nldaendees
logo
  • Start
  • Adoptie
  • Happy Endings

Deze dieren hebben een fijn thuis gevonden.
Staat uw hond niet in deze rubriek, en u vindt het ook leuk om uw lieveling hier terug te vinden stuur dan een foto met een kort verhaaltje naar: info@animalinneed.com 
Laat ons even de oude en de nieuwe naam van het dier weten en waar hij of zij nu woont


 

Ilan

Toen ik, 2 jaar geleden bij mijn vriend ging wonen had hij een Maltezer van 14 jaar. Een heel lief maar best wel behoorlijk ziekelijk hondje. Ik had een Maltezer/Yorkshire terrier van 5 jaar. Samen ging dat prima.  Aangezien we er van uitgingen dat het hondje van mijn vriend niet echt meer lang zou leven besloten we om alvast een kameraadje te zoeken voor mijn hond. En die vonden we op Marktplaats. Dit hondje moest met spoed weg omdat haar baasje een allergie voor haar bleek te hebben. Toen hadden we drie hondjes. De oudste vond het waarschijnlijk wel heel erg leuk want ze werd steeds minder vaak ziek en is inmiddels bijna 16 jaar. Zo fit als een hond van bijna 16 jaar maar kan zijn. En toen zag ik Sylvi (nu Ilan) op Marktplaats. Gedumpt in het asiel bij jullie. Het was liefde op het eerste gezicht van mijn kant. En we besloten dat zij ook nog wel bij ons kon wonen. Ze was toch een heel rustig en bescheiden hondje. Haar start in Nederland was echt niet gemakkelijk. Ze bleek een longontsteking te hebben, ze was broodmager en ze had kennelhoest.  Het opvanggezin, geweldige mensen trouwens, had ons verteld van haar problemen maar dat was geen probleem voor ons en we dachten dat het beter voor haar was om zo snel mogelijk naar haar nieuwe plek te gaan. Inmiddels hebben we haar 3 maanden, is ze helemaal gezond, en hoort ze er helemaal bij. Ze is niet meer rustig en bescheiden maar levendig en vrolijk. Een ontzettend leuk hondje. Een haantje de voorste. Een acrobaat en clown. Ze heeft graag overzicht en klimt dus overal op en in. Soms echt wel heel erg hoog. Maar ze komt altijd weer veilig beneden dus ze zal wel weten wat ze doet. Wij zijn ontzettend blij met haar. En de drie andere honden hebben haar volledig geaccepteerd. Geen enkel probleem. Sinds we Ilan hebben kijk ik iedere dag even op Animalinneed.com. Nog een hondje erbij kan echt niet want daar hebben we de ruimte niet voor. Maar.. je weet maar nooit..misschien past er toch nog wel een heel klein hondje bij..ooit.

Lia Ophof.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Emma

Het verhaal van: Onze Lieve Emma.. Mijn naam is Sanne Mordang. Ik heb altijd honden gehad en ben gek op dieren. Toen ik met Erik ging samen wonen was het toch erg vreemd dat er geen dieren in huis woonden. Mijn hondje Lotje (woont bij mijn ouders) miste ik heel erg. Ze kwam af en toe in t weekend logeren, dat vond ik altijd heerlijk!!! Ik doe veel aan hardlopen en dat deed ik voorheen altijd samen met mijn lieve vader Jan en Lotte. Dus nu ik niet meer thuis woon vond ik dat lopen zo alleen erg saai geworden. Mijn vriend Erik vond honden ook leuk maar hield de boot een beetje af als ik over een “eigen” hond begon. Uiteindelijk (na veel plaatjes laten zien, zeuren en praten) werd Erik toch wel enthousiast. Ik had al een hele lijst honden die ik erg leuk vond (Joes van ACE vond ik zoooooooooo leuk) maar mijn Erik had Emma (Jimmy) gezien en wilde perseee deze. Uiteindelijk zijn we het eens geworden dat wij voor het dalmatiërmeisje gingen..20 Januari stonden we op de vluchthaven op Emma te wachten (dat duurde echt een eeuwigheid leek t wel).. En toen… kwam onze prinses eindelijk in een soort bench aangereden, brommend en bang in een hoekje gedrukt. De eerste maand is voor zowel de hond als de baasjes wennen, het is absoluut niet hetzelfde als een hondje die je  bij de fokker haalt. De hond is namelijk vaak bang onzeker en z’n gedrag is nog niet stabiel (onze hond heeft geen voortandjes meer waarschijnlijk uitgetrapt en heeft littekenweefsel),. Echter wij hebben doorgezet en heel veel tijd in haar gestopt. Wij zijn zoooooooooooooooooooooooooooooooooooooo blij met haar!!! Ze zit op cursus bij de dierenbescherming en doet het geweldig!! Ze mag al bijna na t volgende klasje.. Emma gaat met mij mee hardlopen, fietsen en wandelen. Ze vindt alles leuk. Spelen hebben we haar moeten leren  want ze wist niet wat ze nu eigenlijk met een stok of bal moest doen. Ze is echt ons meisje!! Ze is ons zo dankbaar!! En wij haar ;)

