|
In Memorium RUBY.
Er had hierboven geen in memorium moeten staan, maar happy ending.
Hieronder hadden foto’s moeten staan van Ruby met onze 2 la Linea hondjes Khira en Blissy op de bank, spelend in de polder en na de 1e trimbeurt. Het voelt niet goed maar je bent er niet meer. Op 12 juli kwam je via Peter’s dagboek in ons leven, de stagiaire hadden je een knipbeurt gegeven . Je was een zwervertje van ongeveer 1 jaar. Wat vond ik je leuk en wat zou ik je graag een plekje geven, maar dat kon niet want het ging niet goed met onze oude westey van 14 jaar. Zij had al onze aandacht en liefde op dat moment nodig. Op donderdag 21 juli sliep onze westey rustig in onze armen in. Erg triest en verdrietig, maar toch ook mooi. Ze had op het baasje gewacht en was rustig uit zichzelf in onze armen uit dit leven gegaan. Ze is niet te vervangen en heeft een eigen plekje in ons hart; maar daar was Ruby in Spanje was ze dan toch voor ons bestemd?
Eerst eens informatie vragen bij Yvonne van de stichting en wat bleek Ruby zou op maandag naar Nederland komen. We spraken af dat wij woensdag zouden informeren of Ruby een hondje was dat bij onze andere twee la Linea hondjes zou kunnen passen. En zo ja, dat zouden we haar zaterdag samen met onze hondjes gaan bezoeken en eventueel meenemen.
Wat was dit spannend, maar woensdag kwam de eerste domper: Ruby was erg ziek, ze had longontsteking. Vanaf deze dag hadden we een aantal keren per dag kontakt met Marianne van het opvanggezin. Marianne deed al het mogelijke voor Ruby en hield ons daarvan op de hoogte. Ze stuurde onze wat foto’s, die we gelijk super groot uitprinten . Ruby bleek een echt vechtertje , kregen we een slecht bericht dan volgende er weer een bericht vol goede hoop. Op afstand hoorde ze al helemaal bij ons gezin, iedereen vertelden wij over ons hondje die voor haar leven vechtte om bij ons te komen wonen. Op donderdag 4 augustus bleek het erg slecht te gaan, ze droogde uit en de medicijnen sloeg niet meer aan. Er werd besloten dat Ruby naar Marja van de dierenkliniek in Amsterdam zou gaan. Ook Marja zette zich helemaal in voor Ruby, ze had een eigen privé arts. Andere medicijnen, vocht en eten en weer begon Ruby te vechten, sinds zondag was ze stabiel . En toen was er het berichtje dat het weer slecht ging , waarschijnlijk kon haar lever het niet meer aan.
Van daag is Ruby ingeslapen. Het vechtertje is niet meer. Wij hebben je nooit in de armen mogen houden, we hebben alleen jouw foto’s. Maar wat hebben we in deze korte tijd van je gehouden en voor je gehoopt dat je een mooie toekomst bij ons mocht krijgen.
Helaas jouw verleden heeft jouw toekomst ingehaald.
Naast de pijn die we nu voelen en de naast vraag: waarom, is er ook veel om dankbaar voor te zijn. Peter ,de medewerkers en stagiaires in la Linea die Ruby in Spanje hebben opgevangen. Yvonne en Kees van de stichting Second Chance die alles rondom Ruby in Nederland geregeld hebben. Marianne (,van het opvanggezin) die alles, maar dan ook alles wat erin haar vermogen lag voor Ruby en voor ons gedaan heeft. Marja, die zelfs tijdens haar vrije dagen, alles gedaan heeft om ons vechtertje beter te krijgen; en toen dit niet lukte Ruby rustig in haar armen liet inslapen. En dan waren daar ook nog velen andere die meegeholpen of meegeleefd hebben.
Wij hopen dat de toekomst van veel hondjes, door deze mensen, hun verleden gaat inhalen
Bedankt allemaal, Marga en Ronald Langras.
|
