nldaendees
logo
  • Start
  • Adoptie
  • Happy Endings

Deze dieren hebben een fijn thuis gevonden.
Staat uw hond niet in deze rubriek, en u vindt het ook leuk om uw lieveling hier terug te vinden stuur dan een foto met een kort verhaaltje naar: info@animalinneed.com 
Laat ons even de oude en de nieuwe naam van het dier weten en waar hij of zij nu woont


 

Tipo

Toen ik Tipo op Marktplaats (en later op het filmpje op Youtube in La Linea) zag, was ik meteen verkocht, hij was zo grappig en lief. We hadden vooraf geen idee hoe het zou gaan omdat we nog nooit een hond uit het asiel hebben gehad en onze vorige honden altijd als puppy hebben gekregen. Meteen de eerste week ging Tipo mee op kampeervakantie (en af en toe een hotel) in Frankrijk en we konden vast een beetje aan elkaar wennen. Een van de foto's is gemaakt in een hotel. 
In het begin werd Tipo steeds wagenziek omdat hij niet gewend is aan auto's, maar rustig rijden met een nuchtere maag ging best en sinds de vakantie vindt hij het heerlijk om met de auto mee te gaan. In het begin werd hij gauw moe (niet gewend aan wandelen en veel te dik) maar door de tripjes steeds verder uit te breiden is zijn conditie nu top. Hij trippelt ook mee langs de fiets.  Thuis was hij vrijwel in één dag zindelijk (!) en leert alles heel snel. Bijvoorbeeld traplopen (de trap naar ons bovenhuis heeft 20 treden!) was helemaal nieuw voor hem en hij stond echt heel raar te kijken. Na drie dagen oefening, eerst op andere - lage- trapjes buiten, en binnen eerst een paar treetjes vanaf beneden en steeds hoger) kon hij het al. Hij kan prima alleen thuis zijn, is rustig, maakt niks stuk, en is ook geen blaffer. Pas sinds kort, na vier maanden, durft hij te blaffen als hij mijn man hoort aankomen en bewaakt hij het erf van ons zomerhuisje. 
Tipo heeft de vrije natuur ontdekt en heeft een onmiskenbaar jachtinstinct.  Hij gaat helemaal uit zijn dak op het Waalstrand en in de bossen,  fantastisch om te zien hoe hij opfleurt en alles voor het eerst ontdekt. 
Tipo is een voorzichtig type, wat wel makkelijk is want hij heeft nooit ruzie met andere honden, hij is goed gesocialiseerd. Hij is gelukkig geen sul en laat zich niet op zijn kop zitten. Met de tijd wordt hij steeds zelfverzekerder en vrolijker en begint nu ook fijn met andere honden te spelen en plast zelfs met opgetrokken poot (in het begin durfde hij dat absoluut niet).  Sommige dingen vindt hij wel eng, harde geluiden, gekletter van steen, glas en metaal, het leeggooien van een emmer water, een erfenis uit het verleden.  Mijn man vond hij ook eng, het heeft drie maanden geduurd voordat het ijs was gebroken, maar nu is het 'dikke mik'.  We zijn blij met Tipo (en andersom) en mensen vragen vaak hoe ik aan zo'n leuke hond kom (ik wijs ze dan op La Linea etc..)  
Groetjes en succes met jullie goede werk in La Linea,

Groetjes Elian

Deel via facebook

Submit to Facebook

Igor ( Willem)

Dit zijn foto's van Willem LL136, drie jaar geleden gemaakt tijdens een wandeling op de hei samen met zijn toenmalige vierbenige huisgenootjes (van mijn ex). Recente foto's heb ik zelf niet, maar als jullie zoeken op google naar jachtwandeling spanielgroep oost, zie je tussen de vele andere foto's ook Willem een paar keer terug. Hij kijkt nog altijd eerst de kat uit de boom en is ietwat onzeker als het een beetje druk wordt, maar na verloop van tijd is dat weg en doet hij vrolijk mee. Hij heeft naast mij sinds drie jaar gezelschap van een springer spaniel genaamd Rebbel (de zwart/witte hond op de foto's van de wandeling). Ik woon en werk momenteel op een paardenstal waar nog meer honden rondlopen, dus naast de paardenbende is het ook een gezellige hondenbende waar hij zich prima thuisvoelt. Als onbetwiste ratten- en muizenvanger (en dat voor een pointer) doet Willem ook nog wat nuttigs voor de kost. Samen met Rebbel lekker aan de fiets tot aan het bos en dan los en rennen maar. Af en toe een apportje van een (verstopte) dummy is ook heel leuk, maar niet te vaak, want dan maakt hij de dummy kapot. Hij is zo nu en dan wel een sloper. Alles wat in zijn bek komt moet uiteindelijk kapot. Strandwandelingen zijn ook nog steeds leuk en zomers lekker zwemmen met zijn twee...wat kan een hondenleven toch fijn zijn. Met zijn dunne vachtje krijgt hij het nu zo langzamerhand wel koud nu de temperaturen dalen. Een jasje is wel lekker warm maar dat ding probeert hij er altijd af te schuren....tja, kou is niet leuk, jasje is niet leuk, binnen lekker warm maar ik buiten aan het werk vind hij ook niet zo'n succes dus dan toch maar die jas aan zodat hij lekker de hele dag met mij kan meelopen. Ik hoop dat jullie het leuk hebben gevonden om te zien hoe het Willem nu vergaat. Succes met jullie goede werk. Wie weet in de toekomst dat ik wel weer een hond adopteer, maar vooralsnog heb ik aan deze twee de handen wel vol.