Deel via facebook

Submit to Facebook

Luna

Hallo Peter, Op Zaterdag 30 Juli 2011 hebben wij onze Spaanse pup opgehaald! We hebben Luna opgehaald op het vliegveld in Rotterdam. Vanaf het eerste moment dat we de kleine en angstige herder pup in de bench zagen zitten, waren we helemaal verkocht! Luna bij jullie bekend als Brandy is een lekker ondeugende pup. Vanaf dag 1 is ze dikke maatjes met de poes, ze vindt het dan ook heerlijk om hem achterna te zitten in de tuin. Ze vindt het ook heerlijk om te wandelen, fietsen, zwemmen maar het allerliefst neemt ze een grote tak mee naar huis om die later lekker op te peuzelen. Onze tuin ligt nu bezaaid met hout snippers! Na een dag buiten gespeeld te hebben kruipt ze graag lekker bij je op de bank om even heerlijk te kunnen slapen. We zijn hartstikke blij met onze spaanse diva en ze is ook niet meer weg te denken in ons gezin!

 Fam. Klein Nijenhuis uit Ruurlo

Deel via facebook

Submit to Facebook

Spot

Wij hebben een hond geadopteerd. Hij heet Spot. We hebben hem bij Schiphol opgehaald. We waren bij de aankomsthal en zagen een paar honden. We zagen ze op afstand maar later bleek het hem niet te zijn. Na lang wachten kwamen ze eraan ,2 boxen met honden erin. Bij onze  Spot zat ook een ander hondje. We hebben hem eruit gehaald en meteen begroet en geknuffeld. In de auto was hij heel lief! Hij lag helemaal opgerold in de achterbak.Toen we thuis waren reageerde hij niet zo lief op de katten. We hadden de katten eventjes naar buiten gedaan. Ook met onze andere ( kleine ) hond, ging het niet zo goed samen. Spot is nu helemaal opgeknapt en heel speels! Hij is heel lief en de 2 honden liggen nu ook samen in de mand! Met de katten kan hij nu ook samen en is hij heel lief tegen! Spot is nu een beetje gegroeid en we zijn met hem op puppycurcus gegaan. Spot luistert nu ook beter. Hij zit pas voor de 2e keer op puppycurcus en hij vindt het helemaal te gek! Elke dag gaan we een flink eind wandelen! Spot heeft altijd wel veel energie. In onze tuin speelt hij ook heel vaak!  Wat wel vervelend is, is dat als we rond het meer wandelen, hij in de vis gaat rollen die langs de kant ligt! We hebben hem wel 5x moeten wassen! We hebben zelf ook konijnen. Als de konijnen buiten zijn in het hekje, piept Spot. Maar dat gaat ook steeds beter. We hebben heel veel plezier met onze Spot!

Groetjes, Fam. Verweij.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Harry en Lola

In februari 2010 besloten we Harry te adopteren. Nog een beetje onzeker over deze stap gingen we naar het opvanggezin waar Harry de eerste weken verbleef. De ontmoeting was uitbundig! Harry vloog op ons af en was buiten zinnen! Wij als gezin overrompelt over dit enthousiasme waren meteen verkocht. Zijn onzekerheid, de angst voor mannen en de weemoedige blik in zijn ogen is verdwenen. Het is een pienter en vrolijke hond geworden. Harry is onvoorstelbaar makkelijk, hij vindt alles best zolang een van ons in zijn buurt blijft. Maar het liefst zit hij buiten te ravotten met andere honden of lange wandelingen maken, op het strand rennen en uiteindelijk uitrusten op schoot van een van ons. Wij als gezien genieten er elke dag van en het klinkt pathetisch maar Harry heeft ons leven verreikt! Daarom hebben wij besloten een jaar later Lola te adopteren! Lola is een geweldige, lieve en sociale hond. Mede door haar is Harry nu helemaal gesocialiseerd en beleven samen de meest spannende en leukste avonturen.

