nldaendees
logo
  • Start
  • Adoptie
  • Happy Endings

Deze dieren hebben een fijn thuis gevonden.
Staat uw hond niet in deze rubriek, en u vindt het ook leuk om uw lieveling hier terug te vinden stuur dan een foto met een kort verhaaltje naar: info@animalinneed.com 
Laat ons even de oude en de nieuwe naam van het dier weten en waar hij of zij nu woont


 

Coco

Op 1 juli 2016 is Coco van Spanje naar Nederland gevlogen, en mochten wij via jullie stichting Coco met open armen ontvangen. Coco is nu negen maandjes bij ons en heeft echt zijn plekje gevonden. 

De eerste periode moest Coco heel erg wennen. Hij had zijn staartje vlak voordat hij bij ons kwam gebroken wat hem ook nog wel een beetje pijn deed. Daarnaast waren het bezoek bij de dierenarts en de vlucht ook erg zwaar voor hem. Na enkele weken begon hij zich steeds meer op zijn plek te voelen en wou hij ook graag spelen met ons. Coco kan nog niet zo goed met andere hondjes overweg op enkele uitzonderingen na. Zo gaat hij drie dagen in de week bij familie die ook twee hondjes hebben waar hij beste maatjes mee is geworden. Voor het probleem met andere hondjes gaan wij samen met Coco op cursus en hebben er veel vertrouwen in dat dit goed komt. Coco is een blij en vrolijk hondje dat erg lief en sociaal is naar ons en andere mensen.

Wij zijn erg blij dat wij via jullie stichting Coco hebben mogen leren kennen. We willen jullie daarom ook graag bedanken en hebben erg veel respect voor wat jullie doen voor de hondjes die jullie vanuit Spanje een gouden mandje willen geven.

Een dankbare groet,

Sharina, Annelous & Coco.

View the embedded image gallery online at:
http://animalinneed.com/adoptie/happy-endings#sigFreeIdac56384227

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Santor

Lieve allemaal,

Vandaag 2 maanden geleden hebben mijn dochter en ik Santor opgehaald die op dat moment in de opvang bij Klasina in Assen verbleef. Ik had al een paar keer contact gehad met de vrijwilligsters van Animal in Need, omdat ik op zoek was naar een hond die ik nog een paar mooie jaren wilde geven. Een hond die samen met onze twee katten zou kunnen wonen, die goed liep aan de lijn vanwege mijn rugklachten en waar ik lekker mee zou kunnen wandelen en knuffelen. Ik had al een paar honden gezien die al in Nederland waren maar veel honden waarvoor ik belde hadden al een nieuwe baas gevonden. Toen kwam ik in contact met Mirjam en zij wees mij op Santor, een lieve hond die al zo lang op een eigen baasje en mandje wachtte. Zij vroeg of ik eens over Santor na wilde denken. Santor was op dat moment al bij Klasina die hem zo graag een eigen plekkie wenste en hem al had meegenomen naar Nederland. Nou als er al zoveel mensen waren die Santor een goed huisje gunden dan moest dat wel een lieverd zijn. En dat is wel gebleken ook. Na een aantal telefoontjes over en weer hebben wij Santor 12 januari in Assen opgehaald. Even een paar traantjes toen ik hem vanuit Klasina meenam in de auto helemaal naar Etten-Leur, omdat ik me zo goed kan voorstellen dat iedere keer afscheid nemen van de honden die je in opvang hebt, best moeilijk moet zijn.

De eerste dagen heb ik met hulp van Klasina en Mirjam via de app, Santor goed moeten laten wennen aan de katten. Hem moeten leren hoe hij deze moet benaderen. Dat snapt hij nu al veel beter. Als hond is het ook moeilijk om te snappen dat honden en katten toch een andere benadering nodig hebben. Santor wil de katten zo benaderen als dat hij honden doet, gelijk met volop enthousiasme, rennen en springen. Maar hij leerde heel snel. Nu gaat hij naast de mand liggen als de kat daar in ligt. Santor doet het super. Hij gaat volop mee wandelen, naar het hondenveld en samen boodschappen doen. Ook vrij rennen en spelen met andere honden bij de Galderse meren en de Loonse en Drunense duinen vindt hij helemaal leuk. Dan ziet hij er zo blij en happy uit. Daar word ik helemaal blij van. En dan s’avonds naast ons op zijn twee kussens (die hij van Klasina kreeg en die wij gekocht hadden) liggen. Soms denk ik eraan hoe erg het is dat een hond zoals bijvoorbeeld Santor 5,5 jaar in een kennel moest leven. Een super kennel, dat wel, met lieve vrijwilligers en mensen zoals Peter die voor alle honden en andere dieren hun hart open stellen en ze de beste zorg geven die ze kunnen bieden.

Daarom voor al deze lieve mensen en Klasina in het bijzonder een dikke knuffel. En voor Santor ook, die de moed niet verloor en een vrolijke, blije hond bleef. Waar wij nu volop van genieten en die wij nog een aantal mooie jaren willen geven.  

Lieve groeten van Debby Geelen uit Etten-Leur

View the embedded image gallery online at:
http://animalinneed.com/adoptie/happy-endings#sigFreeId7b0c495029

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Wammes (voorheen Edi)

Hallo allemaal,

Mijn naam is Wammes (voorheen Edi). Mijn huidige baasjes waren, na het overlijden van hun 18 jaar oude Jack Russeltje op zoek naar een nieuw vriendje voor hun andere hond Django (ook afkomstig van Spanje). Ze volgden al een hele tijd het dagboek van Peter. Dus animalinneed was zeker niet onbekend voor hun. Toen zagen ze mij op de site staan en waren  ze gelijk verkocht. Tja wie zou nu niet smelten voor die lieve flappers van mij. 