Groeten, Stijn Stronk

Deel via facebook

Submit to Facebook

Berti (Bram)

Berti..hij heet nu Bram. Ik twijfel of hij wel een hond is. Hij lijkt namelijk wel een zwaan..zwaan kleef aan..hij is altijd in mijn buurt. Al vanaf de eerste dag. Ik neem hem mee naar mijn werk waar hij lekker ligt te snurken. Ik wist niet dat een hond zo hard kon snurken. Zodra hij zijn ogen sluit hoor je een luid gesnurk. Het is een heel lief en rustig hondje die met alle honden goed overweg kan. Hij wilt het liefst de hele dag aandacht en lekker bij me liggen. Hij heeft de eerste nachten zo gehuild dat hij niet in bed mocht slapen, het mandje naast het bed vond hij toch echt te ver weg..dus rara waar slaapt hij nu.....? Bram houdt niet zo van drukte om hem heen..trekt zich dan een beetje terug. Het zal niemand verbazen dat dat alweer niet verder weg is dan heel dichtbij. Verder vindt Bram alles prima, als ie maar mee mag. Het alleen zijn vindt ie nog wel een beetje moeilijk, maar langzaamaan wordt ook dat beter. Buiten rennen door het bos en op de hei vindt hij geweldig. Het is dan net een pup en hij kan dan heel erg hard. Toen we Bram hadden opgehaald in Rotterdam, en we zaten in de auto onderweg naar huis, kreeg ik al een heel lief likje op m'n hand. Alsof ie zeggen wilde, ik ben blij dat ik hier ben. Hij was ook meteen heel ontspannen en eigenlijk nergens bang voor. En hij liep ook zo mooi mee aan de riem, alsof ie nooit anders had gedaan.  Katten vind ie ook geen probleem, en het eten van de katten vindt ie heel erg lekker...... Sowieso vind Bram eten geen probleem. Hij vindt alles lekker en eet het liefst de hele dag door. Verder is Brammetje een vrolijk mannetje, en volgens mij heel blij dat ie een eigen mandje heeft en mensen om hem heen die hem heel erg lief vinden en waar ie lekker door geknuffeld wordt. Hij is erg op mensen gericht, en wil heel graag aandacht. En dat krijgt ie natuurlijk volop!

Bram is een geweldig hondje, en ontzettend lief!  

Deel via facebook

Submit to Facebook

Noortje (Morita)

Op 4 november hebben wij Noortje (voorheen Morita) opgehaald bij Marianne in Dalfsen. Noortje lijkt wel de jongere zus van Pluto die wij januari 2006 uit La Linea hebben geadopteerd. Noortje heeft twee jaar in La Linea gebivakeerd en was hard toe aan een gezellig nieuw thuis. Ondanks het feit dat wij vaak op de site kijken was zij ons niet opgevallen. Ook omdat we op kleine hondjes gericht waren. Maar op het lieve koppie van Noortje waren we gelijk verliefd en van Marianne hoorden wij dat het een lieve makkelijke hond is. 
Zij heeft ervoor gezorgd dat Noor mee kon met het transport vanuit Zuid-Spanje. In het begin was ze erg moe en sliep veel. Ook had ze een zware blaasontsteking, oorontsteking en tekenkoorts. Dit is nu allemaal (bijna) over m.b.v. antibiotica. En Noor is een andere hond. Wij gaan elke dag met een roedeltje honden naar het bos. In het begin bleef Noor bij ons lopen en was nogal bangig. Maar na een paar dagen trok ze een sprintje waarover ze zelf verbaasd was. En moet je haar nu zien: als een haas rent ze tussen de bomen en over de hei met de andere honden. Thuis gaat het heel goed met Pluto. Die moest natuurlijk wel wennen aan het ‘samenwonen’ met een vrouwtje maar het gaat fantastisch. Ze liggen s’avonds al gebroederlijk naast elkaar bij onze voeten. Wij willen alle medewerkers van La Linea en hier in Nederland bedanken voor de goede zorgen. Wij hebben twee superhonden en zijn blij dat we hen een beter leven kunnen geven.

Hartelijke groet, Bart, Caroline, Bas, Annemeike en Karel Karis uit Bussum.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Roebie

14 januari 2008, bijna 4 jaar geleden dat ik Roebie met nog 13 of 14 hondjes heb opgehaald in Malaga.

Vanaf het eerste contact was er die 'klik'. Toen Peter haar riem met Roebie eraan in mijn handen drukte wilden we samen door die immens lege grote vertrekhal achter elkaar aan rennen :) Wat waren wij blij elkaar te zien. Groot was mijn vreugde dat Roebie niet het ruim in hoefde maar mee de cabine in mocht. Na een lekker kop koffie en even wat gepraat te hebben met Peter en zijn gezelschap namen we afscheid en liepen Roebie en ik alsof we nooit anders hadden gedaan door de douane naar het vliegtuig. Heel parmantig liep de spaanse dame voorop alsof ze zei; 'kijk hier ben ik met mijn nieuwe vrouwtje en ik ga naar NL"!! Roebie heeft de hele reis geslapen en geknuffeld op mijn schoot. Een paar maanden daarvoor (november 2007) was onverwacht mijn 'wereldhondje' Doerak overleden. Ik had niet gedacht weer een wereldhondje te treffen in Roebie! Het is al lang geleden dat ik Roebie adopteerde, telkens op het punt gestaan jullie te informeren hoe ontzettend blij ik ben met dit wereldhondje. Ook elk jaar de intentie of gedachte gehad om jullie een weekje te komen helpen bij het schoonmaken van hokken/hondjes en allerlei andere hand & spandiensten. Komend jaar wil ik dat daadwerkelijk gaan realiseren. Hierbij een paar foto's van Roebie. De tweede is samen met haar vriendje Skipper. (Roebie rechts op de foto..de blonde dame).De 3e foto is Roebie samen met Reintje de kat op de bank hangend. En de 1e foto is Roebie in de sneeuw terwijl ze net langs een baal stro is gaan schurken, dus onder de sneeuw en stro.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Bono