Met vriendelijke groeten, Maya Schmucki

Deel via facebook

Submit to Facebook

Pepe

Beter laat dan nooit zullen we maar zeggen. Vorig jaar 4 okt. attendeerde mijn moeder me op een artikel in de Telegraaf over het asiel van ene Peter Koekebakker; over hoe zeer ze in nood verkeerden en wat een dierenleed er daar in Spanje heerst.  Bij het lezen van dit artikel liet deze ellende me niet meer los en wilde ik iets doen, ja een hond adopteren.. Waarop mijn moeder zei, dat ze alleen maar wilde dat ik even stilstond bij het dierenleed en even met haar meehuilde, en niet meteen een hond moest gaan adopteren! (we hadden er al 3). Sinds 4 okt. 2011 volg ik dus dagelijks je site en tevens je dagboek; veel respect hebben we voor al het mooie werk wat jullie met een klein team verrichten. Natuurlijk ook de uitzending van reunie gezien.Ik ben  me verder gaan verdiepen, òòk in andere sites en ivm onze dominante jackrussellteef hebben we 10 nov.2 griekse pups geadopteerd van Mirtos aangezien daar toen 75 honden op de dodenlijst stonden (ja, waar niet ). Alles super en prima en ik bleef trouw jouw site volgen. Toen las ik het dagboek van 6 jan.; 3e foto:Belen had een Boomertje gevonden, 4e foto: Boomertje was opgehaald, dacht ik. Erg jammer!  Ik bleef je site raadplegen en tot mijn grote verbazing zag ik een soortgelijk hondje. Maar nee, het was hetzelfde hondje! Dus ik meteen bellen met Yvon in Amsterdam. Hij kwam toen al naar Nederland met Klasina en na een positief huisbezoek zijn we Kike (nu Pepe) 29 jan. bij Klasina gaan ophalen. Het gaat geweldig met hem! Hij is beste vriendjes met de pups.Hij is een echte knuffel, wil altijd bij je liggen. Helaas kan je merken dat hij is geslagen.Wanneer je hem roept om bij je te komen dan komt hij heel onderdanig naar je toe; plat op de grond, kruipend. Het een dankbaar hondje, net zoals onze griekse pointer die we 3,5jr geleden meegenomen hebben vanaf Lefkas, erg volgzaam en gehoorzaam. We zijn zeer dankbaar dat we dit hondje een goed leven kunnen geven bij al zijn  nieuwe hondenvriendjes!  Wij wensen jullie veel succes toe en wie weet komen we jullie ooit eens bezoeken.

Ronald en Ingrid van der Weide 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Boots

Beste hondenliefhebbers, Boots kwam bij ons in Augustus 2011. In het asiel stond hij bekend als knuffelbeer en daar is geen woord van verzonnen. Het liefst wil hij de hele dag aandacht en aangehaald worden. Boots vindt het erg fijn in Schoorl en heeft in het dorp enkele La Linea hondenvrienden. Elke dag maakt hij lange wandelingen in de Schoorlse duinen en op het strand vindt hij het ook geweldig! Na de zomer hopen zijn baasjes opvanggezin te worden voor La Linea honden.

Groetjes Mark, Mary en Boots.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Lona

Op 19 november vorig jaar was het eindelijk zo ver. Op die dag zijn we Lona (zo was haar naam in het asiel ook) op gaan halen bij haar gastgezin in Hengelo. Die dag ging ze kennismaken met onze andere vier honden (2 Border Collies en 2 Jack Russells). Thuis aangekomen hebben we alle honden meegenomen om lekker te gaan wandelen. Lona aan de riem en de andere 4 los. We hadden ons best een beetje zorgen gemaakt omdat Thijs (één van de Jack Russells) niet altijd leuk reageert op andere honden. Nou alle zorgen voor niets geweest. Lona werd van alle kanten besnuffeld en vrolijk begroet.  Vanaf de eerste dag dat ze bij ons is loopt ze rond alsof ze al jaren in de roedel thuishoort. Vooral met Sarah (Border Collie) klikt het erg goed. Het zijn echt maatjes. Alles doen ze samen, samen spelen, samen eten, samen slapen, samen rennen. Ook met de 2 katten gaat het zeer goed. Dit was nog even afwachten omdat het niet bekend was hoe ze daar op zou reageren.

Op het moment ben ik met haar een cursus gehoorzaamheid aan het volgen. Zodat ze ook met andere honden kennis maakt. Met onze Border Collies train ik behendigheid. En omdat Lona zo super actief is ben ik met haar thuis op de behendigheidsbaan ook al wat aan het oefenen. Ze vindt ook echt alles leuk. Wat een snelheid en enthousiasme zit er in dat hondje. Lona zorgt voor zoveel liefde en vrolijkheid in huis. We zijn zo blij dat we haar geadopteerd hebben dus een volgend La Linea hondje zal er zeker komen! We willen iedereen hartelijk bedanken voor de goede zorgen die Lona heeft gekregen in Spanje en natuurlijk ook in het gastgezin. Iedereen super bedankt!!

Groetjes Frank en Franka  Diesel, Thijs, Baila, Sarah en Lona.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Mopsie

