2018 ben ik in IJsselstein aangekomen. Vandaar uit ben ik met mijn nieuwe baas en zijn vader en moeder naar Emmen gereden, in een auto. Het was een rit van twee uur. Dat vond ik niet erg want ik zat en lag in een grote bench achterin de auto. Vanaf dag één was ik al zindelijk en gedraag ik mij netjes. Knagen op dingen van mijn baas doe ik niet. Wel knaag ik op mijn knuffel. Ook heb ik een hele grote warme deken wat ik heel fijn vindt. Ik lig hier graag op, of het nou op mijn mand of er buiten is, ik vind alles goed! Eten krijg ik in een bak wat helemaal voor mij alleen is. Ook bedel ik niet voor eten. Vanwege mijn goede gedrag denkt mijn baasje dat ik al eerder bij een gezin heb gewoond. De eerste weken lag ik veilig in de bench die ze in de kamer hadden gezet met een lap over de achterkant. Van daaruit kon ik mijn baasje en zijn vader en moeder goed volgen. Voor de vader van mijn baasje ben ik nog wel wat bang maar dat wordt steeds beter. Ik ga een paar keer per dag wandelen. Meestal wandel ik met de moeder van mijn baasje omdat mijn baasje dan op school is. Ze spelen ook met mij en in huis luister ik goed. Buiten zijn er zoveel geuren, vogels, hondjes en katten dat ik dan te veel ben afgeleid om te luisteren. Ook knuffelen ze mij heel veel, wat ik heel fijn vindt. De moeder van mijn baasje heeft een trui voor mij gebreid die heerlijk warm is want het is hier wel heel koud. Ook ben ik al een paar keer met ze naar het bos geweest. Ze hebben mij dan aan een riem van wel 40 meter lang. Dat is fijn joh! Dan kan ik toch rennen en de bramenstruiken in achter vanalles aan en toch raken we elkaar niet kwijt. Mijn baasjes vinden het niet leuk als ik de bramenstruiken in ga want dan krijgen ze mij bijna niet meer terug. Ik kan natuurlijk wel onder kleine struiken door, maar zij niet. Sinds een week of twee is de bench opgeruimd en heb ik een eigen mand gekregen. Mijn mand lijkt op een bank en is helemaal voor mij. In het begin vond ik hem wel heel zacht. Mijn baas vertelde mij dat er een matras van memory foam in zit en dat dat fijn is voor mij. Nu durf ik er op te liggen en vind het heel lekker liggen. Binnenkort ga ik kennismaken met Wodan. Dat is de hond van een nicht van mijn baasje. Ook ga ik binnenkort naar de hondenspeeltuin in Beilen. Daar zie ik dan nog twee hondjes. Die heten Daisy en Debby. Ik ga die hondjes daar leren kennen omdat Daisy een bang hondje is en haar baasje niet goed weet hoe ze op mij gaat reageren. Voor mij hoeft ze niet bang te zijn hoor ik doe haar niks ik wil alleen maar met haar spelen. In het weekeinde komt de broer van mijn baasje hier, soms met zijn vriendin. Hij maakt mij altijd heel druk omdat hij dan met mijn knuffel gaat piepen. Hij piept dan wel 30 keer en dan gooit hij hem door de kamer. Dat is best leuk maar ook heel vermoeiend. Het gaat heel goed met mij en ik heb het echt heel goed getroffen bij deze gezellige knuffelmensen. O ja, afgelopen week hebben ze me mee genomen naar boven daar mocht ik mijn baasje wakker maken. Ik mocht toen ook even bij hem op bed liggen. Ik hoop dat het bij jullie ook allemaal goed gaat.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Whoopi

De eerste dag (24 uur) met Whoopi

Het gaat heel erg goed. Whoopi heeft gisteravond het huis verkend en daarna in het donker ook nog de tuin. Ze vindt alles reuze interessant. Ze is heel rustig en wil vaak geaaid worden. Vannacht heeft ze lekker geslapen. Ze was om 2:00 en om 7:00 een keer wakker. Ze heeft de keuze uit slapen in een mand in de keuken, een kussen in de woonkamer of een kussen in de slaapkamer. Natuurlijk kiest ze ervoor om te zijn waar wij zijn. Er is 2x iemand op visite geweest en die benadert ze nieuwsgierig en ze laat zich dan ook graag aaien. We zijn naar het dorp geweest en ze ging bij 3 winkels mee naar binnen. Ze wilde er niet gelijk weer weg, maar het liefst even blijven om alles goed in zich op te nemen. Ze heeft vanmiddag lekker gegeten en ook even bij mij op schoot gezeten. Ze gaf aan dit te willen door tegen mij aan te leunen en vond het ook fijn toen het mocht. Ze hengelde met haar pootje naar mijn hand. Ik moest haar buik aaien. 

