nldaendees
logo
  • Start
  • Adoptie
  • Happy Endings

Deze dieren hebben een fijn thuis gevonden.
Staat uw hond niet in deze rubriek, en u vindt het ook leuk om uw lieveling hier terug te vinden stuur dan een foto met een kort verhaaltje naar: info@animalinneed.com 
Laat ons even de oude en de nieuwe naam van het dier weten en waar hij of zij nu woont


 

Panda

Hier een bericht over Panda, voorheen ook Panda.Twee weken na het overlijden van onze Chucky wilden we toch weer graag een hondje erbij voor onze Hookie, het was te stil in huis. Na urenlang op internet zoeken in Nederlandse en Belgische asiels geen geschikte hond gevonden.Bij toeval kwamen we op de site van Animal in need en daar was ze , kleine Panda, op slag verliefd,, direct gebeld en we kregen te horen dat ze over 4 dagen naar Nederland kwam naar een pleeggezin in Bolsward,2 dagen later  gebeld met pleeggezin voor zaterdag en na een lange rit kwamen we daar aan.Het was een groot feest voor Hookie, even begroeten en daar gingen ze, racend door de kamer, dikke pret, en oh wat een klein hondje, maar wat een energie. Adoptiepapieren waren vlot geregeld en na uitwisseling van informatie mochten we op weg naar huis. Hookie en Panda samen op schoot en heerlijk slapen, thuisgekomen het huis verkend en verder samen spelen, spelen en spelen.Ze eten samen, ze loopt perfect aan riempje mee, is super zindelijk en wil graag lekker kroelen.Maandag naar dierenarts geweest om even na te laten kijken en wormenkuurtje te halen, was kerngezond. Het leven is een groot feest voor de honden, wat zijn ze blij met elkaar en wij blij met hun. Over 4 weken gaan we met de honden op vakantie,kunnen niet wachten tot het zover is, we hebben weer een compleet gezin,

Groetjes Angelique.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Eppo

Het is nu 2 jaar geleden dat ik samen met mijn zoontje op het vliegveld van Rotterdam Eppo mocht ophalen...( het hondje dat destijds uit een rijdende auto vlak bij het asiel werd gegooid )Nog elke dag hebben we enorm veel plezier van dit gekke beestje!!! Hij is binnen ons gezin niet meer weg te denken.... De enorme stortvloed aan liefde waarmee je elke morgen weer wordt begroet, is onvoorstelbaar... Ben je thuis dan ben je verzekerd van een constante bruine schaduw... waar jij gaat... gaat Eppo!!! Moesten we het allemaal over doen, dan kozen we hem weer ;) Ook al heeft hij nog steeds moeite met het vertrouwen van mannen...Binnenkort gaat mijn dochter op school dr spreekbeurt houden...over haar hondje uit Spanje!!!