Lieve mensen,   Onze Mopsie, bij juilie bekend als Kiti (adoptie nr 4164), een klein mix-terriertje is 25 jan. bij ons gekomen via Schiphol, waar Yvon Nienhuis ons, als adoptiegroepje, ontving. Marian de Boer had ons hondje vanaf Spanje liefdevol begeleid. Omdat ze zooo klein was, mocht ze mee in de cabine. Nu heeft ze het erg naar haar zin, is lief, vrolijk, ondernemend, gezellig en knap. Was, toen ik haar zag, meteen verliefd op haar. Ze was meteen MIJN hondje en zo voelt het nog steeds. Ze bezorgt ons en ook vrienden en familieleden zoveel vreugde. Ik besef, dat ik door jullie liefde en zorg dit Mopsie heb kunnen krijgen.Tevens ben ik heel blij met de liefdevolle zorg van het opvanggezin in Spanje, waarin ze is geweest.  Daar is ze krantzindelijk gemaakt en heeft veel aandacht en zorg gekregen; vandaar ook dat ze nu zo'n lief en totaal niet angstig hondje is. Heb begrepen, dat het het gezin van een politieman is, niet ver van het asiel verwijderd. Zou deze mensen graag bedanken voor hetgeen zij voor ons kleine ding hebben betekend. (Als ze anoniem willen blijven, heb ik daar ook alle begrip voor). We zijn erg blij met elkaar, hebben veel tijd voor haar, omdat de kinderen al de deur uit zijn en wij met de VUT. Zou nog een veel uitgebreider verhaal kunnen schrijven, maar jullie hebben het al zo druk. Heb gelukkig een kleine donatie aan de stichting kunnen geven. Kort samengevat: Wij zijn heeeel blij met onze Mopsie, met alle liefde, zorg en aandacht, die jullie in het asiel en in het opvanggezin aan haar hebben besteed. We gaan heel erg met haar van het leven genieten!!!

Arnold en Wopke Snel-Moolhuizen, Duivendrecht- Nederland

Deel via facebook

Submit to Facebook

Lacey

Sinds half november 2011 hebben Sjors en ik Lacey in ons bezit. Na het overlijden van mijn paard miste ik iets. Een ander paard wilde ik niet meer. Een hond stond al jaren op mijn verlanglijstje. Maanden heb ik gezocht, maar ik kon de juiste hond maar niet vinden. Totdat ik het artikel in de Telegraaf las. Ik ben eens op de site van Animal in Need gaan kijken. En ja………… toen was ik verkocht. Ik had een aantal honden op mijn lijstje staan. Met het eerste transport van Jeroen Dubbeldam kwam ook Lacey mee. We zijn Lacey bij haar opvangmoeder Jolanda in Rotterdam gaan bezoeken. Het was net een jaar geleden van het verlies van mijn paard en een dag ervoor was één van mijn konijnen gestorven. Ik kan je zeggen dat het voor mij een emotioneel moment was en hield het dus ook niet droog. Wat was ze klein en ontzettend lief. Wat moet er wel niet allemaal in haar koppie omgaan? Het was liefde op het eerste gezicht. En die liefde groeit nog steeds elke dag!

Ze voelde zich snel bij ons thuis en onze poezenmeiden zijn inmiddels ook aardig aan haar gewend. Tegen iedereen is ze vrolijk en lief. Ze is dikke vriendjes met de hond van mijn zus en drie dagen per week kunnen zij heerlijk de hele dag met elkaar optrekken. Je kunt er uren naar kijken hoe ze samen aan het spelen en slapen zijn. Ze houdt van snuffelen, snuffelen en snuffelen. Kinderen vindt ze ook reuze interessant. Ook het auto rijden vindt ze fantastisch. We kunnen geen slechte eigenschap noemen. Die heeft ze gewoon niet. Dus de ideale hond! We krijgen er zoveel voor terug! We kunnen niet meer zonder haar.

We wonen aan de Nieuwkoopse Plassen en nu er sneeuw en ijs ligt heeft ze daar al volop van genoten. Lekker rennen en rollen door de sneeuw. Straks als het ijs weg is en het weer warmer wordt zal ze met ons meegaan met de boot. Hoe ze dat zal vinden weten we niet, maar volgens ons vindt ze dit ook heel leuk. We zien er nu al naar uit om samen met Lacey en de boot op vakantie te gaan.

Het voelt zo goed om een hond uit het asiel zo’n heerlijk leventje te kunnen bieden. Helaas kunnen we er niet meer in huis nemen. Maar om toch nog een hondenleventje zo aangenaam mogelijk te maken hebben we nog een hond op afstand geadopteerd. Zijn naam is Benji (193). We hebben een mooie foto van hem ontvangen en deze heeft een mooi plekje in onze ark gekregen. We hopen dat hij ook snel een mooi thuis mag krijgen en dat hij net zo gelukkig als Lacey kan worden.

Tijdens de reunie in het Amsterdamse Bos hebben we nog paardendekens en andere spulletjes afgegeven. Inmiddels hebben we begrepen dat dit ook allemaal goed is ontvangen en een goede bestemming heeft gekregen of zal krijgen.