Hallo, mijn lieve verzorgers, Helaas lukt het mijn baasje niet het verzenden van de filmpjes, de bestanden zijn te groot. Had graag willen laten zien hoe ik gisteren genoten heb van het zwemmen en het spelen met de stok. Daar kon ik lekker mijn energie in kwijt. Gisteren liepen we bij het kanaal, en Baily mijn kameraad viel in het water, dus ik { bono } dacht moet haar redden en sprong er ook in. Mijn baasjes die moesten zo lachen, dus dacht mijn baas, ik ga een stok in het water gooien, nou en ik nam me daar een duik in het water, dat was genieten. Toen we weer thuis waren met zijn allen, ben ik lekker in mijn mand gaan liggen en ging slapen. Nou ik ga stoppen, en maar weer tot horens van mij,

Lieve groetjes van Bono en de rest van de Familie uit Sleen. 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Martino/Lucky

Donderdag 3 november was het zover!! We konden Martino ophalen van Rotterdam Airport. Irma was de vrijwilligster die onze aankomst deed. Wat een gezellige meid! Vol spanning waren we aan het wachten tot de hondjes kwamen. Ik zou ook een een opvanghondje meenemen, die ik en mijn vader zouden afleveren bij Yvon in Amsterdam. En ja, daar kwamen ze!!! Wat een spanning en ontlading! Na een goede rit via Yvon, thuis aangekomen. Martino wist niet wat ie meemaakte! Wat een kou hier! Eerst lekker in de tuin en daarna in bad! De eerste 2 dagen is ie heel druk en onrustig geweest. Er was ook zoveel te ontdekken! Een blaadje in de tuin, de kippen, de kat, de koeien in het land, auto's, alles was nieuw voor Martino! Er was ook geen tijd om te plassen buiten want er was zoveel anders interessanter! Daarna kwam de vermoeidheid, slapen, slapen en nog eens slapen!! Het gaat nu heel goed met zindelijkheid worden. De bench gaat ook goed en slapen 'snachts doet hij vanaf het begin ook al goed! Hij is een geweldige lieve hond en we zijn heel blij met hem! Hij hoort er al helemaal bij!!!

Liefs, Karen Venneker.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Polly

Op 7 november hebben mijn zoontje Luca en ik een hele lieve pup opgehaald bij Marianne van Gelder. Onze 1e hond hadden wij kort daarvoor moeten laten inslapen en Luca zei tegen iedereen die wij in het bos tegenkwamen "ik ben op zoek naar een vriendje voor mijn hond" ( Wij hebben nl nog een klein hondje van 8 jaar ) Ik herinnerde mij toen het artikel in de Telegraaf en ben op de website gaan kijken. Aangezien Luca nog geen 4 jaar is betekende dit voor ons dat we alleen een pup konden adopteren en sinds kort is Polly in ons leven gekomen. Ze is ontzettend lief en heel leergierig en Luca loopt de hele dag met een big smile rond en ze spelen geweldig met elkaar. Ook onze andere hond heeft Polly direct geaccepteerd. Wij zijn erg blij met Polly en wij willen Marianne en haar man hartelijk bedanken dat ze Polly zo goed heeft opgevangen.

Hartelijke groet, Bert, Ilona, Luca & Polly, Nijverdal.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Boef (Boefie).

Nadat we de uitzending van de Reunie met Peter hadden gekeken dachten we eraan dat we nog een Happy Ending voor Boef ( Boefie ) wilden schrijven. Wat maakten de beelden een indruk op ons en wat zijn we blij dat we Boef hebben geadopteerd. Maar Peter, wat ontzettend veel respect voor jou! Wat je daar voor elkaar hebt gekregen en zoveel honden hebt gered. Dankzij jou is Boef nu bij ons en hebben zoveel andere honden een nieuw huis gekregen.

We hadden al eerder op de site van Animal In Need  gekeken maar toen we er zeker van waren een hond te nemen zijn we serieus gaan kijken op de site. We waren helemaal verkocht toen we Boef zagen. Boef was met 8 maanden gevonden in de bergen en zat al anderhalf jaar in het asiel. Ongelooflijk, zo’n mooie hond. Meteen een adoptiemedewerkster gebeld en die heeft ons alles erg goed uitgelegd. Zij heeft meteen Boef voor ons geadopteerd en dan is het wachten tot hij naar Nederland komt. Op 17 augustus konden we Boef van schiphol ophalen en wat was het spannend. Want hoe zou hij er in het echt er uitzien, hoe groot zou hij zijn en hoe zou hij zijn? Er waren 2 transportboxen met 4 honden. Boef werd er als laatste uitgehaald en wat was hij mooi. Hij was wel nerveus maar wat wil je naar zo’n hele reis. Het was een hele tour aan de riem want dat was hij duidelijk niet gewend en we moesten ook een handje helpen om hem in de auto te krijgen. Boef was meteen zindelijk, hij heeft het nooit binnen gedaan maar netjes met uitlaten en in het gras. De eerste week heeft Boef heel veel liggen slapen maar daarna kwam hij los. Wat kan hij spelen, rennen en hij vindt het super om met de auto mee te rijden. Zoals naar de dierenarts waar we complimenten van kregen met zo’n sociale hond, hij dacht zelfs dat je al langer bij ons was als die 5 dagen. Boef vindt het heerlijk om geknuffeld te worden en hij is ook ontzettend nieuwsgierig, slim en leergierig want binnen de kortste tijd gaf hij pootjes, of zelfs twee tegelijk. Hij vond het in het begin niet zo leuk als hij alleen moest blijven maar hij heeft nooit gepiept, geblaft of iets kapot gemaakt en nu gaat dat heel goed. Aan de riem lopen gaat ook al stukken beter maar hij heeft een ontzettend jachtinstinct en dan is Boef moeilijk mee te krijgen. Zodra hij los is gaat hij alle vogels en katten achterna en hij komt zomaar niet terug als je hem roept. We hopen dat dit na het volgen van een cursus ook nog verbeterd. Want we willen Boef echt niet meer missen zo’n super lieve hond, het is echt een schatje en iedereen is dol op hem. Iedereen ontzettend bedankt van Animal in Need want dankzij jullie hebben we een super lieve en leuke hond.