Groetjes, Fam. Bongers. En een poot van Eppo

Deel via facebook

Submit to Facebook

Isa

Het verhaaltje begint met een klein hondje genaamd Isa, voorheen Rosie. Op 17 mei kwam ik samen met toen nog Rosie naar Nederland. Na alweer een super leuke, gezellige en warme stage waarin ik(Jolijn) en mijn huisgenootjes vooral veel lol hebben gehad, kwamen we aan op schiphol samen met Ana, Sylvia en nog 7 andere hondjes. eerst dacht ik dat ze al was geadopteerd. Dit vond ik ergens heel fijn maar ook iets minder fijn aangezien ik haar in het asiel ook heel leuk vond en graag mee naar mijn eigen huis zou nemen. Eenmaal aangekomen en met al onze spullen en de honden kwamen we aan bij mijn ouders en de vrijwilligers en mensen die voor Ana kwamen heb ik haar bij mijn moeder in de armen geduwd zo van kijk eens hoe klein en lief dat past er toch makkelijk nog wel bij. En dat dacht mijn moeder blijkbaar ook. Na nog heel even geknuffeld te hebben kwamen we erachter dat ze in de opvang ging bij Astrid. Maar na een aantal keer nee werd m'n vader het zat en zijn we naar huis gegaan zonder hond. Thuis aangekomen hebben m'n moeder en ik het er nog een aantal keer over gehad en het was iedere keer weer nee. Ook op zaterdag was het 's ochtends nog steeds nee. Ongeveer rond half een werd ik opgebeld door mijn moeder dat ik mocht bellen en we haar de volgende dag zouden komen halen. Daarna heb ik snel opgehangen en Astrid gebeld, deze moest eerst heel hard lachen en vond het daarna geen probleem dat we haar op zondag zouden komen halen. Zondagochtend kwam mijn moeder nog heel vroeg zeggen dat ze het eigenlijk niet zo goed wist en dat ze twijfelde. Na even gepraat kwamen de twijfels doordat ik het weekend erop een verjaardag had en mijn ouders naar Friesland gingen waar wij een boot hebben liggen. Wie zou er dan op het pupje passen. Nadat dat probleem opgelost was en ik gewoon de verjaardag een andere keer zou vieren met die vriendin was het weer goed en waren de twijfels weg. Eerst zouden alleen ik en mijn moeder het hondje ophalen met de andere honden zodat ze op neutraal terrein alvast kennis konden maken zodat het thuis ook makkelijker zou gaan. Dit werkte vorig jaar namelijk ook heel goed met het pupje dat ik toen heb meegenomen. Toen eindelijk was ze van ons en dan vooral van mij, kleine Isa. Het ging met de andere twee honden ook heel goed en we hebben geen ruzie gehad.Ze vond het nog wel heel spannend in haar nieuwe omgeving maar dat was snel over. Ze is nu lekker bijdehand en als we gaan wandelen dan stapt ze heel stoer af op alles wat heel groot is. Ook in huis gaat het super. Als ze het koud heeft kruipt ze bij de andere honden in de mand om op te warmen. Als ik twee minuten later had gebeld was ze weg geweest dus ik ben heel blij dat deze kleine clown bij ons in huis zit en ik hoop dat ik het voor elkaar krijg om haar mee te kunnen nemen naar Leeuwarden als ik op kamers ga.

Groetjes Jolijn & pootjes van Isa, Diega en Siebe

Deel via facebook

Submit to Facebook

Miep

Anki heet nu Miep en doet het erg goed. Ze is vrolijk, loop de hele dag met een balletje te sjouwen, is zindelijk en luistert erg goed. Als ik haar roep komt ze onmiddelijk en gaat keurig voor me zitten. Ze is al naar de trimmer geweest en laat zich ook daar van haar beste kant zien. Buiten ravot ze heerlijk met andere honden; kortom ze is helemaal opgebloeid! Ze had behoorlijk wat verlatingsangst maar ook dat wordt al minder. Ik moet vaak erg om haar lachen en ze is een heerlijk maatje voor me.

Met vriendelijke groet, Joke Duwel

Deel via facebook

Submit to Facebook

Lucy

Beste mensen van Animal in need. In oktober heeft mijn moeder Luci geadopteerd. Het gaat supergoed met haar. Ze is dikke vriendinnen met de andere honden en ze vindt het heerlijk om te  wandelen en vooral achter konijnen aan te gaan. Ze is een echte knuffel. Kortom Luci is echt een schat en heeft het prima naar haar zin.

Lieve groetjes Doortje en Laurine Voss.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Balu, Sanne en Max