Vanuit Nieuwkoop willen wij iedereen die iets doet voor Animal in Need bedanken voor hun goede werk! Sjors en Margo En een dikke knuffel van Lacey.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Hera

Op 9 januari jl. hebben wij Hera opgehaald op Schiphol. Toen ze uit de bench kwam was ze erg bang en we schrokken van hoe mager ze eruit zag. We wisten wel dat ze heel mager was binnengekomen en dat ze al flink was aangekomen (dit hadden we op filmpjes gezien), maar toch schrokken we van haar conditie. Op weg naar huis, we wonen in Noord-Limburg, heeft ze twee uur lang met haar hoofd op mijn schoot gezeten. Thuis zijn we eerst samen met onze andere hond Sascha een stukje gaan wandelen. De eerste kennismaking verliep super en wij zijn dan ook met een gerust hart nog eventjes gaan slapen. We waren namelijk om 3.30 uur thuis. Daarna is het alleen maar beter gegaan. Hera en Sascha waren binnen enkele dagen de beste maatjes. Ze liggen heerlijk samen op bed te slapen (vaak samen op één bed) of zijn samen aan het spelen. Ze rennen dan achter elkaar aan door de tuin en vliegen over elkaar heen. Als je ze ziet spelen denk je soms gaat dit wel goed, maar de staarten zwiepen enthousiast door de lucht. Ineens vliegen ze overeind om vervolgens weer samen over de grond te dollen. Omdat Hera wit is hebben ze in La Linea nog een extra gehoortest gedaan. Eerlijk gezegd twijfelden we in het begin of ze wel hoorde. Ze reageerde namelijk nergens op. Inmiddels weten we dat ze heel goed hoort. Als we in het bos wandelen hoort en ziet ze alles. We hebben al twee maal een hert in de verte voorbij zien komen en dan kun je je schrap zetten want dan wil ze er het liefste achteraan. Als er ergens ook maar een geluidje is heeft ze het al in de gaten. Maar luisteren, ho maar. Gelukkig hebben we al heel wat Boxers gehad en zijn we vertrouwd met honden die Oost-Indisch doof zijn, (we hebben zelfs een echte dove boxer gehad), maar Hera spant toch echt de kroon. Maar ook dat zal wel goed komen. Verder is het een ontzettend lieve en aanhankelijke hond. Ze loopt heel lief mij aan de lijn en trekt niet. Kortom wij en vooral ook Sascha zijn erg blij met Hera en zouden haar voor geen goud meer willen missen. We staan het meest versteld van hoe snel ze zich heeft aangepast en die twee aan elkaar gehecht zijn geraakt. 

Peter en iedereen van La Linea, bedankt voor deze lieve hond en heel veel succes met jullie stichting.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Pip

Even een bedankje voor de geweldige hond die wij nu een week geleden geadopteerd hebben. Hij is gewoon Pip blijven heten ook al luistert hij daar niet naar. Wat hij wel wil horen is dat wij fluiten, haha. Dan komt hij er aan! Pip kan geweldig goed met Jackson, onze Jack Russel. Ze liggen samen op hun kussen en verkennen de omgeving ook samen. Jackson leeft weer helemaal op sinds Pip er is. Pip vindt kinderen helemaal te gek. Hij begint al te kwispelen als hij een kind op afstand ziet aankomen. No way dat je hem dan zo maar kunt mee trekken. Eerst moet hij geaaid worden door een kindje en als die dat niet meteen doet, gaat Pip heel zielig doen, haha. Al met al gaat het geweldig en voelt hij zich al helemaal thuis. Er is een probleempje: Pip vind niet dat je zo maar dingen door de brievenbus mag gooien. Dus hij bekijkt de brieven van heeeel dicht bij en moet ze natuurlijk ook even openen, argh!! Daar moet hij nog even aan wennen. Maar ook dat komt vast helemaal goed.

Groetjes van Pip

Deel via facebook

Submit to Facebook

Indy

Hallo allemaal, Ik wilde jullie laten weten hoe het met mij (Tosca) Indy gaat, nu ik voor altijd een mandje heb gevonden. Wat een avontuur weer. Eerst met het vliegtuig mee en toen nog een uurtje met de auto naar Haarlem. Dat schijnt mijn nieuwe woonplaats te zijn. Afijn aangekomen in Haarlem moest ik een huis in. Nou ik bleef mooi voor de deur staan, echt niet dat ik daar naar binnen wilde. Maar na een half uurtje blijven roepen en overgehaalt worden door snoepjes ging ik dan toch maar naar binnen. Jeetje wat ik daar allemaal zag. Speeltjes, een bot, een mandje met allemaal warme dekentjes. En het was er heel lekker warm. Na even rond gesnuffeld te hebben ben ik in slaap gevallen. Toen ik wakker werd wilde mijn nieuwe baasje met mij uit????? Weg uit dit warme huis... nou ik dacht het niet!!!! Maarja het baasje stond erop dus ik ben maar mee gegaan. De volgende dag had ik toch nog in de kamer geplast, ik hielt het niet meer. Maar baasje dweilde het op en er was niet aan de hand. Toen toch maar netjes buiten geplast en dat doe ik nu nog, vind het baasje nogal fijn aangezien ze mij daar uitgebreid voor beloond. En nu bijna 2 weken later wil ik hier nooit meer weg. Ik heb een heerlijk warm mandje en een vriendje (Sjakie), speeltjes, een bot (alweer en nieuwe), en een heel lief baasje die altijd tegen mij zegt dat ik heel veel aaitjes verdien. Ik heb het fijn.

Groetjes Indy en haar baasje Dora  Ps. het sneeuwt hier ook en dat vind ik helemaal niet leuk!!