Groetjes van Bart, Carmen en Boef.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Pluto

Wij hebben op 10 oktober 2011 jullie hond pluto geadopteerd en hij heet ook nog steeds pluto want dat vonden wij wel een hele leuke naam voor hem. Na 3 slechte nachten met veel gehuil en geblaf mocht hij de vierde nacht bij ons op de slaapkamer slapen en sinds dien gaat het heel goed met slapen. Hij was nog niet helemaal zindelijk toen we hem kregen maar dat gaat steeds beter. We hebben op een zondag even gekeken wat hij ging doen als we hem even alleen lieten en dat ging boven verwachting (na 3 zeer slechte nachten) zeer goed. Hij ging op een zitzak die bij ons op kantoor staat liggen slapen(zie foto) en dat is sindsdien zijn plek op het kantoor. Ook een dagje bij iemand logeren vindt hij prachtig want dan wordt hij nog een extra verwend. Hij vindt het ook ontzettend leuk om geknuffeld te worden. Bij ons in de straat wonen een aantal honden en daar kan hij het heel goed mee vinden. Uit alles wat hij doet kunnen wij wel opmaken dat hij het heel erg naar zijn zin heeft bij ons en wij zijn natuurlijk ook ontzettend blij met zijn aanwezigheid. Wij hopen dan ook dat hij nog een heel mooi leven bij ons heeft.

Met heel veel lieve groeten Karel, Marcha, Naomi en natuurlijk PLUTO .Met vriendelijke honden groeten.

PS Nog heel veel succes met jullie asiel en al jullie goede werk.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Daimy (Dessy)

Er was er eens….een familie met twee grote kinderen en twee honden, de oude zieke westey Whitney (14 jr) en de dwergschnautzer Yentl ( 10 jr). Ze hadden altijd rashondjes gehad en “natuurlijk” altijd puppen, want dan weet je wat je in huis haalt. Maar op een dag, zo’n kleine twee jaar geleden, stond er in de Telegraaf een pagina over Peter Koekebakker en het asiel in La Linea .Het vrouwtje had kerstvakantie en na lezen van dit verhaal ging ze naar de website , bekeek alle hondjes en las hierna  iedere dag even het dagboek van Peter. Toen kwam de gedachte op, als Whitney zou overlijden, om hier een nieuw vriendinnetje voor Yentl te zoeken. Ze zag in januari al wel een mixschnautzertje Toby en hield haar in de gaten, maar ja, drie hondjes is toch teveel. Toen kwam de zomer en het ging niet zo goed met het hartje van Whitney en wat bleek Toby kwam naar een gastgezin in Nederland. Na niet lang nadenken besloot het vrouwtje op te bellen naar de Stichting om een afspraak te maken om Toby te zien wanneer ze naar Nederland kwam. Maar ja ,dit is een sprookje… dus sloeg het noodlot toe. Terwijl s’ avonds nog met het hele gezin een nieuwe naam voor Toby werd bedacht, ze zou wanneer wij haar namen voortaan Khira heten, bleek het noodlot al op de loer te liggen. Een paar dagen voordat Khira in Nederland zou landen overleed  plotseling ons schnautzertje Yentl. Wat een verdriet en wat nu, we hadden Khira al in ons hart gesloten. We besloten om Khira gelijk maar te adopteren en een goed prinsessen leven te geven binnen onze familie.  Wat een geluk voor iedereen na dit verdriet. Maar zoals u weet in een sprookje komt altijd jaloersie voor…..Het geluk werd verstoord want het baasje werd jaloers op de band die het vrouwtje en Khira met elkaar hadden,hij wilde ook zo’n hondje. Dat probleem was gelukkig snel op te lossen, even op de site van animalinneed kijken en dat deden ze toch al elke dag  en daar was het zwarte teefje Paquita. Zo kwam Paquita, die omgedoopt werd in Blissy, in ons leven. Blissy was een jonge hond van 9 maanden en hield ons de eerste tijd lekker bezig, maar ze werd een echte (stoere) prinses, die lekker kon spelen en stoeien met Khira en haar baasje. Maar nog is het sprookje niet ten einde want na 10 maanden sloeg het noodlot weer toe…. In de zomer zag het vrouwtje in het dagboek van Peter het weste-ytje Ruby, maar ja ze hadden nu al 3 honden, meer kon echt niet. Een paar dagen later werd Whitney onwel, haar hartje kon niet meer. Diezelfde dag sliep ze rustig in, in de armen van haar baasje en vrouwtje. Wat een verdriet, ons”koninginnetje”was niet meer. Na een paar dagen dacht het vrouwtje weer aan Ruby wat zou ze graag dit westey-tje ook een prinsessen leven geven. Dus Yvonne van de Stichting maar gebeld, en wat bleek Ruby zou maandag naar een gastgezin gaan. Dus we moesten maar woensdag even bellen voor een afspraak om daar langs te gaan. Maar helaas is dit een sprookje met heel veel noodlot er in….Woensdag bleek dat Ruby behoorlijk ziek was .Marianne het gastbazinnetje deed alles wat in haar vermogen lag en ook dokter Marjan die de Stichting helpt deed haar best, maar helaas de kleine Ruby, die we allemaal in ons hart hadden gesloten, heeft het niet gehaald. Wat had ze een lief, klein mooi prinsessenkind kunnen worden,wat een verdriet. Maar dit is een sprookje dus moet er een goed einde aankomen dus na al dit verdriet….was daar een telefoontje van Yvonne van de Stichting. Ze vroeg hoe het ging met ons na het verlies van Whitney en Ruby,wat een fijn telefoontje. Tijdens dit telefoontje liet Yvonne zich ontvallen dat ze net een mailtje uit Spanje had gekregen over een klein wit hondje dat daar zo snel mogelijk weg moest. Ik vroeg of dit hondje al op de site stond, nee dus, en nieuwsgierig als ik was vroeg ik haar de foto’tjes even naar mij door te mailen. En daar was Dessy, wat een schattig klein koppie, maar moesten we dat wel doen. Na wat heen en weer gebel met Yvonne wisten wij het zeker dit moet ons nieuwe prinssessenkind worden. Dessy heet inmiddels Daimy, en heeft het erg naar haar zin hier. Een hele nieuwe wereld ging voor haar open,die ze samen met haar prinssessenzusjes verovert. Heerlijk knuffelen met het vrouwtje en baasje. Stoeien en spelen met Khira en Blissy.Lekker tegen Khira aankruipen als je moe bent en je oortjes gelikt moeten worden. De prinsessenlessen maken steeds meer een prinsesje van haar. Maar zo nu en dan staan we verbaasd, want de eerste muis is al mee naar huis genomen. Tjsa, het is dan ook zo spannend om lekker rond te struinen in de polder, dus zo nu en dan een beetje ondeugend te zijn, moet toch ook voor een prinsesje kunnen.