Op You tube kwam ik een filmpje tegen van Babalu. Een zwart teefje dat al 4 jaar in La Linea zat. Die oogjes van haar kon ik niet vergeten. Ik zocht haar op op jullie site en besloot haar financieel te adopteren. Toen ik na een paar maanden mijn lieve boxer Lotje moest laten inslapen besloot ik Balu naar Nederland te laten komen. Ik vond het niet eerlijk om een nieuwe boxerpup te kopen, terwijl Balu op een thuis zat te wachten in Spanje. Aanvankelijk accepteerde ze mijn oppasboxer Mala niet. Ze wilde haar niet binnenlaten. Het was duidelijk dat de leidersrol moest worden aangepakt. Balu was een lieve hond, maar ze wilde wel duidelijk de baas zijn. Na advies van een hondentrainster die volgens de methode van Cesar Milan werkt ben ik aan de slag gegaan. Ze is een heel lief en slim hondje en toen ik haar hondentaal eenmaal beter begreep ging het trainen fantastisch. Ze is een geweldige fijne hond, die niet meer om alles blaft, maar bij mij komt ""melden"" dat ze iets hoort. Haar jachtinstinct is goed onder controle. Als ik roep komt ze onmiddellijk terug. We wandelen veel en oh wat is ze slim. Ze was ook vanaf het begin meteen zindelijk. Inmiddels kan ze ook goed met visite en kinderen mits het niet te druk wordt. Ze weet dan ga ik naar mijn plaats en wordt ik met rust gelaten. Mijn moeder wilde ook graag weer een klein hondje en we keken op de La Linea site. Het werd Miquelito nu Maxi. Hij zou 1 maand bij mij logeren, zodat ik hem zindelijk kon maken en wat basis dingen zou leren. Dit jochie is een en al liefde, vrolijkheid en lief naar alles en iedereen. Het viel niet mee om hem na een maand te moeten laten gaan, maar hij logeert af en toe hier en heeft dan dikke pret met de hondendames. Als visite weggaat ""huilt"" hij (hij wil natuurlijk iedereen bij zijn roedel houden). Boxers zijn echter al jaren mijn grote liefde en toen ik Alexandra (nu Sanne) van 8 maanden zag op de site van Peter was ik overstag. Het zijn fantastische honden. Uitbundig in hun spel. Zacht en lief naar alles wat bij hun roedel hoort. Rustig in huis, mits ze voldoende beweging krijgen, en hebben een grote liefde voor kinderen. Sanne is de zachtheid in eigen persoon. Aanvankelijk moest ze s nachts en wanneer we weg gingen wel in de bench, omdat ze een behoorlijke verlatingsangst had en aan de sloop ging als ze alleen gelaten werd. Door als ik de kamer uitging de deuren open te laten kon ze altijd kijken waar ik was en sloopte ze niet meer onmiddellijk als ik weg was. Nu na 4 maanden slaapt ze gewoon in huis en kan ze alleen (met Balu) zijn. Wat me wel opvalt is dat alle 3 de honden enorm hun best doen om het goed te doen. Ze zijn enorme knuffels en genieten enorm van wandelen, spelen, knuffelen en aandacht.Mala de gele oppasboxer komt nog steeds iedere week een paar dagen en ze hebben dan ook veel pret met elkaar. Wandelen doe ik met het hele stel aan de riem in het bos en ook dat gaat prima. Kortom de La Linea hondjes zijn leuke hondjes en verdienen een goed thuis!!

Deel via facebook

Submit to Facebook

Negro

Nero ( in Spanje heette hij Negro ) is sinds 24 januari bij ons! Al heel snel nadat alles rond was kon hij mee op een vlucht en konden we hem ophalen. Wat een schatje was het! En wat was hij overal 'bang' van. Zoals er al gezegd was zou hij erg onwennig zijn voor heel veel dingen en dat was ook zo. Maar al vrij snel snapte hij wat de bedoeling was van wandelen en alle normale dingen.  De hondencursus kwam hij binnen als een bangig hondje met de staart tussen zijn pootjes, maar na vier weken intensief oefenen is hij met vlag en wimpel geslaagd!  Inmiddels zit hij midden in de puberteit en doet hij regelmatig waar hij zelf zin in heeft! Nog steeds moeten we erg lachen als hij nieuwe dingen ontdekt die voor ons zo normaal zijn, zoals de tuinslang!  Samen met zijn vriendje Binkie heeft hij het prima hier! Hij heeft volop energie en is ontzettend lief en  zachtaardig.  Wij zijn erg gelukkig met onze nieuwe viervoeter!  Veel succes met jullie goede werk! We volgen jullie op de voet!

Groetjes familie Arnold.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Rakker