Deel via facebook

Submit to Facebook

Lomo

Aan alle hondenliefhebbers,  ik ben Lomo en ik zat al sinds 2007 in het asiel. Hoewel ik heel erg lief en sociaal ben en er ook nog eens goed uitzie wilde niemand me hebben. Gelukkig is dat veranderd, want ik leef nu samen met Duke, die ook heel wat jaren in dit asiel gewoond heeft. Zijn bazin zag mij bij toeval op de website en later op you-tube en ze werd verliefd op mij. Na goed overleg wilde de andere baasjes van Duke mij ook adopteren en mocht ik naar Nederland.  Ik heb het helemaal naar mijn zin en ik kan lekker spelen en lol maken met Duke. Al ben ik wat kleiner dan Duke, ik doe echt niet voor hem onder. We kunnen het samen heel goed vinden en zijn echte maatjes geworden. Ik hoop dat nog veel meer vriendjes uit het asiel een goed tehuis krijgen.  Aan alle hondenliefhebbers,  ik ben Lomo en ik zat al sinds 2007 in het asiel. Hoewel ik heel erg lief en sociaal ben en er ook nog eens goed uitzie wilde niemand me hebben. Gelukkig is dat veranderd, want ik leef nu samen met Duke, die ook heel wat jaren in dit asiel gewoond heeft. Zijn bazin zag mij bij toeval op de website en later op you-tube en ze werd verliefd op mij. Na goed overleg wilde de andere baasjes van Duke mij ook adopteren en mocht ik naar Nederland.  Ik heb het helemaal naar mijn zin en ik kan lekker spelen en lol maken met Duke. Al ben ik wat kleiner dan Duke, ik doe echt niet voor hem onder. We kunnen het samen heel goed vinden en zijn echte maatjes geworden. Ik hoop dat nog veel meer vriendjes uit het asiel een goed tehuis krijgen.

 Met een poot van LOMO

Deel via facebook

Submit to Facebook

Lucky

We want to say thank you for our wonderfull and lovely dog Rubio. He came to us in june 2011. We can't live without him anymore and we enjoy every minute when he is around (on the sofa, infront of the door, in the bed...he is always there).All the other people like him and when we go out with him everyone has a smile on his face, when Rubio comes. He is very friendly, likes other dogs, likes all the people and is happy all the time.We send you a picture in this mail.We think about adopting another dog in this summer. A friend for Rubio. He would like it. Maybe.... 

Melanie Wilm

Deel via facebook

Submit to Facebook

Bonita

Bonita woont vanaf begin 2008 bij mij & beestenboel in Utrecht, is een fijne, sociale en dappere schat, loopt nog steeds zonder meer twee uur in het bos mee en is een hartendief. Ze heet nu Bonita en Boontje, en is 10 jaar volgens entboekje. Onderdanig beestje; laat zich echter niet te kaas van het brood eten! 

Lieve groet & veel goeds gewenst, Evelyn Tokamp.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Kiko en Luuk

Hier een bericht over Luuk (voorheen Lucky) en Kiko. Ze zijn nu ruim 2 maanden bij ons en we zijn enorm gek op de clowns. We zouden in eerste instantie voor 1 hond (Kiko) gaan totdat we op de urgentielijst Luuk zagen en besloten dat die er ook nog wel bij kon. Was afwachten of de honden, incl hondje dat we al hadden, goed met elkaar over weg konden. Dit is echter bijzonder goed gegaan en het is geweldig om ze alle drie te zien spelen en ravotten. Ze waren alletwee in 'no time' goed gewend bij ons. De eerste 2 dagen was Kiko nog een zielig en heel moe hondje. Daarna is hij helemaal bijgekomen en het is geweldig om te zien hoe hij met z'n rare huppel/schud loopje en z'n smiechten grijns plezier heeft. Luuk is nog steeds een huilebalk maar nu niet meer omdat ie in het asiel zit maar omdat z'n speeltje bv onder de bank ligt. Met wandelen is er de komische act van keihard achter elkaar aan rennen waarbij Kiko (alias 'de smiecht') een bijna satanische grijns heeft. Het zijn allebei enorme schatten en we hopen nog heel lang van ze te mogen genieten. Momenteel liggen ze lekker uitgeput op de bank te slapen, is soms wat weinig plaats om zelf nog te zitten. Meestal zit 1 hond op de rugleuning in je nek, de ander ligt op je benen en de derde op schoot. Hierbij wat fotos van een strandwandeling die we kortgeleden met ze gemaakt hebben, hoop dat ze het juiste formaat hebben. We willen jullie bedanken voor deze 2 bijzonder leuke honden en al het goede werk dat jullie doen!