Maandag 20 april 2015 vloog ik van Malaga naar Schiphol waar mijn nieuwe baasjes al klaar stonden om me te verwelkomen. Ik was nogal onder de indruk van de hele reis en vond het erg spannend allemaal. Na een lange reis van Schiphol naar Limburg kwam ik aan bij mijn nieuwe huisje en mijn nieuwe vriend Django. Django vond mij gelijk heel leuk maar ik heb even moeten wennen aan Django. Maar na een tijdje vond ik Django wel heel erg leuk en merkte ik dat hij mijn grote vriend voor het leven zou worden. Aan de mensen moest ik ook heel erg wennen en het eerste jaar vluchtte ik het liefste weg van al die vreemde wezens op twee benen. Maar bij mijn bazinnetje voelde ik me gelukkig gelijk veilig. Bij mijn baasje heeft het wat langer geduurd, maar dat is een man en mannen vind ik nog steeds spannend. Op den duur merkte ik dat niet alle mensjes vreemde wezens zijn die mij kwaad willen doen. Nee er zaten ook hele lieve mensjes bij en bij die mensjes durfde ik ook steeds meer in de buurt te komen. Eerst mocht ik van mijn baasjes niet loslopen in het park omdat ik wegvluchtte als ik mensen zag, maar sinds een paar weken mag ik dat wel, omdat ik nu goed luister naar mijn baasjes. En dat vind ik helemaal geweldig, want nu kan ik ook spelen met al mijn hondenvriendjes in het park en dat zijn er veel. En Django mijn grote broer neemt het voor mij op als een andere hond minder lief is tegen mij, hij hoeft dan maar een keer te grommen en dan gaan ze al aan de kant. Natuurlijk durf ik dat ook wel zelf, maar vind het wel makkelijk dat mijn grote broer Django mij beschermd. In huis ben ik de vrolijkste en ondeugendste hond die er bestaat. Zo heb ik samen met Django de tuin van mijn baasjes omgebouwd tot een prachtig maanlandschap met veel kuilen. En daar ben ik heel trots op. Ook ben ik thuis heel nieuwsgierig, want ik sta met mijn snuit overal bij, ik vind alles interessant. Eerst mochten bij mijn baasjes geen honden op de bank, maar daar heb ik verandering in gebracht. En Django is mij daar ook heel dankbaar voor, want nu liggen we beide prinsheerlijk op de bank.

Als mijn baasjes met vakantie gaan mogen Django en ik altijd mee en zo ben ik al in België, Frankrijk en Denemarken geweest. En wij mogen dan overal mee naar toe, zelfs mee naar terrasjes en restaurants. Want ondanks ik mensen nog een beetje spannend vind, ben ik samen met Django heel lief en gaan dan gewoon rustig onder de tafel liggen. Natuurlijk letten we wel goed op of er toevallig iets op de grond valt.

Ondertussen woon ik al bijna twee jaar bij mijn baasjes en grote vriend Django. Ik heb het super naar mijn zin en ook al vind ik vreemde mensen nog steeds heel spannend, mijn baasjes vind ik geweldig. En Django is echt mijn grote vriend die ik voor geen goud wil missen en trouwens Django mij ook niet. En ik wil Peter en alle medewerkers van animalinneed bedanken dat ik zo'n goed tehuis heb gekregen.  En namens mijn baasjes wil ik nog even zeggen dat jullie super goed werk verrichten. Jullie zijn echte toppers.

Heel veel liefs van mij , mijn grote vriend Django en mijn baasjes

View the embedded image gallery online at:
http://animalinneed.com/adoptie/happy-endings#sigFreeId559a011269

Deel via facebook

Submit to Facebook

Vito (voorheen Lirio)

Sinds zaterdag 21 januari 2017 woont Vito bij ons. Een 3 jarig dapper mannetje, die ondanks dat hij maar 3 gezonde pootjes heeft zich blits snel kan bewegen. Sinds onze vorige hond Kessy, bijna 6 jaar geleden is overleden, verheugden wij ons op de komst van een nieuw familielid. Toen we Vito de eerste keer zagen bij zijn gastgezin in Oudendijk was het liefde op het eerste gezicht. Wat een vrolijke, tevreden hond is Vito. En wat houdt hij van slapen! Vooral op het schapenvacht dat op onze bank ligt. Dat warme plekje reserveert Vito mooi voor zichzelf als wij niet snel genoeg zijn. 
Wat een geluk om elke dag met een lach te beginnen, omdat Vito ons zo uitbundig begroet. Geen ochtendhumeur meer gehad sinds hij bij ons woont. We zijn zo trots op hem, hij kan al met name in de ochtend goed alleen blijven. In de auto meerijden is ook geen probleem, met name als hem op de schoot neemt. Dan blijft hij probleemloos 2 uur of langer liggen. Ook de kinderen en andere familieleden en vrienden die langs kwamen om Vito te bewonderen, werden uitbundig begroet door hem.
Wij hopen nog vele jaren van Vito te genieten. Van zijn warme lijf die zich elke keer tegen ons opkrult als we samen op de bank liggen, de vele wandelingen de vakanties en zijn 'streken'. 2017 had niet beter kunnen beginnen voor ons.

Manon en Christian

View the embedded image gallery online at:
http://animalinneed.com/adoptie/happy-endings#sigFreeIddc0fec1ed2

