Na een korte periode van kennismaken met de site animalinneed en het kijken van een aantal foto´s viel ons meteen een heel lief klein hondje genaamd Sherlock op. Nadat ons verzoek om een filmpje van deze schat te mogen krijgen, vielen we als een blok en hebben we  vrijwel direct besloten deze schat te adopteren. En binnen 3 weken was het zover.  
Op 9 juni 2012 was het zover. Sherlock zou met de vlucht van 00.10 op Schiphol aankomen, samen met een paar andere huisgenoten uit het asiel  die hier geadopteerd werden. Na een heel lange periode van wachten en twijfelen of we wel op de goede plek stonden zagen we ineens 2 mensen van de stichting aan komen lopen met een paar stapels grote bakken, waar de honden in zaten. Het bleek dat de honden pas als laatste het vliegtuig mochten verlaten als alle passagiers er uit waren. Vandaar de lange wachttijd.  
Wij zoeken naar onze Sherlock in die grote bakken, maar we zagen geen hond die enigszins op hem leek. En ineens viel ons oog op een klein handtasje dat naast de bakken stond. Daar zat onze kleine schat in. Dat moment was zo fijn. Je hebt echt het gevoel een kind te krijgen als zo´n klein mannetje je zo enthousiast begroet. En eigenlijk is het vanaf het eerste moment allemaal vanzelf gegaan. Pedro (we hebben Sherlock omgedoopt naar Pedro) voelde zich meteen thuis bij ons en ook in ons huis. Ook het slapen ging eigenlijk meteen prima. Een paar weken later gingen we al op puppy cursus en daarna hebben we nog een vervolgcursus gedaan. Nou we zijn echt trots op onze ´zoon´ , hij snapt alles zo snel en is heel erg gehoorzaam en makkelijk te corrigeren. Veel vrienden vinden (en wij ook) dat wij gewoon de ideale hond hebben. Aan de bench is hij nooit echt gewend geraakt en eigenlijk al na een paar maanden gingen we oefenen om hem zonder de bench thuis te laten. Nou het blijkt dat meneer gewoon gaat slapen als we er niet zijn.   
Ook is hij een echte uitslaper. Als het aan hem ligt, blijft ie tot een uur of 12 gewoon in zijn mandje liggen en op water en regen is hij niet zo dol. Verder is hij heel makkelijk met andere honden. Hij vindt het heerlijk om urenlang in het park of langs het strand te rennen. En sinds kort heeft hij een neefje want mijn zus heeft nu ook een kleine pup. We verheugen ons al op de wandelingen straks samen, want ja Pedro is wel echt een gezelligheids dier. Als er een andere hond met de wandeling mee gaat vindt hij het toch het leukst. Tot op vandaag zijn we nog steeds heel gelukkig met hem. Kunnen hem echt niet meer missen. En hij gaat gewoon overal mee, op visite, uit eten, terrasje, hij vindt alles prima, ook lange autoritten vindt hij helemaal prima. Dus kortgezegd, deze adoptie is zeker een goede match geweest met een heel happy end voor iedereen. We denken er af en toe over om nog een 2e hond te adopteren, maar daar wachten we nog even mee tot Pedro een beetje uit zijn pubertijd is. 
Heel fijne feestdagen en alle goeds en veel goede adopties gewenst voor in het nieuwe jaar. Veel liefs, Gina Willem en Pedro.