Groet, Marion

Deel via facebook

Submit to Facebook

Diesel (Hamilton)

Al heel lang wilden mijn kinderen en ik een hond, mijn man dacht daar anders over. Een hond, hartstikke leuk maar dan bij een ander. Het is niet zo dat hij niet van dieren houdt maar het brengt wel een extra verantwoordelijkheid en zorg met zich mee.Ik wist wel dat als er ooit een hond in ons gezin zou komen, deze dan uit een asiel vandaan moest komen want er zijn zoveel honden die een eigen plek zoeken. Op 4 oktober viel de Telegraaf op de mat met een artikel over Animal in Need met daarbij een aantal prachtige hondjes voor adoptie. Ik liet het artikel aan mijn man lezen, in de hoop dat dit hem over de streep zou trekken maar daar was meer voor nodig.

Iedere dag keken mijn zoon Jesse, dochter Nina en ik op de internetsite en maakten lijstjes van de honden die wij leuk vonden en vergeleken die dan met elkaar. Dan lieten we de foto's weer aan mijn man zien; oh is dit geen schatje en hoe vind je deze? We merkten wel dat hij iets enthousiaster werd en op een gegeven moment zei hij dat als er een hond kwam, het dan wel een grote moest zijn. Dat vonden wij geen probleem en uiteindelijk gaf hij toe!  De kinderen en ik hadden al een hond op het oog, een anderhalf jarige labradormix. We dachten geen pup te nemen omdat die meestal wel snel een nieuw thuis vinden. Ik liet er geen gras over groeien en belde gelijk met Yvonne met het idee dat de zaak zo geregeld was, maar tijdens het gesprek raadde Yvonne het mij eigenlijk min of meer af. Eigenlijk was ik eerst een beetje verbaasd, zij zochten baasjes en wij wilden heel graag voor een hond zorgen en dit leek ons een hele lieve hond. Yvonne legde ons uit dat een hond van 1 1/2 die alles nog moest leren, eigenlijk een pup in een grote verpakking was maar wel veel sterker, wat voor de kinderen al lastiger zou zijn om alleen uit te laten. Hadden wij geen interesse in een pup? Ja, natuurlijk maar waren er ook labradorpups, want daar waren we toch een beetje voor gevallen. Toevallig waren er die avond daarvoor 3 pups op de site gezet en zodra we de foto's zagen wisten we het, Diesel (voorheen Hamilton) moest het worden. Op 24 oktober kwam Diesel met zijn zusje aan op Schiphol, beide zaten heel rustig in hun reisbox en lieten het allemaal maar op hun afkomen. Na wat gedronken en afscheid van zijn zusje genomen te hebben ging hij met ons mee de auto in, naar zijn nieuwe stek. Thuis gekomen en de kat ontmoet te hebben (die niets van diesel moest weten) ging hij al gauw lekker in zijn bench liggen. Diesel was al zindelijk dat we hem kregen,wij hadden ons er op ingesteld dat we er 's nachts uit zouden moeten maar de nachten gingen gelijk al goed. Op Facebook had ik een foto van Diesel geplaatst bij Animal in Need en daar reageerde Lydia op. Zij vertelde dat María José voor Diesel en de rest van het nest gezorgd heeft, toen ze met een week in een doos zijn gevonden. Het leuke is dat María José en ik via Facebook nu regelmatig contact met elkaar hebben en ik foto's van Diesel aan haar kan laten zien. Zij heeft zo intensief voor hen gezorgd dat het altijd een beetje pijn doet als ze uitvliegen, maar de blijdschap dat ze een nieuw baasje gevonden hebben overheerst en op deze manier ziet zij hem opgroeien. Dus heb ik aan Animal in Need niet alleen een superlieve, mooie hond overgehouden maar ook een Spaanse dierenvriendin! Ik had mij voorgenomen een kort stukje te schrijven maar dat is niet gelukt (zoals gewoonlijk).

 Groetjes van Esther en Diesel

Deel via facebook

Submit to Facebook

Spikey alias "little Bommel",

Spikey alias "little Bommel", thuis in het Westland. 
Goh: wie is er gelukkiger? Mijn moeder of Spikey (In Spanje ook wel bekend als Bommel(tje)? :-). Nadat mijn moeder had besloten om (weer) voor een hond te gaan zorgen kwam ik op de site van AIN terecht. Na blijven kijken, lezen en weer kijken en na overleg met Yvonne bleven er een paar kleine en geschikte hondjes voor haar over...maarrrr na het filmpje in het asiel van Bommel te hebben gezien was het he-le-maal duidelijk: Bommel zou het worden! Gebeld met het opvanggezin die een kilometer of 300 verder Nederland in woonde, gingen we de volgende dag op weg. Bij aankomst bleek het liefde op het eerste gezicht en dat is niet zo moeilijk bij Spikey! Wat een lief koppetje en als hij met z'n staart kwispelt gaat z'n hele achterlijfje heen en weer en dat is zo'n grappig gezicht... Inmiddels zijn we ruim een maand verder en wat gaat het super met Spikey! M'n moeder en hij zijn een echte twee-eenheid geworden :-)). Het is sowieso een grote knuffelkont en past precies bij haar: koekje, knuffeltje en even spelen en dan alles weer opnieuw haha... Hij heeft nu ook apporteren geleerd dus voor een (in stukje gebroken) koekje (elke keer een stukje anders zou hij nu topzwaar zijn :-)) haalt hij z'n touw, bal of ander speeltje op, laat het voor je vallen, houdt z'n kopje schuin en .....wacht op een stukje koek haha....erg leuk om met hem te doen! Ook de twee kleinzonen krijgen er geen genoeg van. De dierenarts schat hem wel wat jonger dan de eerder geschatte 5 jaar maar dat is alleen maar gunstig: kan m'n moeder hopelijk nog langer van hem genieten! De arts vond hem trouwens ook al zo'n snoepie! Spikey is echt slim hoor want hij houdt z'n koppetje op zo'n lieve manier een beetje schuin, kijkt je aan met een lieve blik, doet zelfs z'n oogjes een beetje toe.......en werkelijk ie-der-een smelt voor hem: op straat, de visite.....hihi... De arts zei dat dat in het asiel vast z'n overlevingstactiek is geweest en dat hij dat heeeeeel goed geoefend had omdat zelfs hij moeite had met het weerstaan ervan ;-). Bedankt allemaal (alle vrijwilligers in Spanje en Nederland) voor jullie goede werk en het bij elkaar brengen van m'n moeder en Spikey! Een super 2012 toegewenst voor jullie allemaal!