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Bruno

In juni 2016 kwam Bruno bij ons wonen. Verlaten door z'n baasje, op straat gezworven en uiteindelijk terecht gekomen bij Peter Koekebakker. Door z'n lieve koppie was er al snel belangstelling voor hem in Nederland. Maar ondanks zorgvuldige bemiddeling door AIN, werd hij tot twee keer toe teruggebracht naar het opvanggezin. Met deze bagage, in combinatie met zijn pittige karakter, bereidden we ons voor op een traject van veel geduld en kleine stapjes. Ondanks alles wat hij heeft meegemaakt, is Bruno een heel blij en slim hondje, dat graag je maatje wil zijn. Binnen drie weken was hij weer zo goed als zindelijk, kon hij buiten los lopen en op commando terugkomen. Maar alleen gelaten worden voor de nacht was van meet af aan een hartverscheurend drama, alle trucjes met beloningen en feromonen luchtjes ten spijt. En ook overdag was hij erg onrustig: wild tegen je opspringen, overal op reageren, veel blaffen.  Gelukkig brak de vakantie aan: de knusse beslotenheid van onze camper deed hem goed. Gezellig samen slapen in dezelfde ruimte bracht rust. Heel voorzichtig besloot hij het er nog een keer op te wagen om zich te hechten. Maar thuis was het weer huilen tijdens de nacht. We veranderden het bedtijd ritueel en kochten een hondenhuisje waar we steeds wat lekkers in legden om hem er aan te laten wennen. Dat werkte: het werd zijn veilige plekje en eindelijk, na 5 maanden, was het stil tijdens de nacht en gaf Bruno zich over aan de slaap. We leerden elkaar beter verstaan. Wij ontdekten de verschillen tussen het blaffen: 'ik moet naar buiten', 'ik wil spelen', 'ik ben jaloers', ...En Bruno weet inmiddels wat we bedoelen met 'terug', 'blijf', 'stil' en 'plaats', maar luistert er nog niet altijd naar. Inmiddels lukt het hem om overdag een tijd alleen thuis te zijn, even in de auto op ons te wachten wanneer we boodschappen doen, of om een avond rustig aan onze voeten te liggen in een restaurant. Hij springt niet meer op bij elke beweging die je maakt en doet overdag steeds vaker even een dutje. We zijn nu 8 maanden verder en we zijn trots op hoe Bruno het doet: de stress is enorm verminderd en in de opvoeding hebben we hebben ook stappen gemaakt. Bruno brengt ontzettend veel liefde en vrolijkheid. Niet alleen bij ons: op straat tovert ons blije hondje een glimlach op het gezicht van iedere voorbijganger! We zijn er nog niet, maar onze 'Happy Dog' heeft weer een happy life!

Zijn belevenissen zijn op Facebook te volgen: Bruno Happy Dog.

View the embedded image gallery online at:
http://animalinneed.com/adoptie/happy-endings#sigFreeId982516f440

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Raff (voorheen Riky)

’s Avonds laat op 23 september zijn wij in de auto gestapt. Op naar Schiphol! Een paar weken daarvoor hadden wij namelijk via Facebook een prachtig ‘hondje’ ontdekt. En die ging maar niet uit onze gedachten! We hadden al 2 Spaanse boeven dus eigenlijk hadden we besloten dat het wel genoeg was zo. Maar toch heb ik de telefoon gepakt. En na een paar goede gesprekken aan de telefoon waren we eruit. Riky mocht komen!! Dus daar zaten we toen een paar weken later vol spanning in de auto. En we waren (uiteraard) opslag verliefd toen daar Riky tevoorschijn kwam uit zijn reisbox! En dat zijn we nog steeds! Het is een heerlijke hond, binnen hoor of zie je hem niet en buiten is het een heerlijk ongeleid projectiel. Hij kan als de beste rennen en vindt iedereen en alles aardig. Of je nou harig bent met 4 poten of klein of groot met 2 benen, iedereen wordt hartelijk ontvangen. Het gaat ook heel goed samen met de 2 andere honden, Zorra en Toby. We trekken veel bekijks met ons gekke trio!  En er werd eens stiekem op straat gefluisterd door een voetganger ‘ik mag eigenlijk geen favoriet hebben.. Maar hij is toch wel de mooiste van de drie…’

Ondertussen heet hij trouwens ook geen Riky meer, maar ‘luistert’ naar de naam Raff!

Maar om ons verhaal af te sluiten.. Lieve AIN, BEDANKT!

View the embedded image gallery online at:
http://animalinneed.com/adoptie/happy-endings#sigFreeId7c1329a391

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Raya (voorheen Beti)

Na het overlijden van een van mijn honden, had ik haar al een tijdje op de website zien staan. Ook andere honden op mijn lijstje gezet, maar keerde toch steeds naar haar terug. Toen zag ik ineens dat ze in Nederland was. Mijn man vond haar ook leuk, dus heb ik maar direct contact opgenomen. Dan bleek ik niet de eerste te zijn die gereageerd had. Toch te lang gewacht!?
Op 13 januari kreeg ik dan het verlossende antwoord: we mochten komen! Op zondag de 15e de reis naar haar gemaakt en daar was ze dan, echt zoals ze op de site beschreven was; mijn complimenten daar voor. Er was al veel aan haar opvoeding gewerkt, zoals het opspringen tegen mensen en op het aanrecht. En ze was ook al zindelijk. Dank nogmaals, Hilly, voor de goede zorgen. In de auto gedroeg ze zich voorbeeldig. Thuis vond ze haar toekomstig speelkameraadje toch wel erg onstuimig, maar het went wel. Ze is net een grote pup, maar dan een van 5 jaar (lijkt veel jonger). De trap vond ze erg interessant en stond ineens in spreidstand halverwege. Ik ben dan met haar naar boven gegaan en heb haar aan de lijn en met wat lekkers weer naar beneden geleid. Prachtig vond ze het: dus enkele malen naar boven geweest en dan heb ik maar het hekje dicht gedaan... 
Van wandelen kan ze geen genoeg krijgen en kan soms stilstaan, in de verte turen en maar snuiven: net een volleerde drugshond. Ze kan rennen als de beste, echt een atlete, maar 's avonds komt ze met een grote zucht haar koppie in je schoot duwen en kan ze je zo verheerlijkt aankijken..
Ze is prachtig en heeft zo'n fijn karakter. We hopen nog heel lang van haar te kunnen genieten.
 
Groeten van Marianne en Frans Van Etteryk - Kroos, Raya (Beti) en Vidar
 

View the embedded image gallery online at:
http://animalinneed.com/adoptie/happy-endings#sigFreeIdb1f8763b2a

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Lily (voorheen Yesi)

Lily woont nu bij ons in Zoetermeer.

Op 5 oktober jl. mochten wij eindelijk onze Lily (voorheen Yesi) op gaan halen op Schiphol. Wat duurde het wachten lang! Maar ons geduld werd beloond en toen mochten we haar dan eindelijk in de armen sluiten. Ze was onzeker, bang en plaste van angst gelijk de auto onder. Eenmaal thuis maakte ze kennis met onze kat, Sijne van 12 jaar. Lily vond het maar een raar “hondje” en ze blafte ook zo anders! En wat was het koud in Nederland ;-) Ze heeft dagen gebibberd als een rietje bij het uitlaten!