En ze leefden nog lang en gelukkig

Dit sprookje kon geschreven worden dankzij: Peter Koekebakker en de medewerk(st)ers in La Linea, Stichting  Second Chance,  met name Yvonne en Kees Luising. De gastgezinnen, met name Marianne van Gelder. De vele vrijwillig(st)ers. En de Telegraaf, want zonder deze had dit sprookje geen begin gehad.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Muppet

Een paar weken geleden haalden we onze hond Muppet op van Schiphol. We zagen hem al door het raam en meteen waren we verkocht..(waren we eigenlijk al van de foto's) Op weg in de auto viel hij als een blok in slaap in mijn armen. al die indrukken is natuurlijk ook heel vermoeiend. Bij thuiskomst vond hij onze andere twee honden niet zo leuk en er was een hoop gegrom. We zijn toen maar met z'n allen naar het park gegaan en daar ging het al een stuk beter. De eerste nacht hebben we hem naast ons laten slapen en slapen heeft hij zeker gedaan! De tweede nacht heeft hij op de bank in de slaapkamer geslapen (waar de andere twee ook slapen) erg luxe want de honden hebben een eigen chesterfield bank! Het duurde even voordat hij het door had dat dat zijn slaapplaats wordt maar het is gelukt. We zijn de eerste dagen al naar het strand geweest en naar een meer dicht in de buurt. Dat vindt hij geweldig. Lekker rennen met zijn (broertjes). Af en toe is er nog strijd tussen hen allemaal,wat wil je met 3 mannetjes maar dat gaat ook steeds beter. De eerste paar dagen plaste hij nog in huis maar dat is nu ook helemaal over. Iedereen heeft nu zijn plek gemarkeerd. Muppet is een echte knuffelkont en als we samen spelen trapt hij heel grappig met zijn achterpoten. en als we knuffelen houdt hij zijn pootjes om je nek en houdt je stevig vast,echt heel lief. Kortom we zijn heel blij met onze knuffel Muppet en dat hij een warm en liefhebbend huisje heeft gevonden.

Vriendelijke groetjes ,Evelien en Rick en knuffel van Muppet voor iedereen van animal in need en iedereen die hem heeft verzorgd...

Deel via facebook

Submit to Facebook

Lisa

Dit is Lisa {Melissa} na ruim 1 jaar.Ze ligt graag in de keuken en op Ameland was hij super groot. Ze is echt een lieve hond,we hebben haar niets meer hoeven leren. Alleen genieten en lekker overal mee naar toe gaan.Ze houdt erg veel van snuiven,lang leve de terrasjes in Lemmer.Wel opletten want ze is erg gek op eten en voor je het weet schuift ze gezellig aan bij vreemden.Ook tasjes met eten en ijsjes zijn niet veilig voor haar dikke neus.Ze gaat braaf zitten als je de riem pakt en kan leuk rondjes dansen om je voeten als ze super blij is.Op de markt trekt ze haar liefste hangoorsnuitje en dan krijgt ze veel aandacht en lekkers.Haar favoriete snack is een pens stokje en ach verder alles wat`eetbaar`is.We zijn heeeeeel erg blij met deze dame,ook onze oude poes en de kippen en het konijn en de mussen en katten van de buren,ze doet echt helemaal niks.Ook kinderen van wat voor een leeftijd dan ook vind ze leuk.Wat ze niet leuk vindt is onweer en harde regen.Tja,wie wel?Dus het gaat echt super goed en we hopen dat ze nog heel lang bij ons zal zijn.