De dagen erna. Whoopi begint steeds meer los te komen. Sinds gisteren stapt zij uit zichzelf de tuin in zonder dat we mee hoeven te lopen. En sinds gisteren en zo ook nu vanochtend kwispelt zij. Gisteravond werd ze zelfs heel vrolijk toen ik thuiskwam nadat ik maar even weg was geweest en Pol wel thuis was bij haar. Ze ging een beetje springen en dansen en ging daarna gek liggen doen bij Pol op de bank waarbij ze voor het eerst op haar rug ging liggen en dat ook een tijdje vol hield.

Veel groeten,

Astrid, Pol en Whoopi ?

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Marco en Aurora

Hallo Allemaal,

Ik ben Marco en ben 27 oktober bij mijn nieuwe gezin komen wonen, dit gezin bestaat uit 3 personen; Mijn baasje, vrouwtje en nog een puber…net als ik! Ik had het gelijk naar mijn zin, ik ging gelijk spelen met mijn nieuwe speeltjes en lange wandelingen maken, eerst had ik nog niet veel conditie maar nu ren ik mijn baasjes eruit. Mijn nieuwe mand vind ik maar niks…ik lig liever gewoon op dekentjes. Ik ben gek op knuffelen, eerst knuffelde ik alleen met het baasje en de andere puber want ik moest aan het vrouwtje nog een beetje wennen maar inmiddels heb ik iedereen in mijn hartje gesloten en ben ik een blije enthousiaste wildebras. Mijn baasjes hadden al snel in de gaten dat ik erg sociaal ben en gek op andere hondjes en toen kwam de volgende verassing….. Ik mocht met de auto mee en tot mijn grote verbazing gingen wij naar een ander hondje kijken. Dit was ook een echte koekebakker net als ik alleen was zij terug gebracht naar het asiel. De eerste ontmoeting was ik erg enthousiast maar het andere hondje vond het erg spannend en eng, ik liet haar maar even met rust. Mijn nieuwe vriendinnetje heet Aurora en ik merkte al gauw dat zij erg somber was maar ik weet al snel hoe ik een echte dame moet behandelen… Meerdere keren per dag lik ik al haar wondjes schoon en mijn eigen kauwkluifje sta ik af en leg ik in haar mandje, dit werd zeer gewaardeerd. Het uitlaten vond Aurora niks alle harde geluidjes vond zij eng, vooral vuurwerk. De eerste keer ontsnapte zij zelfs aan de riem en rende heel hard naar huis! Ik ben natuurlijk een grote sterke bink en elke keer als wij naar buiten gingen liet ik zien hoe blij ik was en hoe leuk het kan zijn! Inmiddels is mijn vrouwtje uit haar schulpje gekropen, dit ging eigenlijk al best snel, alleen heb ik nu wel een probleem……Aurora steelt mijn kauwkluifjes, touwen en balletjes en verstopt het in haar mandje [gelukkig weet ik nu waar het allemaal ligt] mijn baasjes noemen haar sprokkelkoningin want zelfs lege blikjes verstopt zij nog! Mijn baasjes moeten nu wel de aandacht verdelen want Aurora ik gek op knuffelen [gelukkig hebben zij liefde genoeg voor ons allebei]. Wij spelen samen en ook al vind ik een mand nog steeds niks maar toch ga ik naast mijn vrouwtje liggen en meerdere keren per dag geven wij elkaar kusjes en wassen wij elkaar…….oeps ik ben verliefd!!! Nog 1 ding: Ik heb hele fijne herinneringen aan mijn grote vriend Peter Koekebakker want ook wij hadden een speciale band! Bedankt voor alles peter, ik en Aurora hopen jou en de lieve vrijwilligers te zien op de Beachwalk!

Lieve groet en een pootje van Marco en Aurora!

Deel via facebook

Submit to Facebook