Vandaag 17 april is het een jaar geleden dat Rakker (eerst Milu) bij ons is gekomen. Astrid heeft hem meegenomen vanuit Spanje en bij ons in Sneek thuis gebracht. Wat een mager iel ventje was hij. Uitgehongerd. Hij heeft de eerste maanden erg geschrokt, slikte de brokjes zonder te kauwen door. Dit heeft maanden geduurd en langzamerhand werd dit beter. Nu eet hij de brokjes smakelijk op en kan genieten van het eten. Hij is vanaf dag 1 ontzettend lief en aanhankelijk, hij dringt zich totaal niet op, is eerder erg bescheiden en trekt zich dan terug, meteen al zindelijk. Rakker moest wel echt leren om te spelen met een balletje, tak e.d. Nu gaat dit prachtig. Met de kinderen (bijna 8 en 10 jaar) gaat het vanaf het eerste moment fantastisch! Hij heeft tot de maand december niet of nauwelijks geblaft. Vanaf deze maand begon hij met wat geblaf. Hij was "thuis", werd "waakser", geweldig om te zien. Rakker is een echte knuffelhond, wil het liefst bij je op schoot zitten. Hij luisterde meteen heel goed, volgde ons
(vooral mij, enigste vrouw in huis, misschien heeft dit invloed?) overal en lette zo op ons, ook buiten dat we het gevoel hadden dat de rollen waren  omgedraaid. Rakker hield en houdt ons zo in de gaten en week, wijkt niet van onze zijde, dit gaat ook super dus. Rennen kan hij als de beste, staart achteruit, kop plat vooruit en racen maar, ongeloofelijk, wat een snelheid in dit rakkertje. Van water (zwemmen, in bad) is hij niet gecharmeerd en autorijden wordt wat beter maar dit ging niet van harte, erg zenuwachtig, overgeven. Maar hij ondergaat dit heel flink, hij is een topper!!!  Veel mensen die hem zien vinden hem een erg leuk hondje om te zien en gaan dan vragen wat voor ras e.d. hij is en dan komt het asielverhaal en zijn ze zo onder de indruk.

Jullie doen geweldig werk, echt top!!! Petje af. Heel veel sucses voor jullie allemaal daar. We kunnen iedereen een hondje uit jullie asiel aanraden, we hebben er nog geen seconde spijt van. Hij is een fantastische, ontzettende lieve hond waar we ontzettend blij en wijs mee zijn. We hopen samen nog heel lang van elkaar te kunnen genieten!!!

De 1e foto is het moment dat Astrid hem bij ons thuis bracht. De andere foto's van Rakker in de loop van de tijd.

Een ontzettende dikke knuffel van Rakker en lieve groeten vanuit het friese land, uit Sneek van Sjoerd, Anne-Greet, Diederik en Yme Schrichte.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Doeske

Beste Peter en team, Eind augustus 2012 wachtte ik in spanning af op Schiphol om Doeske op te halen, samen met nog een groepje mensen en de begeleiding van Animal in Need. Na ongeveer een uur na landing was het dan zover, de benches kwamen er uit gereden en daar zat mijn Doeske in. Wat spannend!, want dit is voor het eerst dat ik haar in het echt zie en ook meteen krijg. Het was een geurige ontmoeting aangezien Doeske zich helemaal had onder gepoept tijdens de vlucht..... Maar hoe ze er ook aan toe was, ze was enthousiast en kwispelde er niet minder om. Geweldig, het was nu echt, mijn wollige viervoeter was bij mij! Na afscheid van de andere honden heb ik haar even meegenomen naar het damestoilet van Schiphol om de meeste poep er af te wassen. Doodop als ze was van de vlucht en alle indrukken liet ze gewillig alles toe. Ze liet zich heerlijk dragen naar de auto en heeft de hele terugweg in mijn armen gelegen. Eenmaal thuis heb ik haar goed gewassen en drogend in de tuin zag ik dat ze onder de teken zat. Toch maar even naar de dierenarts 's-avonds waar we er hele tekennesten uit hebben gehaald, ook had ze aan beiden oren flinke oorontsteking dus dat ook meteen behandeld (wat moet dat pijn hebben gedaan tijdens de vlucht...). Een hele drukke eerste dag dus, maar wel nodig en omdat ze toch zo moe was, liet ze alles welgevallen.

Met haar knuffelige uiterlijk hebben al zoveel mensen mij aangesproken om te zeggen hoe leuk ze haar vinden en vragen mij dan welk ras zij is. Dat antwoord moet ik dan helaas schuldig blijven aangezien dat onbekend was toen ik haar kreeg, MAAR, ik ben gaan zoeken op internet en kwam de Catalaanse herder (Gos D'Atura) tegen, als twee druppels water lijkt deze op mijn Doeske! Dus het kan bijna niet anders dat zij hier een kruising van is als het niet een vol ras Catalaan is. Dus tegenwoordig zeg ik dat Doeske een kruising Catalaanse herder is als zij weer eens voor een Labradoodle wordt aangezien :)

Doeske heeft in de eerste maanden een ware groeispurt gemaakt, ze is zienderogen van puppy naar volwassen hond gegroeid. Wat is dat snel gegaan! Het is een echte superhond want alles is eigenlijk gladjes verlopen, van zindelijk maken tot alleen leren thuis zijn, Doeske leerde het in no-time! In het begin deed ik haar in de bench, dacht dat dit handig zou zijn bij zindelijk maken en eens een uurtje alleen te zijn, maar Doeske vond dit echt niks. Eerlijk gezegd hield ik ook al niet van een bench dus die heb ik na twee maanden de deur uit gedaan. Doeske vindt het prima om een paar uur alleen thuis te zijn maar dan wel als ze wat rond kan lopen en dat gaat geweldig.