De eerste nachten sliep Nona (16 jaar) bij Lily in de woonkamer. Dat vond Lily wel fijn en gezellig. Niet lang daarna kon ze al alleen in de bench blijven ’s nachts, weliswaar met de TV en wat lampjes aan. Het oefenen met alleen zijn overdag heeft wat langer geduurd; totdat wij tot de ontdekking kwamen dat alleen zijn buiten de bench wél heel goed ging! Nu is Lily ruim drie maanden bij ons en wat een heerlijk dier is het! Ze kan nu gemakkelijk alleen thuis en zijn en ook ‘s nachts horen wij haar niet. De bench heeft plaats gemaakt voor een heerlijk relax kussen waar ze maar wat graag op ligt, lekker bij de verwarming! De TV en de lampjes aanlaten ‘s nachts behoort inmiddels tot het verleden.

In het park dicht bij ons huis is Lily een graag geziene hond. Ze is altijd vrolijk en speelt met alle honden. Ze kan zooooo hard rennen, geen enkele hond houdt haar bij. Ook alle baasjes van haar hondenvrienden zien Lily graag. Iedereen vindt haar zo leuk, lief en schattig en wil haar mee naar huis nemen. Gelukkig voor ons gaat Lily altijd mee met ons terug! We gaan graag en vaak wandelen met Lily; in het bos, in het park, of – zoals vandaag voor de eerste keer – op het strand. Vond ze in de auto zitten eerst maar eng, nu springt ze er al in als de deur bij wijze van spreken nog dicht is. Lily blijkt een superhond qua aanleren van trucjes: zit, wacht, blijf, om, tussen, de wave, de plat; ze draait er haar pootjes niet voor om! Ook op de hondentraining doet ze het goed. Nog twee weekjes en dan mag ze examen doen!

We zijn heel blij met Lily en zouden haar voor geen goud meer willen missen!

Groeten van Guido, Hanneke, Tara, Tom, Nona en natuurlijk ook van Sijne en Lily zelf!

View the embedded image gallery online at:
http://animalinneed.com/adoptie/happy-endings#sigFreeId4b7168f966

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Beertje (voorheen Davinia)

Onze derde echte Koekebakker: Beertje (voorheen Davinia)

Op 26 oktober aangekomen op Schiphol. Een dondersteen, een clown, een snoepert, een hartendief, een knuffelbeer ... altijd blij en vrolijk. Een hond om veel van te houden .... en dat doen we ook ! 
Op de voorgrond onze tweede echte Koekebakker ... inmiddels negen jaar bij ons. Ook zo'n dolle Mina.
Petje af voor Peter en z'n team. Dank jullie wel.
 
Gonny Mackaay
 

View the embedded image gallery online at:
http://animalinneed.com/adoptie/happy-endings#sigFreeIdd9f8dcb696

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Chaspi

Het gaat zo goed met Chaspi. Hij voelt zich thuis en gaat heel goed met de andere 2 honden Zappa en Yuma. Chaspi voelt zich erg thuis hier. Hij hoort bij ons gezin. Hij is mijn schatje en ben blij dat ik hem heb geadopteerd heb. Hij wordt wel ondeugend en hij wordt puberig. Chaspi heeft het heel erg goed bij ons. Hij is ook mijn schatje. Wij gaan veel weg met de honden. Wij hebben Chaspi van de vliegveld  opgehaald van Rotterdam. De honden slapen bij mij, kan niet zonder mijn schatjes. Ik kan niet zonder mijn honden. Als ik naar bed ga, dan gaat Chaspi voor de staan om met mij naar boven te gaan. Ik ben zo blij met Chaspi. Dikke knuffel van Chaspi .

Mick Swart

View the embedded image gallery online at:
http://animalinneed.com/adoptie/happy-endings#sigFreeIdd14fde2702

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Dobby (voorheen Natali)

Koekebakker Dobby.
Dit is onze Dobby, voorheen Natali. Dobby is zwervend gevonden op een industrie terrein in Spanje. Ze is een geweldig lief hondje. Een echt schoothondje en ze houdt ook van stoeien en spelen. Wandelen is ze ook dol op maar ze houdt niet zo van de kou en regen. Ze woont nu samen met onze 5 katten in Ede. Dat gaat heel goed samen. We houden heel veel van haar en na een moeilijke tijd hadden wij haar nodig en zij ons. 
We genieten heel erg van elkaar heart .

View the embedded image gallery online at:
http://animalinneed.com/adoptie/happy-endings#sigFreeIdfeee59cca8

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Pip (voorheen Susi)

Ons gezin bestaat uit mijn man, onze 3 dochters, 2 hebben een vriend en onze honden Polly, Charly en ik.
Rianne is onze jongste dochter. Haar hond is helaas in 2011 overleden. Dit was onze ruigharige teckel Flock. Polly is van de middelste dochter en Charly van de oudste.Rianne wilde al heel lang weer een hond, maar wij waren van mening dat 2 honden eigenlijk wel handiger is omdat wij vaak gaan kamperen en dan gaan de honden mee. Helaas heeft Rianne een flinke tegenslag te verduren gekregen. Door een zeer onhandige actie van een klasgenoot is Rianne haar schouder blijvend beschadigd. Zo erg dat ze dagelijks met pijn leeft en nooit meer haar passie waterpolo mag uitoefenen. Toen was voor ons de keus snel gemaakt. Wat zou Rianne weer opvrolijken en een doel in haar leven geven. Inderdaad: Pip! Pip is 26 oktober bij ons gekomen. Wat was ze nog een ukkepuk. Met de omschrijving labrador hadden wij een tuigje voor haar gekocht. Deze bleek echter veel en veel te groot. Als een klein zwart propje lag ze bij Rianne op schoot op weg naar haar nieuwe huis. Stijf tegen Rianne aan. Lekker warm in de donkere nacht. Van Amsterdam naar het hoge noorden. Dat was maar een kilometertje of 200. Maar het leek Pip niet te deren, ze voelde dat het goed was. Pip werd thuis hartelijk ontvangen door de andere kids en honden. Haar geurtje werd opgesnoven en er werd kennis gemaakt. Al snel lag Pip samen met Polly in een mand. Polly nam direct de opvoeding van Pip op zich. Prachtig als ze samen lopen. Pip die constant oplet waar Polly is en wat ze doet. Pip is niet bij Polly weg te slaan. Samen stappen ze nu door het leven met Charly als trouwe makker achter hun aan. Pip weegt inmiddels ruim 9 kilo en ze is nog steeds een klein opdondertje. Ze is een super relaxte vrolijke puberhond van 7 maand. Polly hebben wij in 2006 geadopteerd, ook uit La linea de la Concepcion. In 2015 zijn wij hier nog met het hele gezin geweest. Jammer genoeg hebben we het asiel toen niet bezocht. Onze jongste dochter Rianne zal binnenkort met Pip naar een cursus de “sociale huishond gaan”. Niet omdat Pip het nodig heeft, maar voor de gezelligheid en de sociale contacten. Wellicht gaat ze nog met Pip naar een cursus behendigheid. Polly en Charly hebben daar ook ontzettend van genoten in hun jonge jaren. Pip geniet met volle teugen van autorijden, rennen in het bos, spelen met speelgoed en heerlijk kroelen vooral op haar buik. Ze ligt nog steeds graag bij Rianne op schoot. De rest van het gezin is daar wel wat jaloers op, want voor bij ons op schoot liggen heeft ze geen tijd. Dan moet ze weer spelen en dollen door het huis. Ze is een klein zwart dapper rakkertje met prachtige ogen en een onregelmatig baardje. Hier en daar heeft ze ook nog een witte haar. Wij zijn super gelukkig met haar. Ze maakt ons gezin weer compleet! We zouden het trouwens super leuk vinden om in contact te komen met de mensen die Vanessa, Mapola, Florina, Simon en Napo geadopteerd hebben. In ieder geval zouden we graag willen weten hoe het maar Pip haar broertjes en zusjes gaat. 