Groetjes en een poot van Lisa, Schelte, Nanny en Roij.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Domas

Onze Domas( dobby), 18 Juli was het zover dat we hem konden ophalen en wat zagen we een mager scharminkel uit de  reisbox komen , daar wilden we goed voor gaan zorgen. En gelukkig zijn wij nu heel blij met onze Domas en uit zijn gedrag kunnen we niet anders merken dat hij het ook reuze naar zijn zin heeft in zijn nieuwe woonomgeving. Helaas kwam hij niet alleen, er waren tientallen vlooien mee gelift en ook inwendig waren er heel wat wormen en parasieten die hem de eerste weken behoorlijk hebben lastig gevallen. Voor ons betekende dat veel poetsen en wassen en ontsmetten, maar dat zouden we zo weer doen , geen enkel probleem. Ook onze complimenten voor de goede zorg van de dierenartsen van De Graafschap die hebben ons goed geholpen met advies en behandelingen. Inmiddels is onze dober al meer dan 6 kiloaangekomen en begint hij langzamerhand meer zelfvertrouwen te krijgen. Gelukkig kunnen we alleen maar raden wat hij allemaal heeft meegemaakt maar angstig in een hoekje kruipen omdat wij de bezem pakken om de stoep te vegen doet ons veel vermoeden. Ook voor de vliegenmepper en hard in de handen klappen duikt hij diep aan de grond. Heel voorzichtig begint hij nu ook wat meer los te komen en durft zowaar enthousiast te rennen. Om dan weer heel snel naast je komen staan en je aan te kijken met een blik van mocht dat zomaar? Eigenlijk wil hij alleen het liefst de hele dag naast je staan en met je mee en gelukkig hebben we ook heel veel tijd voor hem beschikbaar. Ligt hij lekker naast ons op kantoor , loopt mee naar onze kinderboerderij en snuffelt aan Moffel en Piertje onze geiten en Valerie de ezel. Als we de dieren naar de wei brengen loopt hij zonder probleem gezellig mee. En dan vinden we dat we het zeer met hem hebben getroffen. Alleen nog een beetje trotser worden, tenslotte is hij van Dober komaf ! Kop op jonge je bent een rashond zeggen we dan. We aaien en knuffelen wat af en daar geniet hij volop van. We hopen dan ook nog heel lang van hem te genieten en dat hij ook lekker zich mag laten verwennen door alle aandacht en zorg.

Jan en Dieneke, Merian en Gydo Brosky Ruurlo

Deel via facebook

Submit to Facebook

Molly

In maart 2010 kregen wij pup Jazzy Dee  via Irma uit Spanje. We wisten dat moeder Molly daar nog zat, vaak hadden we het over haar, waar er 1 hond kan lopen kunnen er ook 2 dachten we wel.  In september 2010 ben ik samen met Irma, Natasja en Yvonne naar La Linea geweest om met eigen ogen te zien hoe het daar is, In het vliegtuig hadden we het al over Molly, en zodra we in het asiel aan kwamen was ze al snel gevonden. Wat een verdrietige hond zag ik, ver in een hoekje en maar niet te veel aandacht vragen dan gaat het goed, maar mijn hart was gestolen door haar. Ik heb met Peter gesproken over haar en hij vertelde dat het zo’n lieve hond was en nog geen vlieg kwaad deed. In de dagen dat we daar waren ben ik  meerdere keren bij Molly geweest en heb haar uit de kennel gehaald om te zien hoe het ging samen. Ik was verkocht, maar kon de knoop niet door hakken, mijn emoties hadden de overhand dus eerst thuis erover hebben en nadenken. Maar Molly ging niet meer uit mijn hoofd en toen Irma in november weer in Spanje was hebben we haar gebeld of ze Molly mee kon nemen voor ons. Als een blij kind stond ik op Rotterdam te wachten tot mijn Molly aan kwam. Wat kan een mens dan blij zijn als je je nieuwe hondje( van 6 jaar oud)  in je armen kan sluiten. Vanaf dag 1 is de combi met ons, de kinderen en haar dochter Jazzy geweldig geweest.  Molly is vanaf de eerste dag zindelijk in huis. Ook met haar blinde oog gaat het goed, ik ben haar geleide, ze loopt altijd met haar blinde kantje tegen mij aan! Molly heeft wel moeten wennen aan alles vooral aan het lopen want dat doet ze op zijn Spaans, lekker relaxed! Maar als we nu naar het dijkje gaan rent ze als een hinde door de duinen en speelt er heerlijk op los met Jazzy en alle andere honden die daar komen. Molly is een geweldige hond en volgt mij de hele dag, ga ik naar boven ligt ze onder aan de trap te wachten! Molly  is nu een vrolijke maar rustige hond.Ook als er bezoek komt gaat ze even kijken en weet ondertussen ook al wie er koek bij zich heeft!  Peter, je had gelijk over Molly het is een geweldige meid en ik wil haar nooit meer kwijt. Wij zijn  erg blij met onze Spaanse meiden en hopen  dat er nog veel meer honden uit La Linea een warme mand in Nederland zullen vinden.

Groeten Gert-Jan, Ilonka,Nils en Annika

Deel via facebook

Submit to Facebook

Charlie

In June 2009, little Charlie landed in Copenhagenfrom the Animal In Need shelter inSpain. They had saved him from the killing station and I was able to adopt him through the Danish association Spanish Dogs. As soon as Charlie came out of the transport box in the airport, we were instant friends.

Charlie quickly adapted to his new home and was very happy with all his new toys, more chewing bones than he could ever dream of and loads of hugs, kisses and cosy cuddling. He was also very happy to meet his new “sister”, my cat Bowie. Bowie was at first a little shy of Charlie, but after a few days they were great friends. He was from the first night allowed to sleep in my bed and has enjoyed it ever since.