Deel via facebook

Submit to Facebook

Diesel (pedrito)

Het gaat UITSTEKEND met hem en we zijn ontzettend blij met zo'n leukerd! Het is een aanhankelijke pretletter, die voor demonstratie-hond speelt bij mij op de hondentraining:goed, he?! Hij heeft alle nieuwe oefeningen/spelletjes nl als 1e door en kan zich uitstekend verplaatsen in zijn rol als acteur, hahah: dol op kunstjes en andere uitdagingen. Voor eten doet ie alles, ook al is ie inmiddels wel wat afgeslankt, na Spanje. Ook naar de trimmer geweest voor een opknappertje, dus nu nog knapper. Hij heeft zo'n leuk koppie met zijn grote ronde zwarte mascara-ogen en zijn wilde koppie met krullen! Hij werkt graag en zit als een eekhoorn voor me wanneer we a/d slag moeten, haha! Nou, kortom: een superfijne hond ! Waar kan ik deze ervaring kwijt bij jullie site? Ook heb ik erg leuke happyness-foto's van hem: een knappe olijke jongen!

Lieve groet van Wilma & Diesel

Deel via facebook

Submit to Facebook

Spohie (Tracy)

Afgelopen dinsdag, 22 november 2011, konden we Sophie (voorheen Tracy) mee naar huis nemen! We hadden pas de zaterdag daarvoor besloten om haar de adopteren maar gelukkig kon ze alsnog mee met de vrachtwagen. Ze werd als tweede hondje uit de bench gehaald, en ze was nog veel kleiner als we hadden verwacht, dat was een leuke verrassing! En wat een bijzonder moment om haar dan in eens in je armen te hebben! Ze was meteen heel aanhankelijk terwijl ze alles toch wel heel erg eng vond. Maar ze is heel stoer en laat zich daar niet door tegen houden, hoor! En als ze buiten iets eng vindt, zoals de ganzen, gaat ze gewoon achter Thimo, haar nieuwe vriendje lopen. Die is een stukje groter dus daar kan ze zich mooi achter verschuilen. Thimo en Sophie zijn al helemaal aan elkaar gewend en Thimo lijkt met zijn 7 jaar ineens wel 3 jaar jonger met zo een druk vrolijk meisje erbij! Ze at meteen al goed, en vindt al die hondenkoekjes ook wel heel erg lekker. Na een paar keer een klein ongelukje in huis, snapt ze al heel goed dat ze buiten moet plassen en poepen. En slapen doet ze ook goed, het liefst onder de deken. Thimo houdt ook heel erg van slapen dus nu liggen ze lekker samen op de bank. Konijntje Bo vondt ze eerst wel een beetje raar, maar ze was heel lief tegen hem, en nu zijn ze ook al aan elkaar gewend en rennen ze samen rondjes door het huis.
Sophie is pas 6 dagen bij ons maar we kunnen ons nu al niet meer voorstellen om haar te moeten missen! Lieve mensen van het asiel, bedankt dat jullie voor deze lieverd hebben gezorgd voordat ze bij ons kwam!  Ze zal de rest van haar leven niks meer tekort komen, we noemen haar nu al prinses Sophie!

Liefs, ook van Sophie....

Deel via facebook

Submit to Facebook

Meer artikelen...

Fiscaal doneren ?

U wilt de dieren in het asiel van (Animalinneed) La Linea de La Conception steunen door middel van een financiële gift . Uw gift is in veel gevallen fiscaal aantrekkelijk . Kijk hier voor mee informatie. 

Door uw donatie overleven wij.





master etikettenanro

twentewatermagic

kei schoonallekabels logo

boxpressstubbe

x centrum

EDs Service diensten

faunalandhunneke

ronaldingen

aloe veraParasolLogoHiRes 006

koeman