Nu ruim 8 maanden later wordt Doeske eind april 1 jaar. Al is niet helemaal bekend wanneer ze geboren is, maar geschat op eind april, heb ik besloten dat 30 april, op Koninginnedag, haar verjaardag is :)

Ik ben dolblij met Doeske, het is een geweldige hond, enthousiast en lief naar iedereen, kan goed met alle honden opschieten en luistert goed (hoewel ze nu aan het puberen is ....). Zelfs met de kat is het geen probleem, al vindt ze het nog wel eens moeilijk om te zien dat de kat ook aandacht krijgt. Het liefst wil Doeske alle aandacht maar ze is al heel ver in het leren dat dat gedeeld moet worden. Zolang de kat niet voorgetrokken wordt vind Doeske het wel okay en komt het ook nog wel voor dat ze de kat een lebber over haar kop geeft :) Ik heb wat foto's meegestuurd om te laten zien hoe ze gegroeit is en hoeveel lol ze heeft! 

Jullie mogen trots zijn op jullie werk, zoals jullie kunnen lezen en zien heeft dit weer geleid naar een goed thuis voor een hond uit jullie opvang! Dank jullie wel,

Groetjes, Cindy & Doeske.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Fe

Afgelopen zomer heb ik Fe meegenomen na mijn stage en ik vind het leuk om jullie even te laten weten hoe het gaat. Fe wordt deze maand 1 jaar oud, we weten niet precies wanneer ze geboren is, maar we zeggen 1 april. Het gaat erg goed! Ze is echt een drukke, speelse, jonge hond en we zijn allemaal gek op haar.  Eind maart hebben we het basis gehoorzaamheidsdiploma gehaald en binnenkort wil ik behendigheid met haar doen.  Daar is ze denk ik erg goed in, want ze is super snel en springt/klimt overal op. 
Met de honden van mijn ouders kan ze het ook goed vinden, al moest een van de twee in het begin wel wennen.  Maar daar is ze goed door geaccepteerd en met de andere is ze beste vrienden! Ze heeft wel moeite gehad met zindelijk worden, maar ze heeft helaas ook drie keer blaasgruis gehad sinds september.  Sinds kort staat ze op speciaal voer en hopelijk is ze er nu vanaf. Fe maakt mijn leven plannen wat ingewikkelder, maar ik zou niet meer zonder haar kunnen.

Groetjes, Tara.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Paco

Toen Paco (voorheen bleu eye) in Nederland aankwam (april 2012) vond hij mensen erg eng, met de staart tussen de benen liep/kroop hij over de parkeerplaats op Schiphol naar onze auto toe. Eenmaal in de auto keek hij ons schichtig aan met die heldere blauwe ogen. Thuis was hij eerst ook erg schichtig en duurde het even voor hij ons vertrouwde. Uiteindelijk ging het met de dag beter en al snel werden we dikke maatjes. Het heeft langer geduurd voordat hij andere mensen (familie/vrienden) vertrouwde, maar als  Paco diegene een paar keer had gezien, veranderde hij dan ook snel in een enorme knuffelbeer. Hij wil het liefst bij iedereen op schoot kruipen om te knuffelen en omdat hij er zo mooi uitziet met die ogen, willen mensen dat vaak ook! Het allerleukste vind Paco rennen en er zijn maar weinig honden die hem bij kunnen houden, en dat heeft hij ook door. Jagen achter ganzen en konijnen (alleen rennen, niet vangen) vindt hij fantastisch en omdat wij in de uiterwaarden van Arnhem wonen, heeft hij daar ook alle mogelijkheid toe. Kortom een bijzonder lief maatje! We hebbn er geen moment spijt van gehad, alleen maar vreugde. Hij is zo makkelijk, je wenst iedereen zo'n hondje toe!