Charlie is a very good little dog, he never broke anything, was housebroken after a few days, learned to be home alone very easily and quickly and walked so nicely in his leash that you would think he was a champion at dog training. He impressed me very much with his happy, easy going nature and it was amazing to see him express his huge gratitude for having a new and safe home. Sometimes he jumped up, licked my cheek and had the biggest smile on his face and then started running around jumping for joy, like he wanted to say “I can´t believe how lucky I am to be here, mommy!!”

Bowieand Charlie loves playing, and every night,Bowiefollows on our evening walk. She started to come along on her own after Charlie had lived here for a few months. And now she sits by the door ready to go out with us every night.

In the beginning, Charlie was shy and a little afraid of other people, I am sure it was because he had the hard memories from the killing station with him, and maybe bad experiences before he got there too. He seemed very afraid to lose me or be taken from his new home. But he became more and more confident and trusting as time went on and today he is friends with everybody and has forgotten about all the hard times. 
Charlie is with me whereever I go. We´ve had rough winters with loads of snow here inDenmark, but Charlie luckily likes playing in the snow and he isn´t cold in his thick fur. 

Every day we go for long walks and meet many of Charlies good dog friends. He gets along great with other dogs and is very calm and friendly. He is so clever and stays close to me all the time, so he almost never needs to be on a leash, except for places where you have to use it by law.

He loves going on trips to the forest or beach and is always a pleasure to have with me when we visit friends.

Adopting Charlie is the best thing I ever did and I couldn´t have gotten a better or more loving dog – I only wish that all the Spanish dogs could get a loving home like he did.

I recommend to all good families who wants to have a dog as a beloved family member to adopt one of the many wonderful dogs from the shelters inSpain. Charlie makes me happy every day and it is magical to experience the huge gratitude, loyalty, friendliness and endless love from a dog who used to have a difficult life. I can´t believe that anyone could ever have seen Charlie as unwanted – and I wish for all the dogs in the shelter that they find as good and safe a home as my little darling did.

Lots of woofs and hugs, Josephine and Charlie

Deel via facebook

Submit to Facebook

Sparky (voorheen ruben)

Ik weet het nog goed de dag dat ik de lange weg van Friesland na Limburg maakte. Ik was zo opgewonden maar ik had nooit gedacht dat ik zo een mooi jaar tegen moet ging met mijn nieuw baasje. We hebben het eerste halfjaar nog op een appartement gewoond maar nu heb ik een hele grote tuin van 30m waar we elke avond balletje gooien en waar ik soms achter de konijnen kan jagen als ze uit gebroken zijn. Zodra ik ze dan vang begin ik teblaffen en komt mijn baasje het konijn pakken(heeft mij baasje me wel moeten leren hihi). Verder gaat het heel goed en binnenkort gaan we agillity doen, kan ik nog meer spelen samen met me baasje!

Groetjes van me baasje Andrea en een dikke poot van (voorheen Ruben)

Deel via facebook

Submit to Facebook

Chico (Voorheen Cojo)

Na lang wikken en wegen besloten we dat we graag een hondje wilden. We waren al eerder de site van Animal In Need tegen gekomen,  dus nu we besloten hadden een hondje te nemen zijn we serieus gaan kijken op de site en we raakten beiden verkocht aan Chico (toen nog Cojo genaamd). Van te voren goed nagedacht over de consequenties van het adopteren van een hondje uit Spanje en vervolgens een adoptiemedewerker benaderd en het was snel rond. 2 weken later 25 augustus 2011 stonden we zenuwachtig op het vliegveld van Eindhoven te wachten om Chico op te halen. Hoe zou hij eruit zien in het echt, hoe zou hij zijn, zo spannend. Aangekomen lag hij heerlijk te slapen in een eigenlijk wat te klein tasje, maar omdat hij de hele reis lekker had liggen slapen kon het prima. In de auto op weg naar zijn nieuwe thuis heeft hij nogmaals vooral geslapen. Thuis aangekomen kwam hij langzaam wat meer tot leven en heeft hij kennis gemaakt met zijn nieuwe vriendjes, honden van familieleden. Thuis is hij na zo’n week al aardig gewend. Eerst wat angstig, wat willen al die mensen toch van me, maar aan de mensen en  zijn nieuwe omgeving was hij al snel gewend en vervolgens liep hij ons nieuwsgierig achterna. Het alleen zijn en ‘s nachts in de bench slapen was even wennen, maar stapsgewijs opgebouwd en nu gaat dat heel goed. Zindelijk was hij al snel alleen de eerste nacht wat in de bench gedaan en 1x in huis verder niet.  Tot slot zijn we ontzettend blij met onze keus om Chico te adopteren, het is een schat van een hond, leergierig maar ook een beetje een boefje maar erg leuk, hij houdt heel veel van knuffelen en lekker spelen met ons echt een kameraadje voor het leven.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Bonito (Poker)