View the embedded image gallery online at:
http://animalinneed.com/adoptie/happy-endings#sigFreeIde7512ed8b7

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Sylvester

In september was de kogel door de kerk:

We zouden naar Italië gaan emigreren om daar appartementen te gaan verhuren en een mini- camping opzetten. Tot 3 jaar geleden hebben we verschillende honden gehad en ook nu was meteen duidelijk: “we willen een hond om mee te delen in ons avontuur. “ Natuurlijk wel een die echt een mandje nodig had. Zo kwamen we bij Sylvester in Spanje bij Peter Koekenbakker via de site. Sylvester was een lieve, 7 jarige kruising Labrador met ?. Hij zat al 5 jaar in het asiel en was drager van Leishmania. We hadden wel een aantal vragen: “ kon Sylvester een aantal verhuizingen achter elkaar aan en een lange autorit naar Italië met zijn gezondheid “? Contact opgenomen met Mirjam van Animal in Need en zij heeft de vraag voorgelegd aan de verzorgers van Sylvester. Zij gaven aan dat het natuurlijk impact zou hebben die verhuizingen maar dat ze dachten dat Sylvester dit wel zou aankunnen. Op 8 november was het zover: Sylvester zou naar Nederland komen … Met ons stonden er nog vele andere baasjes te wachten (natuurlijk nooit genoeg) die vol verwachting uitkeken naar de komst van hun hond. En aah wat was en is Sylvester een schatje. Natuurlijk zat meneer in het begin op de salontafel en stond hij met zijn poten op het dressoir om te kijken waar dat geluid en beeld nu vandaan kwam ( tv ) maar hij leerde snel. Bij elke verhuizing had Sylvester een week nodig om te acclimatiseren maar gelukkig hield hij van autorijden. De rit naar Italië zou 3 ½ dag in beslag gaan nemen. Sylvester had deze dagen in de auto maar 1m3 tot zijn beschikking maar dit maakte hem niets uit, zo lang hij maar met ons mee mocht was het goed. Nu heeft Sylvester 3 hectare tot zijn beschikking maar alleen aan een lange lijn. We hebben hem geprobeerd hem de vrijheid te geven maar meneer neemt dit wel erg letterlijk. Hij is een echte “ jacht “ hond welke zijn neus achterna gaat en dan alles en iedereen om zich heen vergeet. Dit met als gevolg dat we al enkele keren kilometers hebben moeten rijden om hem te vinden en terug te halen.Tijdens het uitlaten ruikt en vindt hij genoeg. Zo heeft hij ons al enkele malen verblijd door een egel mee te nemen. Die laat meneer vervolgens op mijn voet vallen met als gevolg: mijn hele voet vol stekels. Maar ach, hij bedoelt het goed denken we maar. Sylvester is een lot uit de loterij en Animal in Need heeft niets te veel gezegd over zijn karakter. Sylvester lijkt erg gelukkig, is aanhankelijk, wat onderdanig van aard, een allemansvriend maar bovenal beste vrienden met onze 8 jarige zoon. Ondertussen heeft Sylvester ook zijn eerste sneeuwdoop gehad van 50 cm sneeuw maar of hij hier nu zo blij mee was … ? 

We hopen hem nog vele jaren te kunnen genieten van hem in ons gezin.

View the embedded image gallery online at:
http://animalinneed.com/adoptie/happy-endings#sigFreeId45cd157cee

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Sherlock Holmes

Mag ik alstublieft mee? Liep al twee weken bij de benzinepomp langs de snelweg. En ging bij iedere auto staan! Dus er uitgegooid, geen chip en was zeiknat. Hij heet nu Sherlock Holmes. Een mannetje van twee jaar.

Ik was op slag verliefd. Meteen een mailtje naar Peter gestuurd en vervolgens kreeg ik het mailadres van Mirjam. Na telefonisch contact met Mirjam, hebben we de adoptie in werking gezet. Sherlock is 22 december vertrokken uit Spanje met een busje naar Nederland. We konden Sherlock in IJsselstein ophalen. Ik pakte hem op en hij legde zijn koppie meteen op mijn schouder. Een knuffelhond vanaf dag één. Nu zijn we alweer drie weken verder. Het is een lieve, nee super lieve hond. Hij slaapt ‘s nachts nog in de bench, maar overdag als we hem even alleen laten, ligt hij prinsheerlijk op een kleedje op de bank. Hij geniet van wandelen en twee rondjes van een uur vindt hij eigenlijk nog tekort. ‘s Avonds gelooft hij het wel. Vanaf half acht, als we het nieuws gaan kijken, springt hij op zijn kleedje en gaan de oogjes dicht. Een plasje in de tuin is dan al teveel gevraagd. Is hij misschien toch jonger dan twee jaar. Geen idee? Maakt ook helemaal niets uit. We zijn heel blij met Sherlock en omdat hij toch de hele dag aan het speuren is, hebben we de naam maar zo gehouden.