Groetjes van Stefanie en Aart en Paco(blue eye)

Deel via facebook

Submit to Facebook

Daisy

Hallo allemaal! Daisy woont nu bijna 2 maanden bij ons in Drenthe.  Ze is echt een schatje en we verbazen ons erover hoe snel ze zich heeft aangepast aan ons gezin. Ze houdt van verre wandelingen door het bos of langs het water en speelt graag met andere honden. Ze laat zelf wel merken wanneer het tijd is om uit te gaan, dan knabbelt ze aan alles wat ze in huis tegenkomt. Daisy kan al goed los lopen, maar als ze wat ruikt, gaat ze haar neus achterna! Gelukkig hebben we snoepjes en luistert ze goed naar haar naam. Daisy is ontzettend enthousiast en nieuwsgierig, maar is ook een dikke slaapkop. Na een lange wandeling kan ze uren tegen je aan liggen slapen, het liefst onder een dekentje. Ze kan het goed vinden met de andere hondjes en is erg lief voor onze kleinzoon. Als we met haar wandelen zijn er veel mensen die zeggen: “wat een leuk hondje hoe komen jullie daaraan?” Ze vinden Daisy net een klein hertje.  We genieten elke dag van haar en zijn allemaal stapelgek op haar! Wij hopen dat nog veel meer hondjes dankzij jullie een warm mandje mogen vinden.

Groetjes, fam. Bansberg en een poot van Daisy.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Pieto

Hallo allemaal, Ik ben Pieto. Vorig jaar in Mei kwam ik naar Nederland, in een heel leuk opvang gezin bij Manon. Ik had daar hele leuke vriendjes. Ongeveer een maand later kwamen er 3 mensen kijken voor mij.  Vooral het meisje van 13 vond ik heel lief, want ik ging meteen liggen om geaaid te worden. Die leuke mensen besloten mij te adopteren, en na een paar weken mocht ik mee naar hun huis in Zeist. Dat vond ik heel erg leuk, want ik kreeg een heleboel aandacht!  De eerste paar maanden was ik heel erg ondeugend, ik beet in de riem tijdens het lopen. En ik sprong tegen mijn baasjes op, wat de oudste niet zo leuk vond .. gelukkig is dat nu over! Soms ben ik nog een klein beetje ondeugend, want als de voordeur per ongeluk open staat ren ik weg. Dan rent bijna iedereen achter me aan, hihi dat vind ik erg grappig. Nu ben ik bijna een jaar bij deze lieve mensen, en we hebben al heel veel leuke dingen gedaan. We zijn bijvoorbeeld naar Luxemburg gegaan, waar we erg veel gelopen hebben. Het was daar erg leuk, zoals je op de foto’s ziet. Ze houden heel veel van lopen, net als ik. Soms lopen we wel 2 uur of langer!  Soms mis ik mijn oude vriendjes, en mijn zusjes/broertjes. Maar hier heb ik gelukkig ook hele leuke vriendjes, en nu heb ik een nieuwe familie. Anniek, het meisje van 13 is erg gek op me, en ik ook op haar! we zijn beste vriendjes, we kroelen heel vaak en spelen met de bal. Zodat we allebei onze energie kwijt kunnen. De vader van de familie Koen was eerst niet zo dol op honden. Maar sinds ik er ben is die dol op honden geworden!  Onze buren hebben 2 poezen, en soms als de poezen in mijn tuin zijn ren ik er blaffend achteraan, waardoor ze terug rennen hihi.

Heel veel pootjes & likjes van Pieto.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Mina

Hier nog eens een berichtje van Mina (voorheen Carmina). Alles gaat goed! Ik ben nu bijna 4 jaar bij mijn baasjes en we amuseren ons rot.Ik geniet van mijn dagelijkse wandeling, hou van spelen met de bal en zit graag voor de warme kachel tijdens de wintermaanden. Mijn baasjes en ik zijn jullieheel dankbaar voor alles wat jullie voor mij gedaan hebben en elke dag doenvoor de andere hondjes daar in Spanje.

Groetjes vanuit België!

