Het verhaal van Gordon is toch wel een heel bijzonder verhaal. Want zeg nou zelf: hoe vaak gebeurt het dat een hond gewoon zelf zijn nieuwe plek uitkiest?
Op een ochtend stond Gordon ineens buiten de poort van de opvanglocatie van onze partner in Portugal. De vrijwilligers stonden op het punt om met een groep honden te gaan wandelen en Gordon besloot dat hij daar graag bij wilde horen. Hij liep gezellig met de honden mee en liet daarmee eigenlijk meteen weten: volgens mij hoor ik bij deze roedel!
Maar ja, zomaar mee naar binnen mocht natuurlijk niet. Dus kreeg Gordon buiten de poort eten en drinken en werd er gekeken of hij misschien gechipt was. Helaas geen chip. Ook werd er contact opgenomen met het staatsasiel om te vragen of iemand deze jongen miste. Maar niemand meldde zich.
Onze partner besloot hem nog wel even buiten de poorten van haar opvanglokatie te laten, in de hoop dat hij misschien zelf de weg naar zijn huis zou vinden.
Maar de volgende ochtend zat Gordon er gewoon weer.
En eigenlijk was het toen al wel duidelijk dat Gordon een andere bestemming voor zichzelf in gedachten had: bij onze partner! Hij was bovendien behoorlijk vermagerd en had last van parasieten. Het leek er dus helaas niet op dat hij goed verzorgd was geweest. En ondertussen bleef Gordon heel duidelijk maken dat hij toch écht graag naar binnen wilde. Bij de andere honden. Bij de mensen. Bij de opvang.
Dus mocht hij mee naar binnen.
En wat bleek?
Gordon had gelijk. Hij hoorde daar.
Hij kreeg meteen behandelingen tegen de parasieten, kreeg goed voer en daarmee knapte hij gelukkig snel op.
Gordon paste zich meteen werkelijk wonderwel aan op de opvanglokatie. Inmiddels voelt hij zich helemaal thuis tussen de andere honden en is hij dol op de vrijwilligers. Naar mensen toe is hij ongelooflijk lief en aanhankelijk. Hij geniet van aandacht en knuffels en vindt het heerlijk om bij de mensen te zijn.
Ook met zijn soortgenootjes is Gordon een ontzettend lieve jongen. Soms is hij zelfs een béétje té enthousiast in het tonen van zijn genegenheid. Hij zou het liefst iedere hond uitgebreid willen begroeten en knuffelen, maar niet alle soortgenootjes zijn daar altijd even enthousiast over. Gelukkig laat Gordon zich prima corrigeren. Hij pakt aanwijzingen goed op en blijft altijd een lieve en beleefde jongen.
Over eten hoeven we ons bij Gordon ook geen zorgen te maken. Hij eet keurig samen met zijn kennelgenootjes en deelt zijn eten zonder problemen. Overdag lopen de honden heerlijk samen op het grote terrein en ’s avonds gaan ze in groepjes naar hun ruime kennels, waar ze samen eten en de nacht doorbrengen. Gordon doet dat allemaal meer dan prima. Geen gedoe, geen strijd om eten, gewoon netjes samen met de andere honden.
En gelukkig heeft hij inmiddels ook weer wat gewicht erbij gekregen. Hij ziet er goed uit, voelt zich goed en geniet volop van zijn nieuwe leven. Ondertussen wordt er ook geoefend met wandelen aan de riem, zodat hij steeds meer leert over het leven als huishond.
Eigenlijk draait Gordon inmiddels gewoon helemaal mee in het leven van de opvang. Alsof hij er altijd al geweest is.
En nu zoeken we voor deze bijzondere knul het allerliefste nog één ding: zijn eigen thuis.
Een fijn baasje of gezin waar hij voor altijd mag blijven. Waar hij zijn enorme hoeveelheid liefde kwijt kan, lekker mee mag wandelen, genieten van aandacht en vooral mag ervaren hoe het is om écht ergens thuis te horen.
Gordon heeft zichzelf bij onze partner aangemeld. Hij koos zijn eigen roedel, koos zijn eigen opvang en liet vervolgens zien dat hij dat plekje dubbel en dwars heeft verdiend.
Nu is het tijd voor de volgende stap: een eigen thuis voor deze lieve knul. Gordon is een gecastreerde reu met een geschatte geboortedatum van 19 maart 2023 en hij is 52 cm hoog.(10/26)