Peter en iedereen van Animal in Need, jullie doen geweldig werk! Bedankt

Monique van Zanten

View the embedded image gallery online at:
http://animalinneed.com/adoptie/happy-endings#sigFreeId771ec37a56

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Guusje (voorheen Nasira)

Iets meer dan drie maanden geleden hadden we nog twee Boerboels, moeder en dochter. Helaas is het zo dat grote dogachtige honden niet heel oud mogen worden. Ook onze Bleur heeft slechts de leeftijd van 9,5 jaar gehaald. Nierfalen is haar sluipend fataal geworden. Op Werelddierendag hebben we deze ongelooflijk lieve hond moeten laten gaan. Groot verdriet bij ons, maar, zoals we later opmerkten, ook zeker bij haar dochter. De vrolijke, levenslustige Lotje, was nu slechts nog een veelal slapende hond, die ons ook niet meer enthousiast begroette bij thuiskomst.

Dat we weer een tweede hond zouden nemen, was zeker. Alleen, zo hadden we bedacht, in het voorjaar of de zomer, zodat het weer wat aangenamer zou zijn om het hondje zindelijk te maken en er veel mee te ondernemen. Ook wilden we ditmaal een hondje helpen door het te adopteren uit een asiel en niet weer voor een rashond gaan. Niets overhaast, maar ons rustig en goed oriënteren, dat was de oorspronkelijke bedoeling. Omdat we merkten dat onze Lotje ‘verdriet’ had en een maatje mistte, heeft dit ons ertoe aangezet om toch alles wat sneller te doen, dan in eerste instantie de bedoeling was. Op internet gingen we de asielen afzoeken naar een hondje dat zou passen in ons gezin. Het vele speurwerk bracht ons uiteindelijk bij Animal In Need. Een Nederlandse stichting welke zich inzet voor de herplaatsing binnen Nederland van (straat-)honden uit Spanje. De leiding van het asiel in Spanje, La Linea genaamd, blijkt ook in handen van een Nederlander te zijn, namelijk Peter Koekebakker (kan het nog Nederlandser?). In dit asiel vonden we een hondje, Nasira genaamd. Een teefje gevonden in een vuilcontainer waarin ze samen met haar 4 broertjes letterlijk als oud vuil gedumpt was. Het bleek een Galgo-mixje. We waren op slag verliefd op haar mooie koppie en haar vrolijke, open karakter, zoals we dit konden zien op het filmpje dat van haar en haar kennelgenootjes gemaakt was. Na ons beter verdiept te hebben in het Galgo-ras, waren we om. Zij moest, en zou, het worden! Ik denk dat we onze contactpersoon in Nederland wel lichtelijk gek gemaakt hebben, totdat we zeker wisten dat Nasira naar ons zou komen. En daarna wellicht ook nog wel smile . Daarom: Hilly, bedankt voor je geduld en toewijding waarmee je ons hebt begeleid bij onze eerste adoptiehond!

Nu is Nasira inmiddels bijna twee weken bij ons. De dag voor kerstavond kwam ze, samen met nog 29 andere honden van de La Linea kennel uit Zuid-Spanje, met een busje aan in het koude IJsselstein. We hebben haar Guusje gedoopt. De eerste dagen was ze nog wat timide en verlegen. Ze moest logischerwijs nog aan veel dingen wennen: aan de riem lopen vond ze maar raar, en wie waren wij eigenlijk, en hoe moest ze zich gedragen bij haar nieuwe gezinsleden? En dan die andere dikke, lompe hond. Nu ze zich op haar gemak voelt bij ons, leren wij haar ware karaktertje kennen, en wat is het een heerlijk hondje! Ze loopt tijdens wandelingen vrij rond en komt als we haar roepen. Begint al te “volgen” en heeft zelfs met ‘Oud en Nieuw’ het vuurwerk goed doorstaan. Met Lotje raast ze door het veld en ze lijken zich heel goed aan elkaar aan te passen in hun spelgedrag. Ook worden haar langzaamaan onze huisregeltjes duidelijk. En het allerbelangrijkste: Guusje is beste vriendjes met Lenne, onze bijna 9-jarige dochter. Wat ook nog leuk is om te melden, is dat een van Guusjes broertjes binnen de familie gebleven is. “Apolo” werd geadopteerd door mijn nichtje en haar vriend. Nu kunnen ze ook hier hun eigen, ruwe, Galgo-spelletjes blijven spelen!

Als iemand mij zou vragen of ik het weer zou doen, een hond adopteren, dan is mijn antwoord volmondig “ja.” Wij hopen dan ook nog heel lang te mogen genieten van onze Guusje. 

View the embedded image gallery online at:
http://animalinneed.com/adoptie/happy-endings#sigFreeIdfee11701da

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Pablo

Even voorstellen, mijn naam is Pablo en ik ben geboren omstreeks 28 mei 2015.

Ik ben met mijn zusje als pup bij het asiel van Animal in Need in La Linea, Spanje terecht gekomen en daar gebleven tot eind september en per vliegtuig in Assen beland, waar ik ben opgevangen in het gezin van Klasina. Op 11 oktober ben ik daar opgehaald door mijn baasjes, Peter en Anneke Bakker, en in Maassluis aangekomen. Aangezien ik een hele poos in een bench geleefd heb, was ik nog niet zindelijk en heeft het wel een hele poos geduurd eer ik dit onder de knie had. Maar nu weet ik precies hoe een en ander werkt, dus geen problemen daarmee. Iedereen vindt mij een vrolijk en enthousiast hondje, zonder staart weliswaar, maar mijn hele lijf schudt mee en dat vinden ze grappig. Ik weeg nu 9 kg en ben middelgroot geworden. Deze zomer heb ik 5 maanden in Frankrijk gewoond, in de camper van mijn baasjes, dat was ook wel weer even wennen, maar volgens mij heb ik me goed aangepast. Ik had het in ieder geval prima naar de zin. Hier in Maassluis is het ook goed vertoeven, soms mag ik naast de step lopen met het vrouwtje s’morgens vroeg om half 8 en dan langs een grote rivier, de Nieuwe Waterweg. Leuk is dat, met een beetje geluk kan ik daar spelen met andere honden. Of naast de fiets met het baasje, prachtig vind ik dat. 