Deel via facebook

Submit to Facebook

Luna

Marina (nu Luna) is een schat ! We hebben haar op 3 februari opgehaald bij het gastgezin (hele leuke fijne mensen) waar ze net 2 weken was. Sindsdien is ze niet meer weg te denken uit ons gezin. Luna nieuwsgierig en gek op heel hard rennen in het park ; 't liefst met andere honden ! Ze luistert naar haar naam, rent los maar loopt ook netjes aan de lijn. Buiten is ze blij en opgetogen. In huis is ze rustig en geduldig, ook een beetje waaks, sleept en verzamelt knuffelbeesten, sokken, pantoffels en kan springen en rennen als een hertje! Wij en onze (4) kinderen zijn stapelgek op haar en volgens mij is de liefde wederzijds ; ze zit of ligt het liefst op schoot of lekker warm tegen je aan. Alleen de poes .... ; die moet nog even wennen! Jenny.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Blas is nu BOWIE

Hallo allemaal Op 21 oktober vorig jaar hebben we Bowie op het vliegveld in Eindhoven op mogen halen. Hij kwam meteen naar ons toe en sprong tegen mij op. Nog suf van de vlucht (hij had ook druppeltjes van Bach gekregen) ging hij, na alle papier overdracht en groeten, gedwee met ons mee in de auto. Het was een uur rijden maar het bleef, op wat piepjes na, rustig in de auto. Mijn oudste zoon was speciaal met Bowie achterin de auto gaan zitten. We kwamen 's avonds laat pas thuis en gingen dan ook kort erna slapen. Bowie in de bench in de woonkamer en de eerste drie nachten bleef er iemand bij slapen. Hij sliep de hele nacht door. De volgende dag twee keer in huis geplast maar daarna ging het helemaal goed. Netjes alles buiten. De eerste drie, vier dagen liep hij keurig met ons mee. Dat is nu wel anders. Nu trekt hij veel. Bowie is nu bijna 8 maanden oud en een echte "puber". Hij heeft net ontdekt dat hij ook zijn poot op kan tillen met plassen en ook worden er meer kleine plasjes achtergelaten. Hij wordt al een echte kerel. Iedereen die we tegenkomen vindt Bowie een mooie hond en dat is hij ook. Hij is nog gegroeid en iets breder geworden. In huis gaat hij steeds beter luisteren. Hij weet wat zitten en liggen is. Soms haalt hij de krant en dan reageer ik meteen dat hij dat goed gedaan heeft en geef ik hem in ruil(voordat hij gaat scheuren) een koekje. Wie weet leert hij het echt. Mijn jongste zoon was bang voor honden maar nu niet meer hoor. Zeker niet van Bowie. Hij vindt Bowie de liefste hond van de hele wereld. Ze spelen en knuffelen samen en liggen bij elkaar, waarbij ik altijd oppas wat er gebeurt en hem ook geleerd heb zich normaal niet kleiner te maken dan de hond. En sommige dingen mag hij niet doen zoals touwtrek spelletjes. Bowie is gelukkig erg lief van karakter. Hij zal niet bijten alleen als hij speelt voel je zo nu en dan zijn tanden. Bowie is wel erg enthousiast met alles. Hij springt tegen mensen en wil alles zien. Volgens mij heeft hij wel degelijk een jachtinstinct omdat hij achter katten en vogels aan gaat en dat hebben we nog niet kunnen verminderen. We zijn erg blij dat hij bij ons is. Hij is niet meer weg te denken. Wel gaan we eind maart op gehoorzaamheidscursus. We moeten er nog erg aan werken. Misschien doordat hij al 6 maanden in de kennel vrij heeft rondgelopen en niet hoefde te luister.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Laica

Ik wilde even wat laten weten over Laica en wat foto's sturen over hoe ze er inmiddels uitziet met der ongeloofelijke bos met haar!!! Het gaat super goed met Laica!! Ik zit met Laica op hondentraining op een combicursus behendigheid en gehoorzaamheid is dit. Dit vindt ze ook super leuk en raast dan ook over alle hindernissen. Ook heb ik Laica afgelopen december nog eens laten testen op leishmania omdat ik dit fijn vond nog eens te testen bij haar. Deze test was gelukkig negatief;) Verder houdt ze echt van auto rijden het is net een oud dametje dat naast je in de stoel zit, ze gaat maar al te graag mee:p Ze hangt dan ook heel erg aan mij en wil het liefste 24 uur per dag bij mijn zijn, dit gaat alleen helaas niet altijd maar neem haar zo veel mogelijk overal mee naar toe:P. Ze heeft dan ook een mandje naast mijn bed waar ze iedere nacht trouw naast mij slaapt en als ik in het weekend niet snel genoeg mijn bed uit kom dan komt ze me wel even wakker blaffen:p Ze houdt ook heel erg van zwemmen en dan voornamelijk van de water vogels op het water daar gaat ze dan ook maar al te graag achter aan. Soms tot ergenis van ons maar goed:). En hoe is het allemaal bij jullie? Gaat het goed bij animal in need? Mijn moeder en ik komen dan ook waarschijnlijk naar de animal in need dag in april!

