Lady (zo heette ze ook in het asiel) is sinds 13 november bij ons. Het gaat prima, ze is erg lief, aanhankelijk en vrolijk, niet angstig en vanaf het begin zindelijk. 's-Nachts slaapt ze in de bench, overdag geniet ze van haar mandje. Omdat we drie nog vrij jonge kleinkinderen hebben, werd er bij de Stichting mede naar gekeken of het hondje dat we wilden adopteren geschikt was voor ons. Na overleg en nog een extra filmpje van Lidia gingen we voor Lady. Het was een schot in de roos! Ze loopt de kinderen kwispelend tegemoet als ze komen en laat zich graag aanhalen en knuffelen. Uiteraard leren we de kinderen hoe ze met haar moeten omgaan. Ze was veel te dik toen ze kwam, maar is inmiddels al afgevallen, ze krijgt 2 maaltijden p.dag en krijgt veel beweging. Lopen aan de lijn gaat prima, maar of ze ooit los kan? Er zit duidelijk jachtpassie in, dus voorlopig blijft ze zeker aangelijnd. De hele familie is blij met haar en Lady geniet van haar thuis!

Wat ik erg aandoenlijk vind is dat ze haar mandje hier zo geweldig vindt. De eerste week kwam ze er amper uit, zelfs niet om te eten. Dan kwam ze af en toe naar de keuken één brokje halen en dat ging ze in de mand opeten. Ik ga 4x per dag met haar uit, 3 kleinere rondjes en een lange wandeling in de natuur. Ze geniet hier volop van. Eens per week ga ik samen met mijn nichtje wandelen, zij heeft een Spaanse adoptiehond van SCF en een Berner, die staan met Lady op een van de foto's. Eerst een uur naar het bos en dan naar haar schoonouders, die hebben een grote tuin en wei helemaal afgerasterd en daar kunnen ze dan los rennen en spelen. Bedankt Peter en het hele team van Animal in Need, voor het fantastische werk dat jullie doen!  Groetjes, Bep Mennen - Schatorjé, Horn