Pootje van mij

View the embedded image gallery online at:
http://animalinneed.com/adoptie/happy-endings#sigFreeId4392479549

Deel via facebook

Submit to Facebook

Yoyo

Yoyo (ik heb de zelfde naam gehouden)

9 december 2015 ben ik aangekomen in Rotterdam, en daar stonden mijn nieuwe baasjes mij op te wachten. Maar wat ik nog niet wist toen ik naar buiten ging naar de auto toe, daar zaten nog twee honden te wachten op mij. Het klikte gelijk, ze besnuffelden mij en gaven me kusjes. En zo gingen we samen, ik bij vrouwtje zittend op schoot op naar Drenthe. En daar stond mijn bench, dat was mijn plekje om te slapen, ik was nog te klein om buiten de bench te slapen in een mandje. Mijn baasjes en mijn kameraadjes hebben me de nacht doorgeholpen dat ik niet bang hoefde te zijn, want ik blafte s'nachts. De volgende dag ging ik samen met mijn baasjes en mijn kameraadjes de buitenwereld ontdekken, en dat vond ik zo eng, alles was nieuw voor mij, met de staart tussen de benen liep ik daar. Andere honden vond ik eng, en blafte daar tegen, 1 keertje ben ik uitgevallen naar een pup, heb hem gelukkig niet gebeten, dat vond mijn baasje niet zo leuk als ik dit gedrag vertoonde. Mensen en alles vond ik eng. Als mijn baasje iets verzette in huis, of met iets binnen kwamen, daar blafte ik weer op. Buiten achter thuis deed ik ook hetzelfde overal op blaffen als er iets veranderde. Dit gedrag hield ik maar aan, toen hebben mijn baasjes contact opgenomen met een erkende gedragsschool. Daar kon ik een kijkje komen nemen, en ja hoor, die honden daar, daar blafte ik ook maar tegen. Ik werd zo gestrest daar, er was geen land meer te bezeilen met mij. Mijn baasjes zijn daar mee gestopt, en ik kreeg een individuele gedragstherapeut, en zij wist ook geen raad met me. Dat was dus een groot probleem voor mij, maar mijn baasjes geloofden in mij, en gingen voor mij. Maandenlang hebben ze mij de tijd gegeven om mijn wereldje te gaan ontdekken op mijn manier. Met kleine babystapjes ging ik vooruit. Nu ben ik 10 maanden bij mijn baasjes, en ben zo goed ontpopt, en ben veel minder angstig. Dit heb ik te danken aan mijn baasjes en mijn kameraadjes. 1 kameraadje is een paar weken geleden ingeslapen, zij was bijna 15 jaar. En mijn andere kameraad Bono, hebben mijn baasjes ook geadopteerd bij jullie, hij is hier al bijna 5 jaar. Daar kan ik heel goed mee spelen,  we ravotten er samen heel wat vanaf. Binnenkort ga ik op vakantie naar zee toe. Ben daar begin van het jaar ook geweest, de zee vond ik toen best wel eng. Gelukkig hebben mijn baasjes mij de tijd gegeven om te worden hoe ik nu ben. Zal misschien altijd wel iets van angst houden in mij, maar ben allang niet meer hoe ik was. En dit heb ik te danken aan mijn baasjes.

View the embedded image gallery online at:
http://animalinneed.com/adoptie/happy-endings#sigFreeIda4e8c27ba8

Deel via facebook

Submit to Facebook

Emma (voorheen Sol)

Hallo allemaal, mijn naam is Emma en ik ben 2 jaar oud. Ik ben geboren in Spanje en opgegroeid bij een jager, maar deze man was erg gemeen tegen mij omdat ik niet zo goed kan zien. Een politieagent heeft mij toen gered, en zo ben ik in het asiel terecht gekomen. Omdat ik het moeilijk had in het asiel hebben ze voor mij met spoed een baasje gezocht. Ik werd naar Nederland gevlogen en opgehaald door mijn nieuwe baasjes. Nu woon ik alweer vier maanden samen met mijn baasjes in Laren. In het begin moest ik een beetje wennen aan alles (vooral aan mensen op fietsen, daar schrok ik steeds zo van), maar nu vind ik het erg leuk! Ik vind het leuk om te snuffelen op de hei (konijntjes jagen) en lekker te knuffelen met de baasjes. Iedereen vindt mij lief en schattig, sommige mensen willen mij zelfs ontvoeren zo lief ben ik (maar ik mag van de baasjes niet met vreemden mee).
Het enige wat ik mis aan Spanje is het lekkere weer! Ik houd namelijk helemaal niet van kou en regen… Dan ga ik het liefste weer terug naar binnen of verstop ik me in de auto. Een week geleden heb ik samen met de baasjes meegedaan met de Dogs for Dogs Beachwalk, en daar heb ik Peter en Ana weer gezien! Dat was heel erg leuk. Mijn baasjes zijn erg gek op mij en ik heb nu een fijn leventje, dankzij alle mensen van de stichting en die de stichting ondersteunen.
Dit is mijn verhaal met mijn happy ending. Ik hoop dat u misschien het verhaal van een ander hondje ook een happy ending wil geven.  

Heel Veel Liefs van Emma (en de baasjes).