Deel via facebook

Submit to Facebook

Nina

Hallo Peter en medewerkers, Bij deze even een klein berichtje van Nina die wij op donderdag 10 Januari geadopteerd hebben. Deze dag hebben wij haar zelf op Schiphol opgehaald. Nina kwam samen met haar moeder Pina aan. Een beetje angstig was ze natuurlijk wel, maar de rit naar haar nieuwe huis verliep goed bij ons in de auto. Thuis aangekomen werd zij  verwelkomt door 3 katten die groter dan haar waren. Het deed haar gelukkig allemaal niets en dapper ging ze op onderzoek uit. Natuurlijk was het zowel voor haar als voor ons weer even wennen. Wij waren een labrador van bijna 14 jaar gewend die de hele dag maar wat lag te suffen en nu kwam er zo'n kleine drukte maker in huis. De eerste 3 nachtjes heeft Nina wel wat gepiept in haar bench, maar daarna ging het helemaal goed en slaapt ze tot nu toe gewoon de hele nacht in haar mandje in haar bench. De zindelijkheid heeft ze ook aardig door, op wat kleine ongelukjes heel af en toe na. Inmiddels is ze 4 weken bij ons en heeft ze al heel wat vrolijkheid gebracht. De regeltjes in huis snapt ze ook redelijk en als ze even alleen thuis is hoeft ze ook niet meer in haar bench. Vreemde mensen vindt ze nog wel wat eng, maar dit wordt vanzelf minder. Met de katten is ze inmiddels goede vriendjes, al jaagt ze ze ook nog wel graag op. Bij deze nogmaals respect voor het werk dat jullie doen en dat er nog maar een hoop honden een nieuw warm mandje bij lieve baasjes mogen vinden.

Groeten Fam. Kouwenhoven

Deel via facebook

Submit to Facebook

Ismael

Hallo allemaal, Ismael[nu Bandito] woont nu bijna 2 maanden bij ons en het is net alsof hij er altijd is geweest.Hij doet heel erg zijn best en kijkt naar de andere honden,we hebben nog 2 galgo's,een Podenco en een engelse stafford. Hij is een enorme knuffelkont maar dat wisten jullie al he.Binnenkort krijgt hij zijn tanden schoongemaakt en wat tanden getrokken.Wij zijn heel erg blij met hem en hij met ons.

m.vr.gr. Rene en Nicole Everhartz-Smit

Deel via facebook

Submit to Facebook

Fabian

Hier een podenco fan in hart en nieren. Ik heb  2 manetos, Fabian is in febrruari 2012 bij mij gekomen. Was nog wel een beetje bang nu al veel meer zelf vertrouwen en hij geniet  zo van alles.  Hij is hier samen met  Mira welke in december 2009 door mij geadopteerd is. Ik ben door haar met de podenco in aanraking gekomen. Ik wil niet overdrijven maar ik heb een stukje goud in huis gekregen. Ze hebben zoveel te geven. Er zit gewoon alles in wat je je maar kan wensen o.a. vrolijkheid humor, zachtheid en rust, Eigenlijk te veel om op te noemen. Mira is trouwens afkomstig van ACE Malaga. Ook heb ik nog een Galgo van  ruim 15 jaar. Ik heb haar nu 10 jaar, een super hond. Leuke foto van de manetos op de bank bij Yvonne de Vries, ja toen kon ik natuurlijk niet achter blijven.

Groeten van Ans Nieuwenhuysen met  de roedel Dixie,  Mira,  Fabian.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Meer artikelen...

Fiscaal doneren ?

U wilt de dieren in het asiel van (Animalinneed) La Linea de La Conception steunen door middel van een financiële gift . Uw gift is in veel gevallen fiscaal aantrekkelijk . Kijk hier voor mee informatie. 

Door uw donatie overleven wij.





master etikettenanro

twentewatermagic

kei schoonallekabels logo

boxpressstubbe

x centrum

EDs Service diensten

faunalandhunneke

ronaldingen

aloe veraParasolLogoHiRes 006

koeman