Lieve Mensen. Als eerst heel erg bedankt voor de goede begeleiding en zorg voor (Poker) Bonito voor ,tijdens en na de vlucht. Bonito is een echte Schat, zonder enkel probleem liep hij gelijk mee met me. Ook door de draai deur en in de auto was hij eerst even nieuwsgierig ,maar daarna kwam hij tegen mij aan gekropen en bleef  hij om een aai vragen. Thuis gekomen liep hij  enthousiast het huis door, de trap vond hij eerst maar niks ,maar toen ik savonds ging slapen was hij toch naar boven gekomen en heeft zich voorbeeldig in de logeer kamer genesteld en de nacht doorgebracht. De volgende ochtend wilde hij op geen enkele manier de trap meer af.....mijn dochter en haar vriend kwamen en deze knul van bijna 2 meter en erg breed heeft hem de trap afgetild en toen zijn wij een eindje buiten gaan lopen met Bonito ,dat vond hij heerlijk en dat ging ook keurig. Niet trekken en naar andere honden is hij erg aardig. Thuis ging hij netjes weer mee naar boven....toen mijn dochter en haar vriend weggingen en ik nog beneden in de deuropening bleef kletsen met hun ...kwam Bonito zeer spontaan de trap af en vanaf dat moment is hij dol op die trap,want hij weet ...Dan mag ik lekker buiten lopen en struinen.  Na al die dagen dat hij bij mij is moet ik zeggen dat ik het meer dan getroffen heb met Bonito .(Poker) Hij is erg zindelijk en na de eerste dag poepte en plaste hij op de daar bedoelde plekken voor in het park dicht bij mijn huis. Ook blijft hij voortreffelijk alleen en reageert hij niet tot nauwelijks op andere blaffende honden, spelende kinderen en ook niet op de deurbel.  Bij iedereen die binnenkomt bij mij, heeft hij tot nu toe hun hart gestolen...zo sociaal en aanhankelijk is hij. Ik heb hem nog geen een keer horen blaffen. Hij luistert en eet  goed naar mij en waar ik ben is hij....erg lief en volgzaam. Ik ben dan ook heel gelukkig met hem en doe  mijn best  hem een fijne tijd en goede zorg te geven. nogmaals bedankt voor alles.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Nannie

We waren al een tijdje op zoek naar een speelkameraadje voor onze Sjors (voorheen Lillit - LLnr 3154) en aangezien het ons erg goed bevallen was een hondje uit La Linea te adopteren was de keus snel gemaakt om hier nog een hondje uit te zoeken en een warme mand te bieden. Ik bezocht de website van AIN regelmatig en struinde alle foto’s af om te kijken of er een hondje tussen zat dat bij ons zou passen. Ergens in april kwam er een zwart mager ieniemienie hondje bij jullie in het asiel terecht. Zomaar gedumpt en waarschijnlijk zwierf ze al een tijdje door de straten van La Linea. Omgedoopt tot Nannie met het nummer 3516 werd ze op 4 mei ter adoptie op de website gezet en vanaf die dag viel ik als een blok voor haar. Door de enorme bos haar op der kleine lijfje was er niet veel van dit hondje te zien, maar toch bleef ik maar naar Nannie kijken. Het was liefde op het eerste gezicht. Toen ik op een dag thuis kwam uit mijn werk en even een glimp van Nannie op wilde vangen, zag ik tot mijn verbazing dat ze diezelfde dag nog naar Nederland zou vliegen. Ik heb geen moment getwijfeld en meteen de telefoon gepakt om contact op te nemen met Jacqueline. De eerste stap was gezet, Nannie was gereserveerd. Nu nog een afspraak maken met het opvanggezin om meer te weten te komen over Nannie. De woensdag er op (25 mei 2011) konden we gelijk bij Marian en Arend langskomen om kennis te maken met Nannie. Sjors ging ook mee, want hoe verliefd ik ook op Nannie was, we moesten natuurlijk wel de goedkeuring van Sjors hebben. De kennismaking verliep super goed en ook Nannie had al een besluit genomen. Door alvast op mijn tas te gaan zitten was het onmogelijk om haar te vergeten als we weer richting Friesland zouden gaan. Dit maakte onze beslissing nog makkelijker. Nannie werd het nieuwe vriendinnetje van Sjors. En het sprookje kon beginnen. Er was eens…..en ze leefden nog lang en gelukkig!

Peter & Diana, Bolsward.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Yuri (vanuit Denemarken

Yuri, my Yuri

Hardcore shelter dog

Yuri came to me from the dogshelter AIN (Animal in Need). The boy had spent five years there 

FIVE years! Taken in as a young dog, about 2 years old - no one probably remembers how and why. Pedro from AIN inSpainwanted so much to find a home for Yuri. And Pia, Spanske Hunde inDenmark, also has a soft spot for the “longtime prisoners” - that combination turned out to be a good one.

My household includes several dogs fromSpainand I accepted to take Yuri in. So, on May 31st this year I met my new dog in theCopenhagenAirport. He was bigger than expected, a bit on the fat side, insecure and also on guard. A dog who was capable of taking care of himself. That was how I saw him.

“Holy Moses,” I thought, “this is not going to work”. But it did, because it had to.

Yuri is a middlesized dog. CrossLabradorand maybe rottweiler. Maybe something completely different. Black with a white spot on his chest. Now about seven years old, Maybe not the kind of dog with the greatest appeal - if he had, he would not have had to spent all that time in the shelter, would he?

But you know what? He is such a great dog, who really longs to show his affection to his human leader. He looks at me in a very intense way. As if he wants me to understand. He may ”strut” a little to show the younger males, who´s the boss - but not in any aggressive way. And he respects my “old” greek dog, Luke, without problems.

Yuri is a hugbear. A rather old puppy, jumping at me in joy - telling me what a good boy he is, confident that I will do my best to understand.

Yuri has been here now for almost three months. He is so goodlooking and doing fine. Cannot really remember when he was not here.

We have a little problem with peeing places not really appropriate - we´ll take that up on an inhouse meeting! The problem will be solved - we have agreed on that!

Marianne

(geen foto ingezonden)

Deel via facebook

Submit to Facebook

Meer artikelen...

Fiscaal doneren ?

U wilt de dieren in het asiel van (Animalinneed) La Linea de La Conception steunen door middel van een financiële gift . Uw gift is in veel gevallen fiscaal aantrekkelijk . Kijk hier voor mee informatie. 

Door uw donatie overleven wij.





master etikettenanro

twentewatermagic

kei schoonallekabels logo

boxpressstubbe

x centrum

EDs Service diensten

faunalandhunneke

ronaldingen

aloe veraParasolLogoHiRes 006

koeman