View the embedded image gallery online at:
http://animalinneed.com/adoptie/happy-endings#sigFreeId08f45e5182

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Laika (voorheen Romi)

Hallo hier zit ik nu in Limburg. Mijn naam is nu Laika, ben 19 juni hier aangekomen. Eerst woonde ik bij peter in Spanje met heel veel lieve vrienden. Vandaar ben ik met het vliegtuig naar Nederland gevlogen. Best wel eng, ik had veel last van mijn oortjes en moest toen even bijkomen in de kennel in Utrecht. Ben ik een  weekgeweest en toen ging ik weer verhuizen. Nu met de auto naar Limburg. Nu woon ik bij mijn bazinnetje en heb een grote tuin en een heel huis voor mij alleen, want het andere hondje was met kerst na 16 jaar ingeslapen. Mijn vrouwtje zag me op de site van Peter, de liefste mens in onze wereld.  Dankjewel Pedro en allen. Ik ben hier heel gelukkig en blij. We gaan iedere dag 2 uur wandelen en dan ben ik een jager. Er zitten daar veel konijnen en vogels. Ik heb al veel vriendjes. Beste hondenvriendjes ik hoop dat jullie ook gauw een gouden mandje vinden en misschien kom ik wel even naar jullie op bezoek volgend jaar, want mijn bazin heeft daar familie in de buurt.

Grt knuffels van Laika en Hasta la vistaraised_handclapthumbsupthumbsupthumbsup

View the embedded image gallery online at:
http://animalinneed.com/adoptie/happy-endings#sigFreeId24259cccef

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Kasia

Het verhaal van Kasia en haar adoptanten. Een mooi verhaal. Mensen zonder enige hondenervaring. Een maand of 2 geleden kwamen ze bij onze stichting terecht. Wilde dolgraag een hond in hun gezin. Maar wisten toen nog niet of ze dat konden. Of ze daar geschikt voor waren. Waren daar duidelijk en eerlijk over. Gebrek aan zelfvertrouwen. En dat kon ook niet anders. Dat was logisch, ze hadden nog nooit een hond gehad...

Maar absoluut de wil om te leren, ervoor te gaan. Dat proefde je aan alle kanten. Net als de liefde. Het willen luisteren naar tips en adviezen. Allemaal factoren die net zo belangrijk zijn als alleen die ervaring met honden. Ze kwamen in eerste instantie bij onze stichting door een hondje wat ze op de website hadden gezien. Als een blok waren ze voor zijn aandoenlijke koppie gevallen. En dat snapte ik. Een heerlijk blij hondje, verblijvend in de opvang ergens in Nederland. Maar ook een hondje waar een kop op zit. Een dominant hondje die wél degelijk ervaren hondenmensen nodig had. En dat snapte ze.

Geen enkele hond is namelijk hetzelfde. Elke hond weer zijn eigen karakter, gedrag en behoeften. En zo probeer je als stichting elke keer weer die juiste match te vinden tussen hond en adoptant. Je wilt namelijk het liefst dat het in een keer goed gaat. Zowel voor de hond als de adoptant. Die 100% garantie heb je echter nooit van te voren. En soms gaat t toch fout. Je kan alleen een juiste inschatting proberen te maken. Moet dat met beleid doen. En daar de tijd voor nemen. En dan is t zo fijn dat er zoveel ervaren mensen bij de stichting 'werken'. Mensen die t snappen. Die alleen maar het beste willen voor zowel de hond als de adoptant. Daar doe je voor namelijk. Elke keer weer.

En zo is sinds een week Kasia in hun leven gekomen. Een hondje in Spanje waarvan we het vermoeden hadden dat dit weleens de match voor deze mensen zou kunnen zijn. En nogmaals, je weet t nooit van te voren. Probeert van tevoren zoveel mogelijk t weten te komen. Zowel over de eventuele adoptanten als over de hond. Maar als t gevoel dan goed is van alle kanten ga je er ook voor. Geeft ze als stichting de nazorg die ook zo belangrijk is. Want het houdt niet op na de adoptie. Zo moet je dat niet doen.

Kasia heeft t inmiddels prima voor elkaar. Bijna dagelijks ontvangt de stichting berichtjes van de adoptanten hoe blij ze met haar zijn. En hoe goed het met haar gaat. Heerlijke berichtjes. We ondersteunen ze daar waar nodig. En zullen dat ook blijven doen. Maar ze doen het meer dan prima met hun eerste hond. Ik kan niet anders zeggen. Iets wat ze zelf nog niet helemaal bevatten. Het vertrouwen in zichzelf wat nog moet groeien. Kasia had t niet beter kunnen krijgen.

Kasia is op haar plek. De bofkont. Mede dankzij haar adoptanten. Ik word daar zo blij van. Ilse (met goedkeuring van de adoptant)

View the embedded image gallery online at:
http://animalinneed.com/adoptie/happy-endings#sigFreeId69a0617058

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Paloma

Op 3 Oktober 2015 was voor ons een feestelijke dag , onze dochter was jarig en wij kregen er een nieuw familielid bij namelijk Paloma. Paloma was de eerste paar dagen moe van de lange reis en ze vond het hier maar wat koud en nattig. Tot op de dag van vandaag vindt ze regen en kou niet echt prettig. Paloma is een lief en vrolijk meisje, ze voelt zich echt thuis bij ons en ook met onze poes gaat het goed samen. Ze vindt het leuk om overal mee naar toe te gaan en vooral in de auto en op de fiets. In haar mandje zit ze dan mooi rond te kijken. Paloma is dol op spelen ze heeft dan ook een mand vol met knuffels. Iedereen vindt haar een mooie en een lieve hond. Ik zeg dan vol trots dat wij haar geadopteerd hebben en dat ze bij animal in need vandaan komt en dat jullie fantastisch werk leveren, ga zo door. Wij zijn blij met haar het is ook echt een moppie.

Bedankt ook namens Paloma dat jullie haar hebben opgevangen en dat ze nu bij ons mag en kan wonen.

Gr fam van Olst en een pootje van Paloma

View the embedded image gallery online at:
http://animalinneed.com/adoptie/happy-endings#sigFreeId6f3ed5a37c

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Meer artikelen...

Fiscaal doneren ?

U wilt de dieren in het asiel van (Animalinneed) La Linea de La Conception steunen door middel van een financiële gift . Uw gift is in veel gevallen fiscaal aantrekkelijk . Kijk hier voor mee informatie. 

Door uw donatie overleven wij.





master etikettenanro

twentewatermagic

kei schoonallekabels logo

boxpressstubbe

x centrum

EDs Service diensten

faunalandhunneke

ronaldingen

aloe veraParasolLogoHiRes 006

koeman